←مرجئه و موضع امام{{ع}}
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
==[[مرجئه]] و موضع [[امام]]{{ع}}== | ==[[مرجئه]] و موضع [[امام]]{{ع}}== | ||
[[ترویج]] [[عقیده]] [[انحرافی]] [[ارجاء]] یکی از عوامل مهم در گسترش اباحهگری و [[انحطاط اخلاقی]] در [[جامعه]] بود که در زمان امام سجاد{{ع}} به ویژه از سوی [[دستگاه حکومت]] رونق بیشتری یافت. بر اساس اندیشه مرجئه که [[ایمان]] تنها [[اقرار به زبان]] بود<ref>شهرستانی، الملل و النحل، ج۱، ص۴۸.</ref>، همگان به [[بیبندوباری]] جرئت مییافتند. از اینرو، [[امام زین العابدین]]{{ع}} نه تنها با گفتار، بلکه به طور عملی با روی آوردن به [[عبادت]] و [[تبیین معارف الهی]] از طریق دعا و مناجاتهای سوزناک با این [[اندیشه انحرافی]] مبارزه کرد و نشان داد که [[پرستش خدا]] و [[اطاعت]] او تنها به [[اقرار]] زبان نیست، بلکه باید با [[عمل صالح]] همراه باشد<ref>ر.ک: اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۱۱.</ref>. | [[ترویج]] [[عقیده]] [[انحرافی]] [[ارجاء]] یکی از عوامل مهم در گسترش اباحهگری و [[انحطاط اخلاقی]] در [[جامعه]] بود که در زمان امام سجاد{{ع}} به ویژه از سوی [[دستگاه حکومت]] رونق بیشتری یافت. بر اساس اندیشه مرجئه که [[ایمان]] تنها [[اقرار به زبان]] بود<ref>شهرستانی، الملل و النحل، ج۱، ص۴۸.</ref>، همگان به [[بیبندوباری]] جرئت مییافتند. از اینرو، [[امام زین العابدین]]{{ع}} نه تنها با گفتار، بلکه به طور عملی با روی آوردن به [[عبادت]] و [[تبیین معارف الهی]] از طریق دعا و مناجاتهای سوزناک با این [[اندیشه انحرافی]] مبارزه کرد و نشان داد که [[پرستش خدا]] و [[اطاعت]] او تنها به [[اقرار]] زبان نیست، بلکه باید با [[عمل صالح]] همراه باشد<ref>ر.ک: اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۱۱.</ref>. | ||
اگرچه برخی شواهد [[تاریخی]] به [[رویارویی]] مرجئه با [[بنیامیه]] اشاره دارد<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۲۹۲؛ فضل بن شاذان، الایضاح، ص۴۴</ref>، ولی عقیده ارجاء بیش از همه در [[خدمت]] [[حاکمان]] [[ستمکار]] بود؛ زیرا بر اساس این [[پندار]] [[باطل]]، آنچه حاکمان انجام میدهند درست است و با دستورهای دین تضادی ندارد<ref>غلامی دهقی، علی، مرجئه و بنیامیه همسازی یا ناهمسازی، تاریخ در آیینه پژوهش، ش۲، ۱۳۸۳.</ref>. امام زین العابدین{{ع}} به وسیله خطبههای روشنگرانه پرده از چهرههای [[پلید]] [[حکام ستمگر]] برداشت و با بیاناتی در قالب [[موعظه]] و دعا، ضمن بازگویی جنایات [[حاکمان غاصب]] [[اموی]]، بر [[نفی مشروعیت]] آنان بسیار تأکید کرد<ref>{{متن حدیث|رَبِّ صَلِّ عَلَى أَطَايِبِ أَهْلِ بَيْتِهِ الَّذِينَ اخْتَرْتَهُمْ لِأَمْرِكَ، وَ جَعَلْتَهُمْ خَزَنَةَ عِلْمِكَ، وَ حَفَظَةَ دِينِكَ، وَ خُلَفَاءَكَ فِي أَرْضِكَ، وَ حُجَجَكَ عَلَى عِبَادِكَ}}؛ (صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، بخش ۵۶).</ref> و نشان داد که برای [[دینداری]]، [[اقرار زبانی]] کافی نیست | اگرچه برخی شواهد [[تاریخی]] به [[رویارویی]] مرجئه با [[بنیامیه]] اشاره دارد<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۲۹۲؛ فضل بن شاذان، الایضاح، ص۴۴</ref>، ولی عقیده ارجاء بیش از همه در [[خدمت]] [[حاکمان]] [[ستمکار]] بود؛ زیرا بر اساس این [[پندار]] [[باطل]]، آنچه حاکمان انجام میدهند درست است و با دستورهای دین تضادی ندارد<ref>غلامی دهقی، علی، مرجئه و بنیامیه همسازی یا ناهمسازی، تاریخ در آیینه پژوهش، ش۲، ۱۳۸۳.</ref>. امام زین العابدین{{ع}} به وسیله خطبههای روشنگرانه پرده از چهرههای [[پلید]] [[حکام ستمگر]] برداشت و با بیاناتی در قالب [[موعظه]] و دعا، ضمن بازگویی جنایات [[حاکمان غاصب]] [[اموی]]، بر [[نفی مشروعیت]] آنان بسیار تأکید کرد<ref>{{متن حدیث|رَبِّ صَلِّ عَلَى أَطَايِبِ أَهْلِ بَيْتِهِ الَّذِينَ اخْتَرْتَهُمْ لِأَمْرِكَ، وَ جَعَلْتَهُمْ خَزَنَةَ عِلْمِكَ، وَ حَفَظَةَ دِينِكَ، وَ خُلَفَاءَكَ فِي أَرْضِكَ، وَ حُجَجَكَ عَلَى عِبَادِكَ}}؛ (صحیفه سجادیه، دعای ۴۷، بخش ۵۶).</ref> و نشان داد که برای [[دینداری]]، [[اقرار زبانی]] کافی نیست<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]] ص ۲۰۳.</ref>. | ||
==[[ابتذال]] [[فرهنگی]] و موضع [[امام]]{{ع}}== | ==[[ابتذال]] [[فرهنگی]] و موضع [[امام]]{{ع}}== | ||