جز
جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی'
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
جز (جایگزینی متن - 'خآدمی' به 'خادمی') |
||
| خط ۲۰۶: | خط ۲۰۶: | ||
# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، با اسنادش تا [[عبدالرحمن بن ابیعبدالله]]، و او گوید از [[ابیعبدالله]]، [[امام صادق]] {{ع}}، درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن|لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}، سؤال نمودم. آن بزرگوار فرمود: استیناس، کوبیدن درب و [[سلام کردن]] است<ref>{{متن حدیث|الِاسْتِينَاسُ وَقْعُ النَّعْلِ وَ التَّسْلِيمُ}}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۸؛ برهان، ص۷۳۰.</ref>. | # در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، با اسنادش تا [[عبدالرحمن بن ابیعبدالله]]، و او گوید از [[ابیعبدالله]]، [[امام صادق]] {{ع}}، درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن|لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا}}، سؤال نمودم. آن بزرگوار فرمود: استیناس، کوبیدن درب و [[سلام کردن]] است<ref>{{متن حدیث|الِاسْتِينَاسُ وَقْعُ النَّعْلِ وَ التَّسْلِيمُ}}؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۸؛ برهان، ص۷۳۰.</ref>. | ||
# [[ابوایوب انصاری]] گوید که به [[پیامبر]] گفتم: ای [[پیامبر خدا]]! استیناس چیست؟ آن [[حضرت]] فرمود: مرد با [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[تکبیر]] گفتن و گلو صاف کردن بر [[اهل]] [[خانه]]، [[سخن]] بگوید و [[سلام]] کند<ref>{{متن حدیث|يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ بِالتَّسْبِيحَةِ وَ التَّحْمِيدَةِ وَ التَّكْبِيرَةِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۹.</ref>. | # [[ابوایوب انصاری]] گوید که به [[پیامبر]] گفتم: ای [[پیامبر خدا]]! استیناس چیست؟ آن [[حضرت]] فرمود: مرد با [[تسبیح]] و [[حمد]] و [[تکبیر]] گفتن و گلو صاف کردن بر [[اهل]] [[خانه]]، [[سخن]] بگوید و [[سلام]] کند<ref>{{متن حدیث|يَتَكَلَّمُ الرَّجُلُ بِالتَّسْبِيحَةِ وَ التَّحْمِيدَةِ وَ التَّكْبِيرَةِ وَ يَتَنَحْنَحُ وَ يُؤْذِنُ أَهْلَ الْبَيْتِ}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۵، حدیث ۷۹.</ref>. | ||
# [[روایت]] شده که: مردی به [[پیامبر]] {{صل}} عرض کرد: آیا وقتی بر مادرم وارد میشوم، از او اجازه بگیرم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آری. آن مرد گفت: او را به جز من | # [[روایت]] شده که: مردی به [[پیامبر]] {{صل}} عرض کرد: آیا وقتی بر مادرم وارد میشوم، از او اجازه بگیرم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آری. آن مرد گفت: او را به جز من خادمی نیست. آیا هر وقت بر او وارد میشوم، از او کسب اجازه کنم؟ آن [[حضرت]] فرمود: آیا [[دوست]] میداری که او را برهنه ببینی؟<ref>{{متن حدیث|أَ تحب أَنْ تَرَاهَا عُرْيَانَةً}}</ref> آن مرد گفت: [[خیر]]. [[حضرت]] فرمود: پس کسب اجازه کن و بر او وارد شو<ref>{{متن حدیث|فَاسْتَأْذِنْ عَلَيْهَا}}؛ مجمع البیان، ج۷، ص۱۳۵؛ نورالثقلین، ج۳، ص۵۸۶، حدیث ۸۱.</ref>. | ||
* و فی قوله تعالی: {{متن قرآن|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>«پس چون به هر خانهای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، روایاتی را ذکر نمودهاند در این جا برخی از این [[احادیث]] را با ترجمه آن [[نقل]] میکنیم: | * و فی قوله تعالی: {{متن قرآن|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}<ref>«پس چون به هر خانهای در آمدید به همدیگر درود گویید، درودی خجسته پاکیزه از نزد خداوند» سوره نور، آیه ۶۱.</ref>، روایاتی را ذکر نمودهاند در این جا برخی از این [[احادیث]] را با ترجمه آن [[نقل]] میکنیم: | ||
# در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، [[ابنبابویه]] با اسنادش تا [[ابیالاصباح]] و او درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، گوید: از ابا [[جعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، سؤال نمودم. آن [[حضرت]] فرمود: آن [[سلام کردن]] مرد است بر [[اهل]] [[خانه]] به هنگام ورودش به داخل [[خانه]]. بعد از آن، آنها ([[اهل]] [[خانه]]) [[سلام]] را بر او برمیگردانند، پس این [[سلام]] شما بر خودتان است<ref>{{متن حدیث|هُوَ تَسْلِيمُ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ حِينَ يَدْخُلُ ثُمَّ يَرُدُّونَ عَلَيْهِ فَهُوَ سَلَامُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}؛نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۸. مرحوم طبرسی در مجمع البیان و مرحوم بحرانی در تفسیر برهان این حدیث را از امام صادق {{ع}} نقل کردهاند. مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۷ و برهان، ص۷۴۶.</ref>. | # در [[کتاب]] [[معانی الاخبار]]، [[ابنبابویه]] با اسنادش تا [[ابیالاصباح]] و او درباره قول [[خدای عزوجل]]: {{متن قرآن|فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُبَارَكَةً طَيِّبَةً}}، گوید: از ابا [[جعفر]]، [[امام باقر]] {{ع}}، سؤال نمودم. آن [[حضرت]] فرمود: آن [[سلام کردن]] مرد است بر [[اهل]] [[خانه]] به هنگام ورودش به داخل [[خانه]]. بعد از آن، آنها ([[اهل]] [[خانه]]) [[سلام]] را بر او برمیگردانند، پس این [[سلام]] شما بر خودتان است<ref>{{متن حدیث|هُوَ تَسْلِيمُ الرَّجُلِ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ حِينَ يَدْخُلُ ثُمَّ يَرُدُّونَ عَلَيْهِ فَهُوَ سَلَامُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ}}؛نورالثقلین، ج۳، ص۶۲۷، حدیث ۲۵۸. مرحوم طبرسی در مجمع البیان و مرحوم بحرانی در تفسیر برهان این حدیث را از امام صادق {{ع}} نقل کردهاند. مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۷ و برهان، ص۷۴۶.</ref>. | ||