ضوابط آزادی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

آن‌گاه که [[خداوند]] منبع اعطای [[آزادی]] به [[انسان]] باشد و همو آن را به چارچوبی در آورد تا به سر [[منزل]] مقصود، رسد، می‌توان [[باور]] کرد انسان متشرع با [[گردن نهادن]] به [[قوانین]] و دستورهای [[شرع]]، نه آزادی خود را به یکه‌تازان و قدرت‌طلبان وانمی‌نهد و نه به آزادی دیگران، آسیب می‌رساند؛ بلکه با [[رفتار]] در حیطه‌ای معقول و سنجیده، مقدمات رسیدن خویش و [[جامعه اسلامی]] را به آزادی فراهم کرده تا بستر حرکت در مسیر [[اجتماعی]] [[رستگار]] آماده گردد. آزادی، ارمغانی خدایی است که بنا بر [[حکمت]] و [[رحمت]] او، به انسان داده شده است؛ این آزادی، مفروض و پیش‌فرض [[احکام]] و [[دستورهای الهی]] است و از آنجا که بر مبنای [[قرآن کریم]]، انسان به سوی [[رستگاری]] [[راه]] می‌پوید، پس آزادی حیوانی، نمی‌تواند یاری‌گر انسان در این مسیر باشد و دارای قیدوبندهایی خواهد بود، آن گونه که زنجیرها و اسارت‌های قدرت‌های [[ظالم]] نیز مانع [[رشد]] انسان می‌گردد. آن‌سان که همه [[جوامع]]، [[مذاهب]]، مکتب‌ها و [[ادیان]]، دارای محدودیت‌هایی در آزادی هستند؛ بنابراین می‌کوشیم آن حدود را از نگاه [[قرآن]] بیابیم، حدودی که در [[سازگاری]] با [[بندگی]] خداوند و [[روحیه]] [[فطری]] اجتماعی او می‌باشد. بر اساس آنچه در قرآن کریم آمده است که فرمود: {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا}}<ref>«اوست که همه آنچه را در زمین است برای شما آفرید» سوره بقره، آیه ۲۹.</ref>. {{متن قرآن|وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا}}<ref>«و آنچه را در آسمان‌ها و در زمین است که همه از اوست برای شما رام کرد» سوره جاثیه، آیه ۱۳.</ref>.