پامنبری: تفاوت میان نسخه‌ها

*از اصطلاحات مرثیه خوانی و عزاداری. دهخدا می‌نویسد: شاگرد روضه خوان که پیش از استاد، به پای منبر ابیاتی در مصائب [[اهل بیت]] خواند. روضه‌خوان که پای منبر ایستد و اشعار صیبت خواند. آنکه... در فاصله فرود آمدن آخوندی از منبر و بر شدن آخوند دیگر، پای منبر ایستاده یا نشسته نوحه و اشعار مرثیه به آواز خواند<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> به جوان یا نوجوانی که شبکلاهی بر سر نهاده، در پای منبر می‌نشست و گاه‌گاهی صدا در صدای واعظ انداخته، یا سخنان او را زمزمه می‌کرد، پامنبری گفته می‌شد. این افراد غالبا از فرزندان یا خویشان واعظ بودند که جهت آمادگی فن سخنرانی به مجلس آورده می‌شدند<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، مهدی عباسی، ص ۱۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] صفحه ۹۲.</ref>.