بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== | ==دخالت مستقیم در کارها== | ||
یکی مباحث مطرح در [[علم]] [[مدیریت]]، نحوۀ | یکی مباحث مطرح در [[علم]] [[مدیریت]]، نحوۀ ارتباط و تصدی و مدیریت امور توسط [[مدیر]] است. به این نحو که آیا در [[کارها]] [[نظارت]] و مدیریت داشته باشد یا به صورت مستقیم انجام آنها را بر عهده گیرد. [[نظام اداری]]، توانی است که همۀ [[انسانها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و علم به هم خورد، ناگزیر زمینۀ [[رشد]] آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهم [[آفات نظام اداری]] دخالت مستقیم در کارها است. [[مراقبت]] و نظارت و اطلاع یافتن از [[مجاری امور]] در [[سازمان]]، نباید مدیریت را به دخالت مستقیم در مسئولیتهای سازمان بکشاند؛ زیرا این عمل [[اعتماد]] نیروها را از میان میبرد و [[میزان]] [[کارایی]] آنها را کاهش میدهد و آنها را به سردی و [[بیتفاوتی]] و [[سرخوردگی]] وا میدارد<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۱.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۲۶.</ref> | ||
== | ==شتابزدگی== | ||
یکی از آفتهای [[مدیریت]] و طبعاً [[نظام اداری]]، شتابزدگی در اتخاذ [[تصمیمات]] و اجرای آنهاست. نظام اداری، توانی است که همۀ [[انسانها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] بهم خورد، ناگزیر زمینۀ [[رشد]] آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهم [[آفات نظام اداری]] شتابزدگی، است. [[قرآن]] [[انسان]] را بالطبع، [[عجول]] و [[شتاب]] زده معرفی کرده است {{متن قرآن|وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا}}<ref>«و آدمی شتابگر است» سوره اسراء، آیه ۱۱.</ref> ولی به عنوان یک [[خصلت]] [[نکوهیده]] و خطرناک در مدیریت خطر شتابزدگی بیش از [[میزان]] خطری است که انسان در کارهای فردی و عادی خود با شتابزدگی به استقبال آن میشتابد<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۱۵۱.</ref> | یکی از آفتهای [[مدیریت]] و طبعاً [[نظام اداری]]، شتابزدگی در اتخاذ [[تصمیمات]] و اجرای آنهاست. نظام اداری، توانی است که همۀ [[انسانها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] بهم خورد، ناگزیر زمینۀ [[رشد]] آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهم [[آفات نظام اداری]] شتابزدگی، است. [[قرآن]] [[انسان]] را بالطبع، [[عجول]] و [[شتاب]] زده معرفی کرده است {{متن قرآن|وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا}}<ref>«و آدمی شتابگر است» سوره اسراء، آیه ۱۱.</ref> ولی به عنوان یک [[خصلت]] [[نکوهیده]] و خطرناک در مدیریت خطر شتابزدگی بیش از [[میزان]] خطری است که انسان در کارهای فردی و عادی خود با شتابزدگی به استقبال آن میشتابد<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۱۵۱.</ref> | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
دنیای غرب به دلیل عدم [[شناخت]] صحیح نسبت به انسان در زمینه مدیریت و اصول آن به [[بیراهه]] رفته است و این [[انحراف]] خطرناک از آنجا ناشی شده است که از انسان [[تفسیری]] نادرست ترسیم کرد، و بالاخره در [[خلق]] [[مدیریتی]] متناسب با چنین [[تصور]] غلطی از انسان او را تا ورطه [[مسخ]] انسان کشانده است<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۱۵۱ – ۱۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۴۹۴.</ref> | دنیای غرب به دلیل عدم [[شناخت]] صحیح نسبت به انسان در زمینه مدیریت و اصول آن به [[بیراهه]] رفته است و این [[انحراف]] خطرناک از آنجا ناشی شده است که از انسان [[تفسیری]] نادرست ترسیم کرد، و بالاخره در [[خلق]] [[مدیریتی]] متناسب با چنین [[تصور]] غلطی از انسان او را تا ورطه [[مسخ]] انسان کشانده است<ref>فقه سیاسی، ج۶، ص۱۵۱ – ۱۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۲ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۲]]، ص ۴۹۴.</ref> | ||
== | ==مدیریت و آفات آن== | ||
مدیریت اگر با آفاتی همراه شود به [[سوء]] مدیریت منجر میشود. سوء مدیریت میتواند عامل زوال [[قدرت]] و [[فروپاشی]] [[دولت]] شود. [[اسلام]] شرایط و ضوابط مکتبی و تواناییهای تخصصی و [[علمی]] لازم را دارد که به تناسب کمبود یا [[ضعف]] این شرایط و تواناییها، آفتهایی دامنگیر مدیریت میشود که اگر شناخته و [[پیشگیری]] نشود، مدیریت دچار سردرگمی شده و نهتنها توان انجام مسئولیتهای خود را از دست میدهد بلکه به ضد خود تبدیل میشود و به جای [[گرهگشایی]] از [[جامعه]] بر [[مشکلات]] آن میافزاید. | مدیریت اگر با آفاتی همراه شود به [[سوء]] مدیریت منجر میشود. سوء مدیریت میتواند عامل زوال [[قدرت]] و [[فروپاشی]] [[دولت]] شود. [[اسلام]] شرایط و ضوابط مکتبی و تواناییهای تخصصی و [[علمی]] لازم را دارد که به تناسب کمبود یا [[ضعف]] این شرایط و تواناییها، آفتهایی دامنگیر مدیریت میشود که اگر شناخته و [[پیشگیری]] نشود، مدیریت دچار سردرگمی شده و نهتنها توان انجام مسئولیتهای خود را از دست میدهد بلکه به ضد خود تبدیل میشود و به جای [[گرهگشایی]] از [[جامعه]] بر [[مشکلات]] آن میافزاید. | ||
مدیریت توانی است که همه [[انسانها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] با هم تطبیق نکند، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفتهای مدیریت فراهم میشود. اهم [[آفات مدیریت]] را بهطور اختصار بررسی میکنیم: | مدیریت توانی است که همه [[انسانها]] آن را دارند، ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهد]] و [[علم]] با هم تطبیق نکند، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفتهای مدیریت فراهم میشود. اهم [[آفات مدیریت]] را بهطور اختصار بررسی میکنیم: | ||