صاغر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۷۰۰ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۳
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱۴: خط ۱۴:


[[حقوق]] اقلیت‌ها در [[جامعه اسلامی]] به شکل [[حفظ]] [[اموال]] و [[ناموس]] و آبروی آنان، در قالب [[قرارداد]] [[ذمّه]] به رسمیت شناخته شده است؛ ولی [[خضوع]] آنها و تن‌دردادن به [[قوانین اسلامی]] در اداره [[امور اجتماعی]] و همچنین نداشتن [[اذن]] برای [[ترویج دین]] و اعتقاداتشان، نوعی [[فروتنی]] و [[احساس]] کوچکی را در آنان ایجاد می‌کند که در مقابل آن، [[روحیه]] [[استکبار]] و تهاجمی قبل از [[عهد]] و [[عقد]] [[ذمّه]] در [[صدر اسلام]] بوده است.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۸۲-۳۸۳.</ref>
[[حقوق]] اقلیت‌ها در [[جامعه اسلامی]] به شکل [[حفظ]] [[اموال]] و [[ناموس]] و آبروی آنان، در قالب [[قرارداد]] [[ذمّه]] به رسمیت شناخته شده است؛ ولی [[خضوع]] آنها و تن‌دردادن به [[قوانین اسلامی]] در اداره [[امور اجتماعی]] و همچنین نداشتن [[اذن]] برای [[ترویج دین]] و اعتقاداتشان، نوعی [[فروتنی]] و [[احساس]] کوچکی را در آنان ایجاد می‌کند که در مقابل آن، [[روحیه]] [[استکبار]] و تهاجمی قبل از [[عهد]] و [[عقد]] [[ذمّه]] در [[صدر اسلام]] بوده است.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۸۲-۳۸۳.</ref>
==صاغر==
«صاغر»، از نظر لغت به کسی گفته می‌شود که به کوچکی و [[خضوع]] اعتراف و [[رضایت]] داشته باشد و از آنجا که [[پذیرفتن]] کوچکی در بسیاری از موارد توأم با یک نوع [[پستی]] و [[ذلت]] نیز می‌شود، از این رو بسیاری از [[دانشمندان]] [[علم]] لغت و [[تفسیر]] کلمۀ صاغر را به معنای کسی که به ذلت و پستی رضایت دهد تفسیر کرده‌اند. بنابراین مفهوم پستی و ذلت از معنای مستقیم صاغر بیرون بوده و از خصوصیاتی است که به مناسبت موارد استعمال این کلمه بدان ضمیمه می‌شود.
این عنوان در [[قرارداد ذمه]] به کار گرفته می‌شود و مستند آن آیۀ ۲۹ [[سورۀ توبه]] است. و عبارت {{متن قرآن|هُمْ صَاغِرُونَ}}<ref>«تا به دست خود با خواری جزیه بپردازند» سوره توبه، آیه ۲۹.</ref> در آیۀ مذکور متضمّن پایه و اساس قرارداد ذمه است و به صورت ذیل در قرارداد ذمه قید می‌شود: «متحدین باید به [[احکام]] صادره از دادگاه‌های صلاحیتدار [[اسلامی]] ملتزم شوند و در برابر [[اجرای قوانین]] [[اسلام]] [[خاضع]] باشند». [[بدیهی]] است [[التزام]] به خضوع در برابر دادگاهی است که بر اساس [[قوانین اسلامی]] احکامی صادر و [[اجرا]] می‌کند. نکته‌ای که در به کار بردن کلمۀ صاغر در [[آیه]] منظور شده، این است که شرکت [[اهل کتاب]] در [[پیمان]] و [[تعهد]] پرداخت [[جزیه]] و ابراز خضوع در برابر احکام و [[قوانین اسلام]]، همه از روی رضایت و بر اساس اعتراف رسمی [[آزاد]] تحقق می‌یابد؛ زیرا صاغر در مورد کسی به کار می‌رود که به خضوع و کوچکی [[راضی]] و معترف باشد<ref>فقه سیاسی، ج۱۲، ص۱۲۰.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۱۶.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
# [[پرونده:1100701.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۲''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


۸۰٬۲۸۹

ویرایش