آب در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۴ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲
جز
جایگزینی متن - 'لام' به 'لام'
جز (جایگزینی متن - 'برگزیده' به 'برگزیده')
جز (جایگزینی متن - 'لام' به 'لام')
خط ۱۳۸: خط ۱۳۸:
برخی [[مفسّران]] گویا به این دلیل که چگونه ممکن است خداوند، مؤمنانی را که به [[پاداش]] پایداری‌شان بر ایمان، از آب فراوان برخوردار کرده، آن را وسیله امتحانی سخت برای آنها قرار دهد، [[تفسیر]] دیگری از آیه ارائه داده‌اند که اگر [[کافران]] از إنس و قاسطان از جن بر [[ستم]] خویش [[اصرار]] ورزیده بودند، خداوند بر اساس [[سنّت]] [[استدراج]]، آبی فراوان در دسترسشان قرار می‌داد تا در گستردگی عیش و روزی، [[گناهان]] بیش‌تری را مرتکب شده، دچار [[عذاب]] دردناک‌تری شوند<ref>الکشّاف، ج ۴ ص ۶۲۹؛ مجمع‌البیان، ج ۱۰، ص ۵۶۰.</ref>.
برخی [[مفسّران]] گویا به این دلیل که چگونه ممکن است خداوند، مؤمنانی را که به [[پاداش]] پایداری‌شان بر ایمان، از آب فراوان برخوردار کرده، آن را وسیله امتحانی سخت برای آنها قرار دهد، [[تفسیر]] دیگری از آیه ارائه داده‌اند که اگر [[کافران]] از إنس و قاسطان از جن بر [[ستم]] خویش [[اصرار]] ورزیده بودند، خداوند بر اساس [[سنّت]] [[استدراج]]، آبی فراوان در دسترسشان قرار می‌داد تا در گستردگی عیش و روزی، [[گناهان]] بیش‌تری را مرتکب شده، دچار [[عذاب]] دردناک‌تری شوند<ref>الکشّاف، ج ۴ ص ۶۲۹؛ مجمع‌البیان، ج ۱۰، ص ۵۶۰.</ref>.


تفسیر سوم از آیه می‌تواند این باشد که [[لام]] در {{متن قرآن|لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ}}<ref>سوره جن، آیه ۱۷.</ref> برای [[عاقبت]] است؛ بنابراین، مقصود آیه این است که اگر مؤمنانی با پای‌داری بر ایمان، از آب فراوان برخوردار شدند، این برخورداری خود به خود آنان را به صحنه‌ای دیگر از آزمایش منتهی خواهد کرد که در آن سپاس‌گزاران از ناسپاسان مشخّص می‌شوند<ref>مجمع‌البیان، ج ۱۰، ص ۵۶۰. </ref>.
تفسیر سوم از آیه می‌تواند این باشد که لام در {{متن قرآن|لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ}}<ref>سوره جن، آیه ۱۷.</ref> برای [[عاقبت]] است؛ بنابراین، مقصود آیه این است که اگر مؤمنانی با پای‌داری بر ایمان، از آب فراوان برخوردار شدند، این برخورداری خود به خود آنان را به صحنه‌ای دیگر از آزمایش منتهی خواهد کرد که در آن سپاس‌گزاران از ناسپاسان مشخّص می‌شوند<ref>مجمع‌البیان، ج ۱۰، ص ۵۶۰. </ref>.


آیه {{متن قرآن|فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لاَ طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاقُوا اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و چون طالوت با سپاه (از شهر) بیرون رفت گفت: خداوند شما را به (آب) جویباری می‌آزماید، هر که از آن بنوشد از من نیست و هر که نخورد با من است مگر آنکه تنها کفی از آن برگیرد. باری، همه جز اندکی از آن نوشیدند و چون طالوت و مؤمنان همراه وی از آن گذشتند (همراهان سست ایمان طالوت که از آب نوشیده بودند) گفتند: امروز ما را تاب جالوت و سپاه وی نیست اما آنان که می‌دانستند خداوند را دیدار خواهند کرد گفتند: بسا گروهی اندک بر گروهی بسیار به اذن خداوند، پیروز شده است و خداوند با شکیبایان است» سوره بقره، آیه ۲۴۹.</ref> نیز از آزمایش دیگری با محوریّت آب چنین خبر می‌دهد: خداوند، گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را که برای [[مبارزه]] با [[جالوت]]، با [[طالوت]] همراه شده بودند، در میان راه و پیش از مواجهه با جالوت، با نهری از آب آزمود و فقط به کسانی برای [[همراهی]] با طالوت اجازه داد که بیش از یک مشت آب ننوشند. ادامه آیه خبر می‌دهد که فقط عدّه کمی از آنان با [[اراده]] [[قوی]] خود در این [[آزمون]] موفّق بودند<ref>فی ظلال، ج ۱، ص ۲۶۸.</ref><ref>[[سید محمود دشتی|دشتی، سید محمود]]، [[آب - دشتی (مقاله)|مقاله «آب»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>
آیه {{متن قرآن|فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لاَ طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاقُوا اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ}}<ref>«و چون طالوت با سپاه (از شهر) بیرون رفت گفت: خداوند شما را به (آب) جویباری می‌آزماید، هر که از آن بنوشد از من نیست و هر که نخورد با من است مگر آنکه تنها کفی از آن برگیرد. باری، همه جز اندکی از آن نوشیدند و چون طالوت و مؤمنان همراه وی از آن گذشتند (همراهان سست ایمان طالوت که از آب نوشیده بودند) گفتند: امروز ما را تاب جالوت و سپاه وی نیست اما آنان که می‌دانستند خداوند را دیدار خواهند کرد گفتند: بسا گروهی اندک بر گروهی بسیار به اذن خداوند، پیروز شده است و خداوند با شکیبایان است» سوره بقره، آیه ۲۴۹.</ref> نیز از آزمایش دیگری با محوریّت آب چنین خبر می‌دهد: خداوند، گروهی از [[بنی‌اسرائیل]] را که برای [[مبارزه]] با [[جالوت]]، با [[طالوت]] همراه شده بودند، در میان راه و پیش از مواجهه با جالوت، با نهری از آب آزمود و فقط به کسانی برای [[همراهی]] با طالوت اجازه داد که بیش از یک مشت آب ننوشند. ادامه آیه خبر می‌دهد که فقط عدّه کمی از آنان با [[اراده]] [[قوی]] خود در این [[آزمون]] موفّق بودند<ref>فی ظلال، ج ۱، ص ۲۶۸.</ref><ref>[[سید محمود دشتی|دشتی، سید محمود]]، [[آب - دشتی (مقاله)|مقاله «آب»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش