علم وراثتی در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

# [[امام رضا]] {{ع}} فرمودند: "ما [[اهل]] بیتی هستیم که خردسالان ما از بزرگسالان علم را به ارث می‌بریم"<ref>{{متن حدیث|إِنَّا أَهْلُ بَیْتٍ یَتَوَارَثُ أَصَاغِرُنَا عَنْ أَکَابِرِنَا حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ}}؛ مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج ۲۶، ص۱۷۹.</ref>.

# امام باقر {{ع}} فرمودند: "همانا برای [[خداوند متعال]] [[علمی]] عام وجود دارد و علمی ویژه و خاص، اما [[علم خاص]] علمی است که هیچ فرشتۀ مقربی و هیچ [[پیامبر]] فرستاده شده ای نسبت به آن [[آگاهی]] ندارند و اما [[علم عام]] علمی است که [[فرشتگان مقرب]] [[درگاه الهی]] و [[پیامبران]] فرستاده شده نسبت به آن آگاهی پیدا نموده‌اند و قطعا تمام اینها به ما داده شده است. سپس فرمود آیا نخوانده‌ای "و نزد او علم [[روز قیامت]]، و فرود آمدن [[باران]]، و آگاهی نسبت به آنچه در رحم‌ها وجود دارد، می‌باشد؛ و هیچ [[نفس]] و فردی نمی‌داند که فردا چه به دست خواهد آورد، و هیچ نفسی نمی‌داند در چه سرزمینی خواهد مرد"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ لِلَّهِ عِلْماً عَامّاً وَ عِلْماً خَاصّاً فَأَمَّا الْخَاصُّ فَالَّذِی لَمْ یَطَّلِعْ عَلَیْهِ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ أَمَّا عِلْمُهُ الْعَامُّ الَّذِی اطلعت [أَطْلَعَ‏] عَلَیْهِ الْمَلَائِکَةَ الْمُقَرَّبِینَ وَ الْأَنْبِیَاءَ الْمُرْسَلِینَ قَدْ رُفِعَ ذَلِکَ کُلُّهُ إِلَیْنَا ثُمَّ قَالَ أَ مَا تَقْرَأُ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ وَ یَعْلَمُ ما فِی الْأَرْحامِ وَ ما تَدْرِی نَفْسٌ ما ذا تَکْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِی نَفْسٌ بِأَیِّ أَرْضٍ تَمُوتُ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص۱۰۹.</ref>.

# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "به [[خدا]] [[سوگند]]، [[رسول خدا]] حرفی از آنچه [[خدای عزوجل]] به او [[تعلیم]] کرده را [[عالم]] نیست مگر آنکه آن را به [[علی]] تعلیم نمود و سپس این علم به ما می‌رسد و دست خود را بر سینه [[مبارک]] خود گذاشت<ref>{{متن حدیث|نَزَلَ جَبْرَئِیلُ عَلَی مُحَمَّدٍ صبِرُمَّانَتَیْنِ مِنَ الْجَنَّةِ فَلَقِیَهُ عَلِیٌّ {{ع}}فَقَالَ لَهُ مَا هَاتَانِ الرُّمَّانَتَانِ فِی یَدَیْکَ قَالَ أَمَّا هَذِهِ فَالنُّبُوَّةُ لَیْسَ لَکَ فِیهَا نَصِیبٌ وَ أَمَّا هَذِهِ فَالْعِلْمُ ثُمَّ فَلَقَهَا رَسُولُ اللَّهِ صفَأَعْطَاهُ نِصْفَهَا وَ أَخَذَ نِصْفَهَا رَسُولُ اللَّهِ صثُمَّ قَالَ أَنْتَ شَرِیکِی فِیهِ وَ أَنَا شَرِیکُکَ فِیهِ قَالَ فَلَمْ یَعْلَمْ وَ اللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صحَرْفاً مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ إِلَّا عَلَّمَهُ عَلِیّاً {{ع}}ثُمَّ انْتَهَی ذَلِکَ الْعِلْمُ إِلَیْنَا ثُمَّ وَضَعَ یَدَهُ عَلَی صَدْرِهِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ص۲۹۵.</ref>".<ref>ر. ک: [[اصغر غلامی|غلامی، اصغر]]، [[آفاق علم امام در الکافی (مقاله)|آفاق علم امام در الکافی]]؛ [[قاسم علی شیخ‌زاده|شیخ‌زاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایان‌نامه)|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص۷۱ ـ ۷۳.</ref>

# [[رسول اکرم]] {{صل}} فرموده‌اند: "چون [[شب معراج]] به [[مقام قرب الهی]] رسیدم، پروردگارم با من [[سخن]] گفت و [[نجوا]] کرد؛ پس هیچ چیزی به من آموخته نشد جز اینکه آن را به [[علی]] {{ع}} آموختم پس او دروازۀ [[علم]] من است"<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۳۸، ص۱۴۹.</ref>.