←محل اخدود کجا بوده؟
(تغییرمسیر به اصحاب اخدود حذف شد) برچسبها: تغییرمسیر حذف شد پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
در قاموس قرآن میخوانیم، که: «ظاهر [[آیات قرآن]] نشان میدهد، که واقعهای در کار بوده است و عدهای روی طرفداری، از [[ایمان]] و [[توحید]]، در گودال [[آتش]] انداخته شدهاند و [[ستمگران]] [[شکنجه]] ده؛ ناظر آنها بودهاند و [[مؤمنان]]، در این باره تقصیری نداشتهاند و [[دین]] آنها [[حق]] بوده است»<ref>قاموس قرآن. </ref>. | در قاموس قرآن میخوانیم، که: «ظاهر [[آیات قرآن]] نشان میدهد، که واقعهای در کار بوده است و عدهای روی طرفداری، از [[ایمان]] و [[توحید]]، در گودال [[آتش]] انداخته شدهاند و [[ستمگران]] [[شکنجه]] ده؛ ناظر آنها بودهاند و [[مؤمنان]]، در این باره تقصیری نداشتهاند و [[دین]] آنها [[حق]] بوده است»<ref>قاموس قرآن. </ref>. | ||
در کتاب زندگانی [[حضرت محمد]]{{صل}}، در مورد "اخدود" میخوانیم: «[[مردم]] [[یمن]] به دین | در کتاب زندگانی [[حضرت محمد]]{{صل}}، در مورد "اخدود" میخوانیم: «[[مردم]] [[یمن]] به دین [[حضرت]] [[عیسی]]{{ع}} بودند. در دوره [[پادشاهی]] ذونواس، اتفاقی افتاد؛ که وضع را دگرگون کرد، که بر [[حجاز]] و [[مکه]] تأثیر بسیار مهمی داشت. این حادثه، عبارت از [[قتل عام]] یا [[سوزاندن]] [[پیروان]] [[حضرت مسیح]] است، که در [[سرزمین یمن]] و [[نجران]] بودند و چون [مردم آنجا] [[دینی]] مخالف دین رسمی [[دولت]] داشتند؛ ذونواس [[فرمان]] داد، آنان را بسوزانند، بنابراین گودالها کندند و در آنها آتش افروختند و [[مسیحیان]] را در آتش افکندند، تا بسوزند و هر کس در آتش سوخت؛ با [[شمشیر]] کشته شد. این حادثه در [[قرآن]] ذکر شده و [[خداوند]]، درباره آن میفرماید: {{متن قرآن|قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ}}<ref>«مرگ بر گروه (آتش افروز در) آن خندق،» سوره بروج، آیه ۴.</ref><ref>سند شماره ۲ - قاموس قرآن.</ref>. | ||
[[ثعلبی]]، درباره [[اصحاب اخدود]]؛ به [[روایت]] [[مقاتل]]، مینویسد: «اصحاب اخدود، یعنی کسانی که به واسطه [[ایمان]] خود؛ در [[خندق]] [[آتش]] افتادند، سه گروه پنداشته است؛ میگوید: یک گروه در [[یمن]] و گروه دیگر در [[شام]] و گروه سوم در [[فارس]]، بدین [[شکنجه]] [[مبتلا]] شدهاند»<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۳۶.</ref>. | [[ثعلبی]]، درباره [[اصحاب اخدود]]؛ به [[روایت]] [[مقاتل]]، مینویسد: «اصحاب اخدود، یعنی کسانی که به واسطه [[ایمان]] خود؛ در [[خندق]] [[آتش]] افتادند، سه گروه پنداشته است؛ میگوید: یک گروه در [[یمن]] و گروه دیگر در [[شام]] و گروه سوم در [[فارس]]، بدین [[شکنجه]] [[مبتلا]] شدهاند»<ref>محمد خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۳۶.</ref>. | ||