←واژهشناسی لغوی
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
==واژهشناسی لغوی== | ==واژهشناسی لغوی== | ||
*اسم در لغت از ریشه «س ـ م ـ و» به معنای بلندی یا از ریشه «و ـ س ـ م» به معنای علامت است <ref>المصباح، ص۲۹۰، «سَما».</ref> | *اسم در لغت از ریشه «س ـ م ـ و» به معنای بلندی یا از ریشه «و ـ س ـ م» به معنای علامت است <ref>المصباح، ص۲۹۰، «سَما».</ref> | ||
* كلمه «اسم» ، به معناى جامع آن به كار رفته كه قابل صدق بر همه اسماى خداوند متعال است . بنا بر اين ، از باب ذكر مفهوم و اشاره به مصداق است و از آن جا كه اسم اعظم، عالى ترينِ مصاديق است ، پس بايد سزاوارترين و شايسته ترين نام براى انطباق مفهوم بر آن باشد . (ر.ک: البيان فى تفسير القرآن : ص 514؛ محمدی ریشهری، محمد، دانشنامه قرآن و حديث ج6 ص9). | |||
==چیستی اسم اعظم و راه رسیدن به آن== | ==چیستی اسم اعظم و راه رسیدن به آن== | ||