←فهرست مباحث هدایت به امر الهی
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
*چون وقتی گفتیم خود [[امام]] باید متلبس بهاین فیوضات و مقامات معنوی باشد یعنی دارای مقام [[عصمت]] باشد. سپس میفرماید: {{عربی|اندازه=150%|" منه ینتشر فی الناس"}} یعنی فیوضات از وجود [[امام]] برای دیگران منتشر میشود و هر کس به حسب رتبه و ظرفیتش از وجود [[امام]] بهرهمند میشود. از اینجا تعریف [[امامت]] از دیدگاه [[علامه طباطبایی|علامه]] به دست میآید: {{عربی|اندازه=150%|" فالامام هو الرابط بین الناس و بین ربهم فی اعطاء الفیوضات الباطنیه و اخذها"}} یعنی در این ارتباط که یک طرف خداست و طرف دیگر ما، ما فیض را اخذ میکنیم و خداوند اعطاء میکند و واسطه، [[امام]] است. مثل خورشید که نور میدهد و ما مستنیر هستیم. و در حقیقت خدا منیر است و واسطه دراین اناره خورشید میباشد به طور کلی اعطاء هر کمال وجودی از ناحیه خداست، ولی واسطههای نیز در کارند که آن کمال را برساند. [[امام]] واسطهای است که از طرفی فیض را از مبدأ میگیرد و از طرفی اعطاء به مادون میکند. پس واسطه در اخذ فیوضات از جانب ما، [[امام]] است از طرف خدا نیز [[امام]] است! و همه اینها در محور تکوین است. و در اینجا بحث [[وحی]] و امر و نهی تشریعی مطرح نیست. در اعطاء فیوضات وجودی [[امام]] واسطه در تکوین است، درست مثل خورشیدی که واسطه در نور دادن به موجودات است! البته نور خورشید، نور فیزیکی است ولی نورانیت و هدایت معنوی یک کمال حقیقی و معنوی است که از ناحیه خداوند اعطاء میشود و واسطهاش وجود [[امام]] است: {{عربی|اندازه=150%|" فالامام هو الربط بین الناس و بین ربهم فی اعطاء الفیوضات و اخذها کما ان النبی رابط بین الناس و بین ربهم فی اخذ الفیوضات الظاهریه و هی الشرائع الالهیه تنزل بالوحی علی النبی"}} در اینجا بحث امر و نهی تشریعی مطرح میشود و سخن از [[وحی]] و جبرائیل در کار میآید. یعنی احکام را که خداوند میخواهد در اختیار انسانها قرار دهد، واسطهاش [[نبی]] است و به وسیله [[نبی]] این احکام منتشر میشود. پس تشریعی و ابلاغ احکام با [[نبوت]] تناسب دارد و هدایت در محور تکوین با [[امامت]] مناسب است یا به تعبیر ادقّ، [[امامت]] در محور تکوین و [[نبوت]] بر محور تشریع است! پس احکام خدا توسط [[نبی]] بین مردم منتشر میشود. {{عربی|اندازه=150%|" فالامام دلیل هاد للنفوس الی مقاماتها"}} یعنی [[امام]] واسطه است که انسانها و نفوس بشری به مقاماتی که باید برسند، نائل شوند. {{عربی|اندازه=150%|" کما ان النبی دلیل یهدی الناس الی الاعتقادات الحقه و الاعمال الصالحه"}} یعنی [[نبی]] اعتقادات درست را و به عباراتی اندیشه صحیح را در اختیار انسانها میگذارد، ولی [[امام]] فوق این کارها، جذب و انجذاب دارد و دلها را تسییر میکند یعنی سیر میدهد. | *چون وقتی گفتیم خود [[امام]] باید متلبس بهاین فیوضات و مقامات معنوی باشد یعنی دارای مقام [[عصمت]] باشد. سپس میفرماید: {{عربی|اندازه=150%|" منه ینتشر فی الناس"}} یعنی فیوضات از وجود [[امام]] برای دیگران منتشر میشود و هر کس به حسب رتبه و ظرفیتش از وجود [[امام]] بهرهمند میشود. از اینجا تعریف [[امامت]] از دیدگاه [[علامه طباطبایی|علامه]] به دست میآید: {{عربی|اندازه=150%|" فالامام هو الرابط بین الناس و بین ربهم فی اعطاء الفیوضات الباطنیه و اخذها"}} یعنی در این ارتباط که یک طرف خداست و طرف دیگر ما، ما فیض را اخذ میکنیم و خداوند اعطاء میکند و واسطه، [[امام]] است. مثل خورشید که نور میدهد و ما مستنیر هستیم. و در حقیقت خدا منیر است و واسطه دراین اناره خورشید میباشد به طور کلی اعطاء هر کمال وجودی از ناحیه خداست، ولی واسطههای نیز در کارند که آن کمال را برساند. [[امام]] واسطهای است که از طرفی فیض را از مبدأ میگیرد و از طرفی اعطاء به مادون میکند. پس واسطه در اخذ فیوضات از جانب ما، [[امام]] است از طرف خدا نیز [[امام]] است! و همه اینها در محور تکوین است. و در اینجا بحث [[وحی]] و امر و نهی تشریعی مطرح نیست. در اعطاء فیوضات وجودی [[امام]] واسطه در تکوین است، درست مثل خورشیدی که واسطه در نور دادن به موجودات است! البته نور خورشید، نور فیزیکی است ولی نورانیت و هدایت معنوی یک کمال حقیقی و معنوی است که از ناحیه خداوند اعطاء میشود و واسطهاش وجود [[امام]] است: {{عربی|اندازه=150%|" فالامام هو الربط بین الناس و بین ربهم فی اعطاء الفیوضات و اخذها کما ان النبی رابط بین الناس و بین ربهم فی اخذ الفیوضات الظاهریه و هی الشرائع الالهیه تنزل بالوحی علی النبی"}} در اینجا بحث امر و نهی تشریعی مطرح میشود و سخن از [[وحی]] و جبرائیل در کار میآید. یعنی احکام را که خداوند میخواهد در اختیار انسانها قرار دهد، واسطهاش [[نبی]] است و به وسیله [[نبی]] این احکام منتشر میشود. پس تشریعی و ابلاغ احکام با [[نبوت]] تناسب دارد و هدایت در محور تکوین با [[امامت]] مناسب است یا به تعبیر ادقّ، [[امامت]] در محور تکوین و [[نبوت]] بر محور تشریع است! پس احکام خدا توسط [[نبی]] بین مردم منتشر میشود. {{عربی|اندازه=150%|" فالامام دلیل هاد للنفوس الی مقاماتها"}} یعنی [[امام]] واسطه است که انسانها و نفوس بشری به مقاماتی که باید برسند، نائل شوند. {{عربی|اندازه=150%|" کما ان النبی دلیل یهدی الناس الی الاعتقادات الحقه و الاعمال الصالحه"}} یعنی [[نبی]] اعتقادات درست را و به عباراتی اندیشه صحیح را در اختیار انسانها میگذارد، ولی [[امام]] فوق این کارها، جذب و انجذاب دارد و دلها را تسییر میکند یعنی سیر میدهد. | ||
*نکته دیگر این که [[علامه طباطبایی|علامه]] میفرمایند: {{عربی|اندازه=150%|" و ربما تجتمع النبوه و الامامه کما فی ابراهیم و ابنیه"}} اگر سوال شود که [[امامت]] و [[نبوت]] حتماً باید در دو فرد باشند یا در یک فرد هم جمع میشوند؟ پاسخ این است کهاین دو قابل اجتماعاند و یک فرد میتواند هم مقام [[نبوت]] را دارا باشد و هم مقام [[امامت]] را مثل خود [[حضرت ابراهیم]] و دو فرزندش اسماعیل و اسحق که هم مقام [[امامت]] را دارا بودند هم مقام [[نبوت]] را. | *نکته دیگر این که [[علامه طباطبایی|علامه]] میفرمایند: {{عربی|اندازه=150%|" و ربما تجتمع النبوه و الامامه کما فی ابراهیم و ابنیه"}} اگر سوال شود که [[امامت]] و [[نبوت]] حتماً باید در دو فرد باشند یا در یک فرد هم جمع میشوند؟ پاسخ این است کهاین دو قابل اجتماعاند و یک فرد میتواند هم مقام [[نبوت]] را دارا باشد و هم مقام [[امامت]] را مثل خود [[حضرت ابراهیم]] و دو فرزندش اسماعیل و اسحق که هم مقام [[امامت]] را دارا بودند هم مقام [[نبوت]] را. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||