←آماده ساختن شیعیان برای ورود به دوران غیبت
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
از آنجاکه [[دستگاه حکومت عباسی]] در جستجوی تولد این فرزند و یافتن نشانی از وی بود<ref>مفید، الإرشاد، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛ مسئله مهم دیگر در این دوران مخفی نگاهداشتن این [[کودک]] از نگاه حکمرانان عباسی و [[جاسوسان]] آنان بود. نکتهای که امام عسکری{{ع}} را بر آن میداشت تا از آشکارسازی علنی تولد فرزندش خودداری کند و بکوشد تا او را از چشم دیگران پنهان بدارد. شاید به همین سبب باشد که گزارشهایی نشان از آن دارند که امام عسکری{{ع}} فرزند خویش را برای در [[امان]] بودن از تیررس نگاه جاسوسان به همراه [[مادر]] خود در [[پوشش]] [[سفر حج]] روانه [[مکه]] کرده باشد<ref>مسعودی، اثبات الوصیة، ص۲۵۵ - ۲۵۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۲۸۴.</ref> | از آنجاکه [[دستگاه حکومت عباسی]] در جستجوی تولد این فرزند و یافتن نشانی از وی بود<ref>مفید، الإرشاد، ج۲، ص۳۳۶.</ref>؛ مسئله مهم دیگر در این دوران مخفی نگاهداشتن این [[کودک]] از نگاه حکمرانان عباسی و [[جاسوسان]] آنان بود. نکتهای که امام عسکری{{ع}} را بر آن میداشت تا از آشکارسازی علنی تولد فرزندش خودداری کند و بکوشد تا او را از چشم دیگران پنهان بدارد. شاید به همین سبب باشد که گزارشهایی نشان از آن دارند که امام عسکری{{ع}} فرزند خویش را برای در [[امان]] بودن از تیررس نگاه جاسوسان به همراه [[مادر]] خود در [[پوشش]] [[سفر حج]] روانه [[مکه]] کرده باشد<ref>مسعودی، اثبات الوصیة، ص۲۵۵ - ۲۵۶.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۲۸۴.</ref> | ||
== آماده ساختن [[شیعیان]] برای ورود به [[ | == آماده ساختن [[شیعیان]] برای ورود به دوران [[غیبت]] == | ||
[[مهدویت]] در [[روایات اسلامی]] پیوندی ناگسستنی با [[غیبت]] و دور بودن از انظار عمومی [[مردمان]] [[جامعه]] دارد، به گونهای که در مصداقهای مختلف ادعایی مهدی در میان فرقههای مختلف [[اسلامی]]، غایب بودن، از ویژگیهای مهدی موردنظر بوده است<ref>اشعری، المقالات و الفرق، ص۲۷؛ نوبختی، فرق الشیعه، ص۲۷ و ۶۷ - ۶۸.</ref>. در [[باور]] امامیه و احادیثِ [[روایت]] شده از [[پیامبر]] و [[امامان]]{{عم}}، مهدی{{ع}} دو غیبت کوتاه مدت و طولانی دارد<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۳۴۱؛ نعمانی، الغیبة، ص۱۷۱ - ۱۷۲.</ref>. نکته مورد تأکید این [[روایات]] آن است که در این دوران باید [[امام]] [[حقیقی]] را [[شناخت]] و از مسیر [[هدایت]] خارج نشد؛ زیرا این [[غیبتها]] به گونهای هستند که برخی در به [[دنیا]] آمدن و [[وجود مهدی]]{{ع}} به تردید خواهند افتاد. نکتهای که در عمل نیز اینگونه شد و عموم [[امامیه]] در [[روزگار]] [[غیبت امام دوازدهم]] دچار [[حیرت]] و [[سرگردانی]] شدند. مسئلهای که به خوبی از عنوان کتاب [[ابن بابویه قمی]] به نام الإمامة و التبصرة من الحیرة و مقدمه [[کتاب الغیبه]]، اثر [[نعمانی]] و [[کمال الدین]] به قلم [[شیخ صدوق]] قابل [[درک]] است<ref>نعمانی، الغیبة، ص۲۰ - ۲۱؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۲.</ref>. | [[مهدویت]] در [[روایات اسلامی]] پیوندی ناگسستنی با [[غیبت]] و دور بودن از انظار عمومی [[مردمان]] [[جامعه]] دارد، به گونهای که در مصداقهای مختلف ادعایی مهدی در میان فرقههای مختلف [[اسلامی]]، غایب بودن، از ویژگیهای مهدی موردنظر بوده است<ref>اشعری، المقالات و الفرق، ص۲۷؛ نوبختی، فرق الشیعه، ص۲۷ و ۶۷ - ۶۸.</ref>. در [[باور]] امامیه و احادیثِ [[روایت]] شده از [[پیامبر]] و [[امامان]]{{عم}}، مهدی{{ع}} دو غیبت کوتاه مدت و طولانی دارد<ref>کلینی، کافی، ج۱، ص۳۴۱؛ نعمانی، الغیبة، ص۱۷۱ - ۱۷۲.</ref>. نکته مورد تأکید این [[روایات]] آن است که در این دوران باید [[امام]] [[حقیقی]] را [[شناخت]] و از مسیر [[هدایت]] خارج نشد؛ زیرا این [[غیبتها]] به گونهای هستند که برخی در به [[دنیا]] آمدن و [[وجود مهدی]]{{ع}} به تردید خواهند افتاد. نکتهای که در عمل نیز اینگونه شد و عموم [[امامیه]] در [[روزگار]] [[غیبت امام دوازدهم]] دچار [[حیرت]] و [[سرگردانی]] شدند. مسئلهای که به خوبی از عنوان کتاب [[ابن بابویه قمی]] به نام الإمامة و التبصرة من الحیرة و مقدمه [[کتاب الغیبه]]، اثر [[نعمانی]] و [[کمال الدین]] به قلم [[شیخ صدوق]] قابل [[درک]] است<ref>نعمانی، الغیبة، ص۲۰ - ۲۱؛ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج۱، ص۲.</ref>. | ||