رحمت: تفاوت میان نسخه‌ها

۳٬۲۷۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۲
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۶: خط ۶:
}}
}}
'''رحمت''' ضد قساوت و به ‌معنای مهربانی و دل‌سوزی است. این واژه در [[آیات]] بسیاری از [[قرآن کریم]] مورد استفاده قرار گرفته است، حال یا به صورت واژه رحمت و یا کلماتی که به آن [[تفسیر]] شده‌اند. از عواملی به عنوان جلب [[رحمت خداوند]] نام برده شده است مانند: اعتصام به [[خدا]]؛ [[اطاعت]] از [[پیامبر]] {{صل}}؛ [[پیروی]] از قرآن کریم و از عواملی یاد شده است که مانع رحمت خداوند هستند مانند: [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ [[نفاق]]؛ [[ارتداد]]. از نمونه‌های بارز به عنوان مصادیق [[رحمت الهی]] از [[بعثت انبیا]]؛ وجود [[امامان]] و [[نزول قرآن]] نام برده شده است.
'''رحمت''' ضد قساوت و به ‌معنای مهربانی و دل‌سوزی است. این واژه در [[آیات]] بسیاری از [[قرآن کریم]] مورد استفاده قرار گرفته است، حال یا به صورت واژه رحمت و یا کلماتی که به آن [[تفسیر]] شده‌اند. از عواملی به عنوان جلب [[رحمت خداوند]] نام برده شده است مانند: اعتصام به [[خدا]]؛ [[اطاعت]] از [[پیامبر]] {{صل}}؛ [[پیروی]] از قرآن کریم و از عواملی یاد شده است که مانع رحمت خداوند هستند مانند: [[شرک]]؛ [[کفر]]؛ [[نفاق]]؛ [[ارتداد]]. از نمونه‌های بارز به عنوان مصادیق [[رحمت الهی]] از [[بعثت انبیا]]؛ وجود [[امامان]] و [[نزول قرآن]] نام برده شده است.
== مقدمه ==
[[مهربانی]]، نازک دلی<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۲، ص۲۳۰.</ref>، [[مرحمت]]، [[نعمت]]، [[لطف]] و [[احسان]]، گذشت<ref>محمود سرمدی، «رحمت»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج‌۱، ص۱۱۰۱-۱۱۰۲.</ref>. اصل آن "رَحم" به معنای رقّت، [[عطوفت]]، [[رأفت]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۹۸.</ref>.
{{متن قرآن|مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}}<ref>«محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با وی‌اند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.</ref>.
آنچه در [[قرآن کریم]] به عنوان [[رحمت]] وارد شده، غالباً اِنعام و [[عفو]] [[الهی]] نسبت به [[بندگان]] است. [[رحمن]] و [[رحیم]] از [[اسمای الهی]] هستند که هر دو ریشه در "رحم" دارند.
[[قرآن کریم]] بر رحم و [[رحمت]] [[انسان‌ها]] به یکدیگر تأکید دارد: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}}<ref>«محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با وی‌اند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.</ref>. این [[آیه شریفه]] از لحاظ مفهوم مترادف [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ}}<ref>«در برابر مؤمنان خاکسار و در برابر کافران دشوارند» سوره مائده، آیه ۵۴.</ref> است.
{{متن قرآن|رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}} یعنی در میان [[مؤمنان]] [[دوستی]]، [[مهربانی]] و [[عطوفت]] [[حاکم]] است<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج‌۲۶، ص‌۲۰۹.</ref>. این [[ارتباط قلبی]] نزدیک و [[مودّت]] موجب [[استحکام]] و [[استواری]] در [[وحدت]] و [[همبستگی]] [[جامعه]] [[مؤمنان]] است.
در [[فرهنگ]] [[سیاسی]]، اشتراک در [[امیال]] و [[عواطف]] و [[اتحاد]] در [[افکار]] و [[تمایلات]] فقط محدود به [[مشارکت]] در [[غم]] و [[شادی]] نیست؛ بلکه مستلزم تلاش در جهت کمک به یکدیگر نیز می‌باشد که به آن [[همدلی]] و همنوایی نیز می‌گویند<ref>علی‌اکبر آقابخشی و مینو افشاری‌راد، فرهنگ علوم سیاسی، ص‌۴۱۹.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۰۲-۳۰۳.</ref>


== معناشناسی ==
== معناشناسی ==
۸۰٬۱۲۹

ویرایش