پرش به محتوا

بنی‌اود: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۸ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۰ اوت ۲۰۲۳
خط ۱۱: خط ۱۱:
لازم به ذکر است که طایفه‌ای با نام مشابه "بنی أود" در [[قبیله همدان]] وجود دارد که [[نسب]] از بنی أود بن عبدالله بن قادم بن زید بن عریب بن حشم بن حاشد بن حبران بن [[نوف]] بن [[همدان]]، می‌‌برند.<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۸۷.</ref> این امر، دقت محققین [[محترم]] را جهت عدم [[اشتباه]] و خلط مباحث این دو طایفه، می‌‌طلبد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
لازم به ذکر است که طایفه‌ای با نام مشابه "بنی أود" در [[قبیله همدان]] وجود دارد که [[نسب]] از بنی أود بن عبدالله بن قادم بن زید بن عریب بن حشم بن حاشد بن حبران بن [[نوف]] بن [[همدان]]، می‌‌برند.<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفه انساب العرب، ج۱، ص۸۷.</ref> این امر، دقت محققین [[محترم]] را جهت عدم [[اشتباه]] و خلط مباحث این دو طایفه، می‌‌طلبد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


==منازل و [[مساکن]] بنی اود==
==منازل و مساکن==
خاستگاه و موطن اصلی این [[طایفه]]، [[سرزمین]] بزرگ [[مذحج]] موسوم به "سرو مَذحج" که امروزه «[[بیضاء]]» نامیده می‌شود، و از [[تثلیث]] و [[نجران]] در شمال تا [[مأرب]] و دَثینه را در برمی‌گرفت،<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۰-۹۶.</ref> بوده است. در این سرزمین وسیع، بنی زائد بن حی بن أود، [[منزل]] داشتند. سرزمین بنی زائد از الخزانه، نسبة و الهجیره - که در [[جاهلیت]] آب [[انبار]] [[مردم]] بود - قرار داشت. "الشهد" از قلعه‌های آنان بود و در اطرافش [[اموال]] بسیار وجود داشت. السرّ و نواس و [[عبایه]] که قلعه معروف "الهضیمه" در آن قرار داشت، هم، از دیگر مساکن و منازل این تیره از بنی اود بن صعب به شمار می‌‌رفت. ضمن این که [[وادی]] "نعوه" هم، منزل مشترک بنی منبه و [[بنی قیس]] از شاخه‌های بنی اود بود.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۰.</ref> ألوذی‌ها هم در دو دره حصامه و شوکان سکنی داشتند و کریش هم، [[مسکن]] مشترک اودی‌ها و اصبحی‌ها بود. صحب و بلاس نیز از آن اودی‌ها بود و دعام بن رزام دهبلی از شاخه‌های اود با دایی‌های خود اصبیحی‌ها در قلعه‌ای معروف به القمر [[زندگی]] می‌‌کردند.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۱.</ref> دره‌های تاران در دثینه هم، محل سکونت بنی قیس از تیره‌های اود بود و وادی کبیر از آن بنی شکل بن حیّ بن اود و وادی "عرفان" متعلق به بنی افعی از شاخه‌های بنی ربیعة بن اود بود. المقیق، [[سکونت]] گاه بنی شهاب بن ارقم بن حی بن اود و [[رائش]]، [[کوه]] بنی اود در این منطقه بود که آب بنی عمرو بن ارقم بن حی بن اود را تأمین می‌‌کرد. المعموران و الحمیراء هم دره‌های بنی مزاحم از شاخه‌های بنی الدهابل - از اشراف و بزرگان بنی اود و از [[نسل]] بنی ربیعة بن اود - بود.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۱.</ref> الخنینه هم منزل بنی سویق از شاخه‌های بنی حیّ بن اود بود.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۲.</ref> شرجان در السرو، [[مسکن]] بنی مالک بن الوذ بود و در "اعناب" هم قلعه‌ای بود به نام "القمر" که مسکن مشترک اصبحی‌ها و بنی دعام بن رزام کتیفی - از اشراف اود، - بود. صحب هم، [[منزل]] مشترک [[نخع]] و بنی اود در انتهای منطقه [[السر]] قرار داشت. قسمت ابتدایی [[سرزمین]] دثینه، اختصاص به حباب بن اود داشت. دثینه گودالی بود مانند گودال [[مأرب]] که بنی اود از هر تباری در آن حضور داشتند و در مزارع آن به [[کشاورزی]] می‌‌پرداختند. روستاهای بنی [[شبیب]] و [[بنی قیس]] از مهمترین مناطق مسکونی‌ای بود که در این سرزمین قرار داشت.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۶.</ref> الجبابات (جبّ)<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> را هم از دیگر منازل [[جاهلی]] بنی اود گفته‌اند.
خاستگاه و موطن اصلی این [[طایفه]]، [[سرزمین]] بزرگ [[مذحج]] موسوم به "سرو مَذحج" که امروزه «[[بیضاء]]» نامیده می‌شود، و از [[تثلیث]] و [[نجران]] در شمال تا [[مأرب]] و دَثینه را در برمی‌گرفت،<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۰-۹۶.</ref> بوده است. در این سرزمین وسیع، بنی زائد بن حی بن أود، [[منزل]] داشتند. سرزمین بنی زائد از الخزانه، نسبة و الهجیره - که در [[جاهلیت]] آب [[انبار]] [[مردم]] بود - قرار داشت. "الشهد" از قلعه‌های آنان بود و در اطرافش [[اموال]] بسیار وجود داشت. السرّ و نواس و [[عبایه]] که قلعه معروف "الهضیمه" در آن قرار داشت، هم، از دیگر مساکن و منازل این تیره از بنی اود بن صعب به شمار می‌‌رفت. ضمن این که [[وادی]] "نعوه" هم، منزل مشترک بنی منبه و [[بنی قیس]] از شاخه‌های بنی اود بود.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۰.</ref> ألوذی‌ها هم در دو دره حصامه و شوکان سکنی داشتند و کریش هم، [[مسکن]] مشترک اودی‌ها و اصبحی‌ها بود. صحب و بلاس نیز از آن اودی‌ها بود و دعام بن رزام دهبلی از شاخه‌های اود با دایی‌های خود اصبیحی‌ها در قلعه‌ای معروف به القمر [[زندگی]] می‌‌کردند.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۱.</ref> دره‌های تاران در دثینه هم، محل سکونت بنی قیس از تیره‌های اود بود و وادی کبیر از آن بنی شکل بن حیّ بن اود و وادی "عرفان" متعلق به بنی افعی از شاخه‌های بنی ربیعة بن اود بود. المقیق، [[سکونت]] گاه بنی شهاب بن ارقم بن حی بن اود و [[رائش]]، [[کوه]] بنی اود در این منطقه بود که آب بنی عمرو بن ارقم بن حی بن اود را تأمین می‌‌کرد. المعموران و الحمیراء هم دره‌های بنی مزاحم از شاخه‌های بنی الدهابل - از اشراف و بزرگان بنی اود و از [[نسل]] بنی ربیعة بن اود - بود.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۱.</ref> الخنینه هم منزل بنی سویق از شاخه‌های بنی حیّ بن اود بود.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۲.</ref> شرجان در السرو، [[مسکن]] بنی مالک بن الوذ بود و در "اعناب" هم قلعه‌ای بود به نام "القمر" که مسکن مشترک اصبحی‌ها و بنی دعام بن رزام کتیفی - از اشراف اود، - بود. صحب هم، [[منزل]] مشترک [[نخع]] و بنی اود در انتهای منطقه [[السر]] قرار داشت. قسمت ابتدایی [[سرزمین]] دثینه، اختصاص به حباب بن اود داشت. دثینه گودالی بود مانند گودال [[مأرب]] که بنی اود از هر تباری در آن حضور داشتند و در مزارع آن به [[کشاورزی]] می‌‌پرداختند. روستاهای بنی [[شبیب]] و [[بنی قیس]] از مهمترین مناطق مسکونی‌ای بود که در این سرزمین قرار داشت.<ref>حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۹۶.</ref> الجبابات (جبّ)<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۹۷.</ref> را هم از دیگر منازل [[جاهلی]] بنی اود گفته‌اند.


۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش