اخلاص در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[مخلص]] چهار بار، مخلصون یک بار، مخلصین هفت بار در [[قرآن مجید]] آمده و همه درباره [[اخلاص]] دین‌اند. در [[آیات]] متعدد [[قرآن]] کلمه [[مخلَصین]] ([[خالصان]]) آمده است، مخلَصین به صیغه اسم مفعول که هشت بار در قرآن تکرار شده به معنی آن است که [[خدا]] او را برای خود [[خالص]] کرده است و غیر خدا را در آن [[نصیبی]] نیست و مخلَصین کسانی هستند که [[امدادهای الهی]] و [[عنایات]] ربانی آخرین ناخالصی‌های وجودشان را از بین می‌برد و به [[لطف خداوند]] از هر نظر خالص می‌شوند: {{متن قرآن|وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِهَا لَوْلَا أَنْ رَأَى بُرْهَانَ رَبِّهِ كَذَلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَالْفَحْشَاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«و بی‌گمان آن زن آهنگ وی کرد و وی نیز اگر برهان پروردگار خویش را نمی‌دید آهنگ او می‌کرد بدین گونه (بر آن بودیم) تا از او زشتی و پلیدکاری را بگردانیم که او از بندگان ناب ما بود» سوره یوسف، آیه ۲۴.</ref>.

در [[آیه]] {{متن قرآن|قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَلَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ}}<ref>«گفت: پروردگارا! برای آنکه مرا بیراه نهادی، در زمین (بدی‌ها را) در دید آنها خواهم آراست و همگان را از راه به در خواهم برد» سوره حجر، آیه ۳۹.</ref>، {{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«بجز از میان آنان بندگان نابت را» سوره حجر، آیه ۴۰.</ref> [[شیطان]] می‌فرماید: من همه [[انسان‌ها]] را [[گمراه]] خواهم ساخت مگر بندگان مخلصت را. این تعبیر نشان می‌دهد که موقعیت بندگان [[مخلَص]] آن چنان تثبیت شده است که حتی شیطان هم [[طمع]] خود را از آنها [[بریده]] است در [[آیه]] {{متن قرآن|وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ}}<ref>«و جز (برای) آنچه کرده‌اید کیفر نمی‌بینید» سوره صافات، آیه ۳۹.</ref>، {{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«مگر بندگان ناب خداوند،» سوره صافات، آیه ۴۰.</ref> نیز، [[وعده]] [[پاداش]] فوق العاده‌ای که جز خدا از آن [[آگاه]] نیست به [[مخلَصین]] داده شده است. همچنین در این [[سوره]] فقط توصیف مخلَصین را [[شایسته]] [[ذات خداوند]] شمرده است که نشان از عمق [[معرفت]] آنان به [[خداوند]] دارد: {{متن قرآن|سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ}}<ref>«پاکا که خداوند است از آنچه وصف می‌کنند مگر بندگان ناب خداوند» سوره صافات، آیه ۱۵۹-۱۶۰.</ref>.