نامۀ ۲۴ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا'
جز (جایگزینی متن - 'ref>[[دانشنامه نهج البلاغه' به 'ref>دین‌پرور، سید حسین، [[دانشنامه نهج البلاغه')
جز (جایگزینی متن - 'بنده خدا' به 'بنده خدا')
خط ۳: خط ۳:


== فرازی از [[نامه]] ==
== فرازی از [[نامه]] ==
* این است آنچه [[بنده]] [[خدا]] [[علی بن ابی طالب]] درباره دارایی‌اش [[دستور]] می‌دهد و [[امیدوار]] است که [[خدا]] به او روی آورد و به بهشتش ببرد و [[امنیت]] و [[آرامش]] در درونش بنهد. این [[دارایی]] در [[اختیار]] [[حسن بن علی]] خواهد بود که خود به‌طور [[شایسته]] از آن خواهد خورد و در راه خیر هم [[انفاق]] خواهد کرد. اگر پیشامدی برای [[حسن]] روی داد و [[حسین]] زنده ماند، هر آینه او به [[کارها]] خواهد پرداخت و مانند برادرش [[اجرا]] خواهد کرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
* این است آنچه [[بنده خدا]] [[علی بن ابی طالب]] درباره دارایی‌اش [[دستور]] می‌دهد و [[امیدوار]] است که [[خدا]] به او روی آورد و به بهشتش ببرد و [[امنیت]] و [[آرامش]] در درونش بنهد. این [[دارایی]] در [[اختیار]] [[حسن بن علی]] خواهد بود که خود به‌طور [[شایسته]] از آن خواهد خورد و در راه خیر هم [[انفاق]] خواهد کرد. اگر پیشامدی برای [[حسن]] روی داد و [[حسین]] زنده ماند، هر آینه او به [[کارها]] خواهد پرداخت و مانند برادرش [[اجرا]] خواهد کرد<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
* دو پسر [[فاطمه]] را از دهش [[علی]] برابر دهشی است که به پسران دیگر [[علی]] می‌رسد و این‌که من انجام این [[کار]] را به دو پسر [[فاطمه]] واگذار کردم کردم برای [[خشنودی خدا]] و قصد قربت به [[رسول خدا]] و به‌پاس [[احترام]] او و گرامی داشتن [[خویشاوندی]] و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این [[کار]] شدند [[مال]] را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند [[انفاق]] کنند و به این و آن [[مرحمت]] دارند<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
* دو پسر [[فاطمه]] را از دهش [[علی]] برابر دهشی است که به پسران دیگر [[علی]] می‌رسد و این‌که من انجام این [[کار]] را به دو پسر [[فاطمه]] واگذار کردم کردم برای [[خشنودی خدا]] و قصد قربت به [[رسول خدا]] و به‌پاس [[احترام]] او و گرامی داشتن [[خویشاوندی]] و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این [[کار]] شدند [[مال]] را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند [[انفاق]] کنند و به این و آن [[مرحمت]] دارند<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
* زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه [[بردگی]] از سرش رفع می‌شود و [[آیین پاک]] بدین ترتیب به او [[آزادی]] می‌بخشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
* زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه [[بردگی]] از سرش رفع می‌شود و [[آیین پاک]] بدین ترتیب به او [[آزادی]] می‌بخشد<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش