حضرت هود در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۰٬۶۹۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۳
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = حضرت هود| عنوان مدخل  = حضرت هود| مداخل مرتبط = [[حضرت هود در قرآن]] - [[حضرت هود در علوم قرآنی]] - [[حضرت هود در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط
==مقدمه==
| موضوع مرتبط = حضرت هود
در کتب [[عهد عتیق]] از او یاد نشده اما [[سوره]] یازدهم [[قرآن]] به نام او است. و هفت بار در قرآن نام او ذکر شده است.
| عنوان مدخل  = حضرت هود
 
| مداخل مرتبط = [[حضرت هود در قرآن]] - [[حضرت هود در علوم قرآنی]] - [[حضرت هود در تاریخ اسلامی]]
داستان او با [[قوم عاد]]، در چند سوره دیگر ([[سوره احقاف]]، [[سوره فصلت]]، [[سوره شعراء]]، [[سوره اعراف]]، [[سوره ذاریات]]، [[سوره حاقه]]، [[سوره قمر]]) آمده است.
| پرسش مرتبط  =  
 
}}
درباره کلمه [[هود]]، به نقل از [[طبرسی]]، سه قول است:
#جمع هائده است به معنی تائب (توبه‌کننده)،
#مصدر است و نسبت به فرد و جمع صلاحیت کاربرد دارد.
#اصل آن [[یهود]] است و یای آن حذف شده است.
 
[[اقرب]] الموارد پس از نقل قول اول گوید: بنابراین هود کلمه [[عربی]] است و به قولی عجمی است مثل نوح و [[لوط]] و آنگاه گفته بعید نیست که مخفف یهود باشد و «یاء» از کثرت استعمال حذف شده است<ref>قاموس قرآن، ج۷، ص۱۶۷.</ref>.
 
کلمه هود در آیات {{متن قرآن|وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ}}<ref>«و گفتند هرگز کسی جز یهودی و مسیحی به بهشت در نمی‌آید، این آرزوی آنهاست، بگو: اگر راست می‌گویید هر برهانی  دارید بیاورید» سوره بقره، آیه ۱۱۱.</ref>، {{متن قرآن|وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ}}<ref>«و گفتند: یهودی یا مسیحی باشید تا راه یابید ؛ بگو: (خیر) بلکه ما بر آیین ابراهیم درست‌آیین  هستیم و او از مشرکان نبود» سوره بقره، آیه ۱۳۵.</ref>، {{متن قرآن|أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَى قُلْ أَأَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ}}<ref>«یا می‌گویید که ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط، یهودی یا مسیحی بودند؛ بگو: شما داناترید یا خداوند؟ و کیست ستمکارتر از کسی که گواهی‌یی را که از خداوند نزد اوست پنهان می‌دارد؟ و خداوند از آنچه انجام می‌دهید غافل نیست» سوره بقره، آیه ۱۴۰.</ref> به عنوان نامی برای [[قوم یهود]] وارد شده و در [[سوره جمعه]] نیز، {{متن قرآن|الَّذِينَ هَادُوا}}<ref>«بگو: ای یهودیان!» سوره جمعه، آیه ۶.</ref> به معنی [[پیروان]] [[دین یهود]] آمده است.
 
هود دومین [[پیغمبری]] است که برای [[دفاع از حق]] و سرکوبی و [[ابطال]] [[کیش]] و ثنیّت دوگانه پرستی [[قیام]] کرده است. البته دومین نفری که [[قرآن کریم]] سرگذشتش را نقل کرده و محنت‌ها و آزاری را که در راه [[خدای سبحان]] دیده، حکایت نموده است<ref>المیزان، ج۱۰، ص۳۰۸.</ref>.
 
هود از [[پیغمبران]] [[عرب]] به شمار می‌رود. سلسلة النسب او تاحدی با سلسلة النسب عاد که جد این [[قبیله]] است مشابه می‌باشد و همچنین نام پدر او «عابر» یا «عبر» که به موجب [[تورات]] جدّ [[عبرانیان]] است [[قرابت]] دارد<ref>اعلام قرآن، ص۶۶۱.</ref>.
 
در قرآن داستان هود مفصل نیست: هود پیغمبری است که برای قوم عاد فرستاده شده بود. وی با عده زیادی از منکرین مواجه می‌گردد و عدّه کمی از او [[پیروی]] می‌کنند. هود آنان را به [[عذاب]] [[تهدید]] کرد. [[قوم]] او گفتند: آیا آمده‌ای که ما را از خدایان‌مان برگردانی؟ پس اگر راست میگویی، آنچه به ما [[وعده]] می‌دهی بر سرمان بیاور {{متن قرآن|قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ}}<ref>«گفتند: آیا نزد ما آمده‌ای تا ما را از خدایانمان باز داری؟ اگر از راستگویانی آنچه به ما وعده می‌دهی بر سر ما بیاور!» سوره احقاف، آیه ۲۲.</ref>.
 
[[هود]] در پاسخ می‌گوید: [[علم]] به این که [[عذاب]] چه وقت می‌رسد تنها نزد [[خدا]] است، [[مأموریت]] من فقط [[ابلاغ رسالت]] او است که رساندم، اما شما را مردمی یافتم که سخت گرفتار جهلید<ref>سوره احقاف، آیه ۲۳.</ref>.
 
به موجب [[روایت]] «[[قصص]] و [[تفاسیر]] [[اسلامی]]» چون [[تمرّد]] و [[بی‌حرمتی]] و [[بی‌باکی]] ایشان به [[غایت]] رسید، [[باران]] از ایشان وا ایستاد و نبات و روییدنی از [[زمین]] برنیامد و سه سال درین [[قحط]] و [[رنج]] بماندند. پس قومی از وجوه و اعیان را [[اختیار]] کردند و به زمین [[حرم]] فرستادند به [[مکه]] تا آنجا [[دعا]] کنند و باران خواهند. [[خداوند]] سه قطعه ابری سفید و قرمز و سیاه ظاهر میگرداند و به «قیل» که یکی از [[نمایندگان]] [[قوم]] بوده خطاب می‌رسد تا یکی از ابرها را [[انتخاب]] کند. قیل [[ابر]] سیاه را برمی‌گزیند. [[عادیان]] چون آن را بدیدند خرم گشتند و [[شادی]] نمودند. بر اثر آن، طوفانی عجیب برپا می‌شود. و ایشان را با آن جثه‌های [[عظیم]] برمی‌گرفت و بر هوا می‌برد و چنان که پَرِ مرغ را گرداند، اندر هوا ایشان را می‌گردانید و نیست می‌کرد و از [[بیم]] در [[خانه‌ها]] می‌گریختند و آن باد همچنان در خانه‌های ایشان را بر [[دیوار]] می‌زد و [[پست]] میکرد و بیرون می‌افکند. پس [[رب]] العزه مرغانی را پدید آورد، مرغ‌های سیاه و ایشان را برگرفت و به دریا افکند. و روی زمین از ایشان [[پاک]] شد و هود پیغامبر در آن وقت عذاب، اندر حظیره‌ای نشسته بود و از آن باد جز نسیمی خوش به وی نمی‌رسید<ref>کشف الاسرار، ج۳، ص۶۵۲؛ المیزان، ج۱۰، ص۳۰۸.</ref>.
 
[[قوم هود]] گرفتار سه [[خصلت]] [[نکوهیده]] بودند، یکی [[انکار آیات الهی]]، دوم [[نافرمانی]] [[انبیاء]] و سوم [[اطاعت]] کردن از [[جبّاران]]<ref>المیزان، ترجمه، ج۱۰، ص۴۵۳.</ref>. می‌گویند [[عمر]] هود ۱۵۰ سال بوده و راجع به محل قبرهود [[اختلاف]] است. بعضی آن را نزدیک به [[برهوت]] نشان می‌دهند. [[ابن‌بطوطه]]، محل [[قبر هود]] را در [[مسجد دمشق]] معرفی می‌کند و می‌گوید در نزدیکی [[شهر]] [[ظفار]] از [[یمن]] هم، در محلی که [[احقاف]] نامیده می‌شود زیارتگاهی را به نام این [[پیغمبر]] دیده است<ref>سفرنامه ابن بطوطه، ج۱، ص۱۲۷.</ref>.
 
احادیثی نیز در دست است که به موجب آن، قبر هود و نود و هشت پیغمبر دیگر در اطراف [[کعبه]] است<ref>اعلام قرآن، ص۶۶۱.</ref>. [[ابن عربی]]، فص دهم خود را با عنوان «فصّ [[حکمت]] احدی در کلمه هودی» نامیده است. وی در این فص از [[کشف]] یا خوابی حکایت می‌کند که به سال ۵۸۶، همه [[انبیا]] و رُسل در شهر قرطبه گرد آمده‌اند و او از میان آن جمع، فقط با هوډ پیغمبر هم‌سخن گشته است<ref>فصوص الحکم، ج۱، ص۱۰۶.</ref>. ابن عربی در [[تفسیر]] و [[تأویل]] [[آیه]] {{متن قرآن|رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«(تند) بادی است که در آن عذابی دردناک است» سوره احقاف، آیه ۲۴.</ref> هم باد و هم [[عذاب]] را از معنی ظاهر و متداول آن خارج می‌کند و می‌گوید: آن باد [[رحمت]] و راحت و خوش‌گوار، برای [[عادیان]] دردناک بود؛ زیرا آنان به حالتی که داشتند معتاد شده بودند و ترک [[عادات]] دشوار و دردناک است<ref>فصوص الحکم، ج۱، ص۱۱۰.</ref>. در مثنوی، قصه باد که در [[عهد]] [[هود]]، [[قوم عاد]] را هلاک کرد به اشاره آمده است<ref>مثنوی، ۱، ص۸۵۴.</ref> و داستان [[قوم هود]] را همچون رمزی از [[قهر خداوند]] در [[کیفر]] [[جباران]] [[عاد]] تصویر می‌کند و نشان می‌دهد که باد مسخّر [[حُکم]] [[حق]] است<ref>بحر در کوزه، ص۷۵.</ref>.<ref>[[محمد رضا رهبریان|رهبریان، محمد رضا]]، [[هود (مقاله)|مقاله «هود»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ص1179-1180.</ref>


== [[دین حضرت هود]] {{ع}} ==
== [[دین حضرت هود]] {{ع}} ==
۱۱۵٬۲۸۷

ویرایش