امان اهل زمین: تفاوت میان نسخه‌ها

همچنین [[محمد بن منکدر]] از پدرش [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر خدا]] {{صل}} شبی برای ادای [[نماز]] عشا از [[خانه]] خارج شد، در حالی که [[مردم]] [[منتظر]] بودند. پس از آن‌که نزد ایشان آمد، رو به [[آسمان]] کردند و فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] آسمان‌اند؛ اگر خاموش شدند، آنچه [[وعده]] داده شده، سراغ [[اهل آسمان]] خواهد آمد و من موجب [[امان]] اصحابم هستم؛ پس هنگامی که از [[دنیا]] رفتم، آنچه [[وعده]] داده شده، سراغ اصحابم خواهد آمد و [[اهل]] بیتم موجب [[امان]] [[امت]] من‌اند؛ پس هنگامی که [[اهل]] بیتم رفتند، آنچه [[وعده]] داده شده، سراغ [[امت]] من خواهد آمد”<ref>محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۴۵۷.</ref>.

[[حاکم نیشابوری]] در روایتی که آن را صحیح می‌داند، از [[قتاده]] و وی از [[ابن عباس]] [[نقل]] می‌کند که [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: “ستارگان موجب [[امان]] [[اهل]] [[زمین]] از [[غرق]] شدن‌اند و [[اهل بیت]] من موجب ایمنی [[امت]] من از اختلاف‌اند”<ref>{{متن حدیث|... عن قتادة عن عطاء عن ابن عبّاس رضي الله عنهما قال: قال رسول اللّه {{صل}}: النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، وأهل بيتي أمان لأمتي من الاختلاف، فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}؛ {{عربی|هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ}}. محمد بن محمد حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۱۴۹؛ علی المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. بر اساس [[روایت]] مزبور، وجود [[اهل بیت]] [[حضرت رسول]] {{صل}} برای [[رفع اختلاف]] از میان [[امت]] بوده است.