عالج: تفاوت میان نسخه‌ها

ریگستان بزرگی است در [[عربستان]] که از شمال [[نجد]]- نزدیک [[شهر]] [[حائل]] تا شمال [[تیماء]] - می‌گذرد و قسمت [[غربی]] آن را به جهت نام طایفه‌ای از طی که ساکنان آن بودند، «رمل بحتر» می‌گفتند. این منطقه، امروزه «النفود» به معنای «تپه بزرگ از رمل»، نامیده می‌شود. نام «[[عالج]]»، برگرفته از [[گیاه]] «علجان» – نوعی درخت خاردار - است. این گیاه، درختی است شبیه«علندی» (درختی خاردار) با شاخه‌هایی محکم.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۶۹.</ref> این موضع را به جهت شباهت به «بعیر عالج» (شتر علجان خور) یا به خاطر سختی‌اش -که به جهت رملی بودن منطقه، پیمودن مسیر در آن سخت و دشوار است، - بدین نام خوانده‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۷۰.</ref> برخی عالج را رملی بین [[فید]] و قریات گفته، ساکنان آن را از بنی بحتر از [[قبیله طی]] دانسته، گفته‌اند این منطقه متصل به ثعلبیه در مسیر [[مکه]] است که نه آبی دارد و نه کسی را [[قدرت]] به دستیابی آن است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۷۰.</ref> برخی نیز بر این اعتقادند که رمل عالج، متصل به وبار است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۷۰.</ref> بعضی هم، عالج را متصل به کوه‌های [[دهناء]] –منطقه‌ای بین یمامه و [[بصره]] - گفته‌اند.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۹۱۳.</ref> بکری، از رمل عالج به عنوان سرزمینی که بر اکثر بلاد [[عرب]] احاطه دارد، یاد کرده، بیشتر ساکنان آن را [[مردم]] طی و [[غطفان]] برشمرده است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۹۱۴.</ref> وی در تفصیل و تشریح بیشتر این گفته، مردم طی را از ساکنان سمت راست [[زرود]] که از جهت وزش باد جنوب تا فراتر از کوه‌های طی امتداد داشت، بیان کرده و از [[فزاره]] و [[مره]] و [[ثعلبه]] به عنوان ساکنان رمل غربی و [[قضاعه]] را ساکنان [[شام]] و محل وزش باد شمالی گفته است.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۹۱۴.</ref>.<ref>[[عاتق بن غیث بلادی|بلادی، عاتق بن غیث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۱۹۷.</ref>