←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{خرد}} {{مهدویت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center;...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
*روایتهای مربوط به رجعتکنندگان به دو دسته تقسیم میشود: | *روایتهای مربوط به رجعتکنندگان به دو دسته تقسیم میشود: | ||
*دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعتکنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دستهای از آنان را که نشانههای ما را دروغ میشمردند گرد میآوریم و آنگاه آنان را به هم میپیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر اینکه بازمیگردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمیگردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی|اندازه=120%|" لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ قُتِلَ إِلَّا يَرْجِعُ حَتَّى يَمُوتَ- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>. | *دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعتکنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. [[مفضل]] از [[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه: {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ}}﴾}}<ref> و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دستهای از آنان را که نشانههای ما را دروغ میشمردند گرد میآوریم و آنگاه آنان را به هم میپیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.</ref> نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر اینکه بازمیگردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمیگردد مگر مؤمنان محض و کافران محض<ref> {{عربی|اندازه=120%|" لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ قُتِلَ إِلَّا يَرْجِعُ حَتَّى يَمُوتَ- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً"}}، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱</ref>. | ||
*دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] میگوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی|علی]] رجعت میکنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمیگردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آنها را یک به یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی|اندازه= | *دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. [[بکیر بن اعین]] میگوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی [[امام باقر]]{{ع}} به من فرمود: "[[پیامبر]]{{صل}} و [[امام علی|علی]] رجعت میکنند"<ref> محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمیگردد، [[حسین بن علی]]{{ع}} و یاران آن حضرت هستند. نیز [[یزید بن معاویه]] و اصحاب او که حضرت، آنها را یک به یک به هلاکت خواهد رساند"<ref> {{عربی|اندازه=120%|" إِنَ أَوَّلَ مَنْ يَكُرُّ إِلَى الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍ {{ع}} وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} ﴿{{متن قرآن| ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً}}﴾"}}، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲</ref>. | ||
*در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان میدهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن و دفن بدن مطهر آن حضرت میپردازد و بر ایشان نماز میخواند. | *در برخی از روایات نقل شده است که [[امام مهدی|امام زمان]] {{ع}} هنگام رحلت، سر بر زانوی [[امام حسین]]{{ع}} نهاده و جان میدهد. پس از آن، [[امام حسین]]{{ع}} به کفن و دفن بدن مطهر آن حضرت میپردازد و بر ایشان نماز میخواند. | ||
*طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سالها پس از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آنقدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آنگاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>. | *طبق روایات، [[امام حسین]]{{ع}} سالها پس از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} خلافت و حکومت خواهد کرد و آنقدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آنگاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶</ref>. | ||