جنگ در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن حدیث|اللَّهُمَّ احْقِنْ دِمَاءَنَا وَ دِمَاءَهُمْ وَ أَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا وَ بَيْنِهِمْ وَ اهْدِهِمْ مِنْ ضَلَالَتِهِمْ حَتَّى يَعْرِفَ الْحَقَّ مَنْ جَهِلَهُ وَ يَرْعَوِيَ عَنِ الْغَيِّ وَ الْعُدْوَانِ مَنْ لَهِجَ بِهِ‌}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۲۰۶.</ref>.

بی‌شک رزمنده‌ای که از عمق [[جان]] و صادقانه از [[خدا]] می‌خواهد که از ریخته شدن [[خون]] او و خون دشمنش جلوگیری کند و [[صلح]] را به جای [[جنگ]] بر [[روابط]] فیمابین دو طرف بر قرار کند و آن دسته از نیروهای [[دشمن]] را که ندانسته و [[ناآگاهانه]] به مصاف آمده‌اند، [[هدایت]] کند و دسته دیگری را که آگاهانه در غرقاب [[گمراهی]] و تجاوز فرو رفته‌اند، [[نجات]] بخشد، چنین نیرویی با چنین حال و هوای [[معنوی]] و [[فکری]] هرگز نمی‌تواند صحنه جهاد را به [[کشتار]] و ویرانگری تبدیل سازد<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۳۹-۴۱.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۹۹.</ref>

== جستارهای وابسته ==