رجعت کنندگان

از امامت‌پدیا
پرش به ناوبری پرش به جستجو

متن این جستار آزمایشی است، امید می رود در آینده نه چندان دور آماده شود.

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام مهدیعلیه السلام است. "امام مهدی" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام مهدی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

  • روایت‌‏های مربوط به رجعت‌‏کنندگان به دو دسته تقسیم می‏‌شود:
  • دسته نخست. بدون اشاره به اشخاصی خاصّ رجعت‏‌کنندگان را منحصر در مؤمان خالص و کافران خالص دانسته است. مفضل از امام صادقعلیه السلام درباره آیه: ﴿وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن يُكَذِّبُ بِآيَاتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ[۱] نقل کرده که فرمود: هیچ مؤمنی کشته شده نیست مگر این‏که بازمی‌‏گردد تا به مرگ طبیعی از دنیا برود و البته برنمی‌‏گردد مگر مؤمنان محض و کافران محض[۲].
  • دسته دوم. برخی روایات به رجعت افرادی به طور خاص اشاره کرده است. بکیر بن اعین می‌‏گوید: کسی که هیچ تردید در درستی سخنش ندارم؛ یعنی امام باقرعلیه السلام به من فرمود: "پیامبرصلى الله عليه وآله وسلم و علی رجعت می‌‏کنند"[۳]. امام صادقعلیه السلام فرمود:" همانا نخستین کسی که به دنیا برمی‌‏گردد، حسین بن علیعلیه السلام و یاران آن حضرت هستند. نیز یزید بن معاویه و اصحاب او که حضرت، آن‏ها را یک ‏به ‏یک به هلاکت خواهد رساند"[۴].
  • در برخی از روایات نقل شده است که امام زمان علیه السلام هنگام رحلت، سر بر زانوی امام حسینعلیه السلام نهاده و جان می‌‏دهد. پس از آن، امام حسینعلیه السلام به کفن ‏و دفن بدن مطهر آن حضرت می‌‏پردازد و بر ایشان نماز می‏‌خواند.
  • طبق روایات، امام حسینعلیه السلام سال‏ها پس از حضرت مهدیعلیه السلام خلافت و حکومت خواهد کرد و آن‏قدر پیر و سالخورده خواهد شد که ابروان حضرت بر روی چشمان مبارک خواهد افتاد و آن‏گاه با مرگ طبیعی از دنیا خواهند رفت[۵].
  • در شماری از روایات، به رجعت معصومانعلیهم السلام اشاره شده است. امام صادقعلیه السلام فرمود: "از شیعیان ما نیست کسی که به بازگشت ما ایمان نداشته باشد"[۶].
  • دسته‌‏ای دیگر از روایات رجعت، برخی پیامبران و یاران ایشان و پیروان آن‏ها را جزو رجعت‏‌کنندگان شمرده‏‌اند. در تفسیر عیاشی به نقل از مفضل بن عمر از امام صادقعلیه السلام چنین نقل کرده است: "هرگاه قائم آل محمدعلیه السلام به پاخیزد، از پشت کعبه بیست و هفت‏ مرد را بیرون می‌‏آورد، پانزده تن از قوم موسیعلیه السلام، آنان که به حق داوری کرده و به آن بازمی‌‏گردند و هفت تن از اصحاب کهف و یوشع وصی حضرت موسیعلیه السلام و مؤمن آل فرعون و سلمان فارسی و ابو دجانه انصاری و مالک اشتر"[۷].
  • اگرچه روایات رجعت اختصاصی به زن یا مرد ندارد و تحت عنوان مؤمن محض و کافر محض آمده است، در روایتی به رجعت بانوان نیز اشاره شده است. امام صادقعلیه السلام فرمود: "همراه قائم سیزده زن خواهند بود. راوی پرسید: برای چه منظور؟ فرمود: آن‏ها مجروحین را مداوا می‌‏کنند و به مریض‌‏ها رسیدگی می‌‏کنند؛ همان‏گونه که همراه پیامبر که بودند، چنین می‌‏کردند. راوی عرض کرد: آن‏ها را نام ببرید. آن حضرت فرمود: قنوا دختر رشید و ام ایمن و حبابه و البیه و سمیه مادر عمار بن یاسر و زبیده و ام خالد احمسیه و ام سعید حنفیه و صبانه ماشطه و ام خالد جهنیه" [۸][۹].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

Icon4.png با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. و (یاد کن) روزی (را) که از هر امتی دسته‌ای از آنان را که نشانه‌های ما را دروغ می‌شمردند گرد می‌آوریم و آنگاه آنان را به هم می‌پیوندند؛ سوره نمل، آیه: ۸۳.
  2. " لَيْسَ‏ أَحَدٌ مِنَ‏ الْمُؤْمِنِينَ‏ قُتِلَ‏ إِلَّا يَرْجِعُ‏ حَتَّى‏ يَمُوتَ‏- وَ لَا يَرْجِعُ إِلَّا مَنْ مَحَضَ الْإِيمَانَ مَحْضاً- وَ مَنْ مَحَضَ الْكُفْرَ مَحْضاً‏‏"، علی بن ابراهیم قمی، تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۳۱
  3. محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۳۹، ح ۲
  4. " إِنَ‏ أَوَّلَ‏ مَنْ‏ يَكُرُّ إِلَى‏ الدُّنْيَا الْحُسَيْنُ‏ بْنُ‏ عَلِيٍ‏ علیه السلام وَ أَصْحَابُهُ وَ يَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ وَ أَصْحَابُهُ فَيَقْتُلُهُمْ حَذْوَ الْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام‏ ﴿ ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَ أَمْدَدْناكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ جَعَلْناكُمْ أَكْثَرَ نَفِيراً﴾‏‏"، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۲۸۲
  5. محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۸، ص ۲۰۶
  6. " لَيْسَ‏ مِنَّا مَنْ‏ لَمْ‏ يُؤْمِنْ‏ بِكَرَّتِنَا‏‏"، شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۳، ص ۴۵۸
  7. " إِذَا قَامَ‏ قَائِمُ‏ آلِ‏ مُحَمَّدٍ اسْتَخْرَجَ‏ مِنْ‏ ظَهْرِ الْكَعْبَةِ سَبْعَةً وَ عِشْرِينَ‏ رَجُلًا خمسة و عشرين خَمْسَةَ عَشَرَ مِنْ قَوْمِ مُوسَى الَّذِينَ يَقْضُونَ‏ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‏ وَ سَبْعَةً مِنْ أَصْحَابِ الْكَهْفِ وَ يُوشَعَ وَصِيَّ مُوسَى وَ مُؤْمِنَ آلِ فِرْعَوْنَ وَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيَّ وَ أَبَا دُجَانَةَ الْأَنْصَارِيَّ وَ مَالِكَ الْأَشْتَرِ‏‏"، عیاشی، تفسیر عیاشی، ج ۲، ص ۳۵
  8. " مَعَ الْقَائِمِ علیه السلام ثَلَاثَ عَشْرَةَ امْرَأَةً قُلْتُ: وَ مَا يَصْنَعُ بِهِنَّ؟ قَالَ: يُدَاوِينَ‏ الْجَرْحَى‏، وَ يَقُمْنَ‏ عَلَى‏ الْمَرْضَى‏، كَمَا كَانَ‏ مَعَ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ صلى الله عليه وآله وسلم قُلْتُ: فَسَمِّهِنَّ لِي. فَقَالَ: الْقِنْوَاءُ بِنْتُ رُشَيْدٍ، وَ أُمُّ أَيْمَنَ، وَ حَبَابَةُ الْوَالِبِيَّةُ، وَ سُمَيَّةُ أُمُّ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، وَ زُبَيْدَةُ ، وَ أُمُّ خَالِدٍ الْأَحْمَسِيَّةُ، وَ أُمُّ سَعِيدٍ الْحَنَفِيَّةُ، وَ صُبَانَةُ الْمَاشِطَةُ، وَ أُمُّ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّةُ ‏‏"، محمد بن جریر طبری، دلائل الامامه، ص ۲۵۹
  9. سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص:۲۴۴ - ۲۴۶.