نیایش بیست و سوم: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است هنگامی که از [[خداوند]] [[عافیت]] [[طلب]] می‌کرد.

[[حضرت سجاد]] {{ع}} در پایان [[دعا]] به انواع [[بیماری‌ها]] و آسیب‌ها اشاره می‌کند: «ای خداوند، مرا و [[ذریه]] مرا از [[شیطان]] رجیم در [[پناه]] خود دار و از آسیب هر گزنده زهردارنده و هر [[بیم]] و [[هراس]] و [[بلا]] و چشم‌زخم در [[امان]] دار و از [[شر]] هر شیطان [[سرکش]] و هر [[پادشاه]] [[ستمگر]] کینه‌توز و هر مخدوم [[غرقه]] در ناز و نعمت و هر [[ناتوان]] و نیرومند و هر بلند پایه و [[فرومایه]] و هر [[خرد]] و کلان و هر نزدیک و دور و هر کس -از [[پریان]] و [[آدمیان]]- که به خلاف [[رسول]] تو و [[اهل بیت]] او برخاسته‌اند و هر جنبنده‌ای که زمامش به دست [[قدرت]] توست، پناه ده. تو که فرمانروای [[دادگر]] و راستکاری».<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش بیست و سوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۶۸.</ref>

[[رده:نیایش بیست و سوم]]