جز
جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
جز (جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار') |
||
| خط ۷۴: | خط ۷۴: | ||
* بنابراین، [[امامان]] {{عم}} از [[علوم]] و [[معارف]] سرشار و گسترده [[الهی]] برخوردارند و همه آن، اعطایی و افاضی از سوی اوست و تحصیلی و کسبی نیست. گرچه [[شایستگی]] ذاتی و صلاحیت [[روحی]] و [[اخلاقی]] [[ائمه]] {{عم}} برای دستیابی به این [[علوم]] شرط است ولی چگونگی و چرایی اعطای این [[علوم]] و [[معارف]] بلند به آنان، مانند سایر برگزیدگان [[الهی]]، به [[جایگاه]] [[مسئولیت]] آنان به عنوان [[اوصیای پیامبر]] خاتم و [[مقام]] امامتشان برمیگردد<ref>[[عبدالله ابراهیمزاده آملی|ابراهیمزاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیمزاده آملی (کتاب)| امامت و رهبری]]، ص:۴۵-۴۶.</ref>. | * بنابراین، [[امامان]] {{عم}} از [[علوم]] و [[معارف]] سرشار و گسترده [[الهی]] برخوردارند و همه آن، اعطایی و افاضی از سوی اوست و تحصیلی و کسبی نیست. گرچه [[شایستگی]] ذاتی و صلاحیت [[روحی]] و [[اخلاقی]] [[ائمه]] {{عم}} برای دستیابی به این [[علوم]] شرط است ولی چگونگی و چرایی اعطای این [[علوم]] و [[معارف]] بلند به آنان، مانند سایر برگزیدگان [[الهی]]، به [[جایگاه]] [[مسئولیت]] آنان به عنوان [[اوصیای پیامبر]] خاتم و [[مقام]] امامتشان برمیگردد<ref>[[عبدالله ابراهیمزاده آملی|ابراهیمزاده آملی، عبدالله]]، [[امامت و رهبری - ابراهیمزاده آملی (کتاب)| امامت و رهبری]]، ص:۴۵-۴۶.</ref>. | ||
==== [[عصمت]] ==== | ==== [[عصمت]] ==== | ||
* [[شیعه]] -برخلاف [[معتزله]] و [[اشاعره]] از [[اهل سنت]]- [[معتقد]] است که [[امام]] از ویژگی [[عصمت]] برخوردار است. [[امام]] از نظر [[متکلمان امامیه]]، همانند [[پیامبران]] و [[فرشتگان]]، باید [[معصوم]] از هرگونه [[پلیدی]] و [[خطا]] باشد؛ چون [[سرپیچی]] از [[دستورهای الهی]] و [[ارتکاب معاصی]] اعم از کوچک یا بزرگ، عمدی یا سهوی و | * [[شیعه]] -برخلاف [[معتزله]] و [[اشاعره]] از [[اهل سنت]]- [[معتقد]] است که [[امام]] از ویژگی [[عصمت]] برخوردار است. [[امام]] از نظر [[متکلمان امامیه]]، همانند [[پیامبران]] و [[فرشتگان]]، باید [[معصوم]] از هرگونه [[پلیدی]] و [[خطا]] باشد؛ چون [[سرپیچی]] از [[دستورهای الهی]] و [[ارتکاب معاصی]] اعم از کوچک یا بزرگ، عمدی یا سهوی و آشکار یا [[نهان]]، با [[منصب امامت]] منافات دارد. | ||
* واژه "[[عصمت]]"، اسم مصدر از ریشه "عصم"، به معنای منع و امساک است. یکی از لغتشناسان مینویسد: [[عصمت]]، آن است که [[خداوند متعال]] تو را از [[شرّ]] نگه دارد، یعنی [[شرّ]] را از تو دفع کند<ref>کتاب العین، ج۱، ص۳۱۳.</ref>. | * واژه "[[عصمت]]"، اسم مصدر از ریشه "عصم"، به معنای منع و امساک است. یکی از لغتشناسان مینویسد: [[عصمت]]، آن است که [[خداوند متعال]] تو را از [[شرّ]] نگه دارد، یعنی [[شرّ]] را از تو دفع کند<ref>کتاب العین، ج۱، ص۳۱۳.</ref>. | ||
* [[عصمت]] در اصطلاح [[کلام]]، تعریفهای گوناگونی دارد. [[ابن ابیالحدید]] معتزلی میگوید: [[عصمت]] نزد [[دانشمندان]]، لطفی است که مکلّف را از [[فعل قبیح]]، به [[اختیار]] باز میدارد<ref>شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۸.</ref>. | * [[عصمت]] در اصطلاح [[کلام]]، تعریفهای گوناگونی دارد. [[ابن ابیالحدید]] معتزلی میگوید: [[عصمت]] نزد [[دانشمندان]]، لطفی است که مکلّف را از [[فعل قبیح]]، به [[اختیار]] باز میدارد<ref>شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۸.</ref>. | ||