رحمت

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل رحمت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

رحمت: برخوردار ساختن موجودات از نعمت وجود و رساندن آنها به کمالِ درخورشان[۱].


واژه‌شناسی لغوی

  • رحمت ضد قسوت[۲]، شدت[۳]، غضب[۴] و سخط[۵] و به معنای مهربانی[۶]، رأفت[۷]، عطوفت و دلسوزی[۸] است؛ به گونه‌ای که سبب احسان و بخشش به دیگری گردد[۹] به آنچه نیز از سر ترحّم به دیگری داده می‌شود، رحمت می‌گویند،[۱۰] که در این صورت رحمت، معنایی مساوی با نعمت دارد، بلکه به گفته‌ای معنای رحمت نعمت است[۱۱]؛ حتی بعضی[۱۲] استعمال واژه رحمت را در معنای رقت و دلسوزی مجاز دانسته‌اند و معنای حقیقی‌اش را همان نعمت[۱۳].

رحمت در قرآن

چگونگی اتصاف خدای متعال به رحمت

رحمت رحمانی و رحیمی

التزام خدا به رحمت

سبقت و غلبه رحمت الهی بر غضب

سعه رحمت الهی

انحصار رحمت در خدای متعال

اقتضائات رحمت خدای متعال

وحدت ربوبیت و الوهیت

نفی فرزند

انحصار استحقاق عبادت

نفی ظلم

لزوم ارسال پیامبران

حتمی بودن معاد

زشتی معصیت خدای والا

ترس از عذاب

خزائن رحمت الهی

عوامل جلب رحمت خاص الهی و محرومیت از آن

نهی از فریفته شدن به رحمت الهی و ناامیدی از آن

رحمت انسان جلوه رحمت الهی

تجلی کامل رحمت الهی در آخرت

مصادیق رحمت الهی

بعثت انبیا(ع)

وجود امامان(ع)

قرآن و دیگر کتاب‌های آسمانی

شریعت آسمانی

آسانی تکالیف

هدایت، اسلام و ایمان

قبول توبه و مغفرت

مهلت دادن به خطاکاران

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. صالحی‌منش، محمد صادق، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۱۳، ص:۵۴۴- ۵۸۰.
  2. البیان، ص ۴۲۹.
  3. البیان، ص ۴۲۹؛ انوار درخشان، ج ۱، ص ۱۲.
  4. البیان، ص ۴۹۰؛ التحقیق، ج ۱۴، ص ۲۲۵، «یأس».
  5. البیان، ص ۴۹۰.
  6. نثر طوبی، ج ۱، ص ۲۹۸؛ لغت‌نامه، ج ۱۰، ص ۱۰۵۲۰، «رحمت».
  7. معجم مقاییس اللغه، ج ۲، ص ۴۹۸، «رحم»؛ تفسیر روشن، ج ۲، ص ۲۷۴.
  8. معجم مقاییس اللغه، ج ۲، ص ۴۹۸؛ لسان العرب، ج ۱۲، ص ۲۳۰، «رحم».
  9. مفردات، ص ۳۴۷، «رحم»؛ تفسیر الصراط المستقیم، ج ۳، ص ۲۵۵.
  10. رسائل المرتضی، ج ۲، ص ۲۷۱؛ آلاء الرحمن، ج ۱، ص۵۳.
  11. التوحید، ص ۲۰۳ - ۲۰۴؛ مجمع البیان، ج ۱، ص ۹۱؛ عدة الداعی، ص ۳۲۱.
  12. تفسیر الصراط المستقیم، ج ۳، ص ۲۶۰.
  13. صالحی‌منش، محمد صادق، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۱۳، ص:۵۴۴- ۵۸۰.