آیه ابتلا: تفاوت میان نسخه‌ها

نمایش تاریخچه به صورت تعاملی

دیداریویکی‌متن

نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۰۲

متن آیه

﴿﴿ وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا﴾﴾ ^[۱]</ref>.

↑ و (یاد کن) آنگاه را که پروردگار ابراهیم، او را با کلماتی آزمود و او آنها را به انجام رسانید؛ فرمود: من تو را پیشوای مردم می‌گمارم؛ سوره بقره، آیه: ۱۲۴.

[1] و (یاد کن) آنگاه را که پروردگار ابراهیم، او را با کلماتی آزمود و او آنها را به انجام رسانید؛ فرمود: من تو را پیشوای مردم می‌گمارم؛ سوره بقره، آیه: ۱۲۴.

[۱]

نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۴:۵۵ (نمایش مبدأ) Wasity (بحث \| مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «==متن آیه== {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَابْتَلُواْ الْيَتَامَى حَتَّىَ إِذَ...» ایجاد کرد)		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۵:۰۲ (نمایش مبدأ) Wasity (بحث \| مشارکت‌ها) بدون خلاصۀ ویرایش تفاوت با ویرایش جدیدتر ←
خط ۱:		خط ۱:
	==متن آیه==		==متن آیه==
	{{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\|وَابْتَلُواْ الْيَتَامَى حَتَّىَ إِذَا بَلَغُواْ النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُواْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَلاَ تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُواْ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُواْ عَلَيْهِمْ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا}}﴾}}<ref> و ~~یتیمان~~ را ~~تا زمانی~~ که ~~توانایی زناشویی یافته باشند بیازمایید، پس اگر در آنان کاردانی یافتید، دارایی‌هایشان~~ را ~~به آنان بازگردانید~~ و آن را به گزافکاری و شتاب، از (بیم) اینکه بالغ گردند (و از شما باز گیرند) نخورید و هر کس از شما که توانگر باشد (در برداشت مزد سرپرستی) خویشتنداری کند و هرکس تنگدست باشد برابر عرف (از آن) بخورد؛ و هنگامی که دارایی‌های ایشان را ~~به آنان باز می‌گردانید بر آنها گواه بگیرید و حسابرسی را خداوند، بسنده است؛~~ سوره ~~نساء،~~ آیه:۶.</ref>.		* {{عربی\|اندازه=150%\|﴿{{متن قرآن\| وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}﴾}} <ref> و (یاد کن) آنگاه را که پروردگار ابراهیم، او را با کلماتی آزمود و او آنها را به انجام رسانید؛ فرمود: من تو را پیشوای مردم می‌گمارم؛ سوره بقره، آیه: ۱۲۴.</ref></ref>.