←پاسخ
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←پاسخ) |
||
| خط ۱۷۴: | خط ۱۷۴: | ||
در پاسخ به چند نکته اشاره میشود: | در پاسخ به چند نکته اشاره میشود: | ||
'''نکته نخست''': مسئله مهدویت از مسائل | '''نکته نخست''': مسئله مهدویت از مسائل مورد اتفاق همه مذاهب اسلامی است و اختصاصی به [[شیعیان]] ندارد. اصرار برخی از وهابیان بر انتساب این [[اعتقاد]] به شیعیان، اصرار [[بیهوده]] است و با واقعیت هماهنگ نیست، بلکه آمدن [[مصلح جهانی]] در [[آخرالزمان]] از اصول مشترک همه [[ادیان ابراهیمی]] است و حتی به [[مسلمانان]] هم، اختصاص ندارد. | ||
'''نکته دوم''': [[شیوه]] قرآن در بیان مسائل [[سیاسی]]، گزارش توصیفی است؛ زیرا در بیان توصیفی، گزارهها و نشانههایی در [[کلام]] گفته میشود که امکان مشابهسازی را به حداقل میرساند، در حالی که اگر [[اسم امام زمان]]{{ع}} و اسم پدرش مثلاً در قرآن میآمد، نه تنها مشکلی را حل نمیکرد، بلکه هزاران نفر میتوانستند با ایجاد تشابه اسمی، [[ادعای مهدویت]] کنند. [[گواه]] روشن این مسئله این است که چون در [[احادیث]] و [[روایات]]، نام [[امام عصر]]{{ع}} و نام پدرش آمده است، دهها نفر در طول [[تاریخ]] با همین نام ادعای مهدویت کردهاند. | '''نکته دوم''': [[شیوه]] قرآن در بیان مسائل [[سیاسی]]، گزارش توصیفی است؛ زیرا در بیان توصیفی، گزارهها و نشانههایی در [[کلام]] گفته میشود که امکان مشابهسازی را به حداقل میرساند، در حالی که اگر [[اسم امام زمان]]{{ع}} و اسم پدرش مثلاً در قرآن میآمد، نه تنها مشکلی را حل نمیکرد، بلکه هزاران نفر میتوانستند با ایجاد تشابه اسمی، [[ادعای مهدویت]] کنند. [[گواه]] روشن این مسئله این است که چون در [[احادیث]] و [[روایات]]، نام [[امام عصر]]{{ع}} و نام پدرش آمده است، دهها نفر در طول [[تاریخ]] با همین نام ادعای مهدویت کردهاند. | ||
| خط ۲۴۳: | خط ۲۴۳: | ||
{{متن حدیث|سیأتی الله بقوم یحبهم الله و یحبونه، و یملک من هو بینهم غریب و هو المهدی، أحمر الوجه...، یملأ الأرض عدلاً بلا صعوبة... و یملأ الأرض عدلا کما ملئت جورا}}؛ «به زودی [[خداوند]] قومی را میآورد که [[خدا]] دوستشان دارد و آنان نیز خدا را [[دوست]] دارند؛ کسی که بر آنان [[فرمانروایی]] میکند [[مهدی]] است. مردی سرخگونه که [[زمین]] را به [[راحتی]] پر از [[عدل]] میکند، او زمین را پس از آنکه از [[جور]] و [[ستم]] پر شد، از [[عدل و داد]] پر خواهد کرد»<ref>ینابیع الموده، ج۳، ص۳۳۸.</ref>. | {{متن حدیث|سیأتی الله بقوم یحبهم الله و یحبونه، و یملک من هو بینهم غریب و هو المهدی، أحمر الوجه...، یملأ الأرض عدلاً بلا صعوبة... و یملأ الأرض عدلا کما ملئت جورا}}؛ «به زودی [[خداوند]] قومی را میآورد که [[خدا]] دوستشان دارد و آنان نیز خدا را [[دوست]] دارند؛ کسی که بر آنان [[فرمانروایی]] میکند [[مهدی]] است. مردی سرخگونه که [[زمین]] را به [[راحتی]] پر از [[عدل]] میکند، او زمین را پس از آنکه از [[جور]] و [[ستم]] پر شد، از [[عدل و داد]] پر خواهد کرد»<ref>ینابیع الموده، ج۳، ص۳۳۸.</ref>. | ||
[[انکار]] مسئله [[مهدویت]] یا استعجاب از چنین موضوعی، درخور [[شأن]] [[مسلمان]] نیست، آنجا که حتی بیدینان عالم به آمدن [[مصلح جهانی]] در [[آخر الزمان]] [[اعتقاد]] دارند، چرا مسلمان از پذیرش آن [[امتناع]] بورزد؟ [[وهابیان]] در تلاش برای ایجاد تشکیک در این مسئله، سنگ به هاون میکوبند؛ وقتی همه | [[انکار]] مسئله [[مهدویت]] یا استعجاب از چنین موضوعی، درخور [[شأن]] [[مسلمان]] نیست، آنجا که حتی بیدینان عالم به آمدن [[مصلح جهانی]] در [[آخر الزمان]] [[اعتقاد]] دارند، چرا مسلمان از پذیرش آن [[امتناع]] بورزد؟ [[وهابیان]] در تلاش برای ایجاد تشکیک در این مسئله، سنگ به هاون میکوبند؛ وقتی همه مذاهب اسلامی بدان اعتقاد دارند و صدها [[روایت]] و [[آیه]] در این موضوع وارد شده است<ref>[[مهدی رستمنژاد|رستمنژاد، مهدی]]، [[پاسخ به شبهات وهابیان علیه شیعه (کتاب)|پاسخ به شبهات وهابیان علیه شیعه]]، ص ۳۴۳-۳۵۲.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||