بحث:فساد در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''[[فسق]]''': [[فاسق]] کسی است که به ظاهر [[اعتقاد]] به چیزی دارد ولی در عمل از آن فاصله می‌گیرد و به گونه‌ای دیگر عمل می‌کند. بسیاری از [[مفسدان]] [[اجتماع]] را همین گروه [[فاسقان]] تشکیل می‌دهند که به ظاهر با مردم و در [[باطن]] علیه آنان هستند. [[رفتارهای زشت]] و [[پلید]] خودشان را در لباسی [[زیبا]] و کلمات شیوا [[نهان]] می‌کنند. و با [[فریب افکار عمومی]] [[مفاسد اقتصادی]] و غیر اقتصادی خویش را پنهان می‌کنند. به هیچ [[عهد]] و [[پیمان]] و قول و قراری پایبند نیستند و [[پیمان شکنی]] و [[دروغگویی]] در [[خون]] آنان جاری و ساری است.‌ [[اشرار]] مردم هستند و با [[دروغ]] بر آنان [[حاکم]] می‌شوند و با [[وعده]] آب آنان را به سراب می‌کشانند. این گونه اقتصاد مردم را به [[غارت]] می‌برند و لقمه نان را از دهان [[مظلومان]] بیرون می‌کشند. به امور [[حق]] [[آگاهی]] و [[بصیرت]] و [[یقین]] کامل دارند، ولی در [[مقام عمل]] بر ضد آن بوده و [[انکار عملی]] دارند.<ref>بقره، آیات ۲۶ و ۲۷؛ نمل، آیات ۱۲ تا ۱۴؛ عنکبوت، آیات ۳۰ و ۳۴</ref>

#'''[[گناه]] [[حاکمان]] و [[معصیت]] [[مردمان]]''': یک [[اجتماع]] زمانی گرفتار [[مفسدان]] و [[فساد]] نهادینه و قانونی می‌شود که [[مردم]] [[اهل معصیت]] باشند و برای دستیابی به [[شهوت]] و [[آزادی جنسی]] و مانند آنها، دست حاکمان را باز گذارند تا هر گونه که خواهند فساد و [[شرارت]] کنند. این گونه است که ترکیبی از گناه و شرارت حاکمان در کنار معصیت مرد می‌تواند یک [[جامعه]] را به [[تباهی]] کشاند. اصولا [[اشرار]] زمانی [[حاکم]] بر مردم می‌شوند که خود مردم بستری برای [[حاکمیت]] آنان فراهم آورند. اگر توده‌های مردم [[عاقل]] و عالم باشند و از [[تقوای الهی]] برخوردار، به طور طبیعی [[اجازه]] نمی‌دهند تا افراد [[شرور]] با شعارهای [[فریبنده]] بر آنان حاکم شوند؛ اما وقتی خود مردم برای [[شهوت جنسی]] وآزادی [[دروغین]] به دنبال‌اشرار می‌روند و حاکمان شرور بر سر کار می‌آیند و به طور طبیعی آن حاکمان با [[قوانین]] خاص فساد را نهادینه می‌کنند. این گونه است که [[مصلحان]] دروغین در [[جامه]] مفسدان [[حقیقی]] ظهور می‌یابند و اجتماع را به تباهی می‌کشانند و [[اقتصاد]] و [[دین]] و دنیای آنان را [[غارت]] می‌کنند.<ref>بقره، آیات ۲۰۵ و ۲۰۶؛ روم، آیه ۴۱</ref> [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: به واسطه نیآمدن [[باران]]، در دریا و خشکی فساد به وجود می‌آید و [[زندگی]] جانوران دریایی به علت عدم باران به مخاطره می‌‌افتد و این به جهت [[گناهان]] مردم است.<ref>تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص۱۹۰، ح ۸۱</ref> این‌اشرار که [[حکومت]] و حاکمیت را به نام مردم در دست می‌گیرند، تا جایی به [[افساد]] خویش ادامه می‌دهند که عزیزان [[امت]] به ذلیلان تبدیل شوند و مردمان [[پست]] و شرور در پست‌ها و [[مقامات]] و [[مناصب]] قرارگیرند و به فساد و تباهی چند لایه ادامه دهند.<ref>نمل، آیه ۳۴</ref> امروز در [[جهان]] می‌توان مردمان شرور و [[پستی]] را یافت که به نام [[وزیر]] و [[نماینده]] و [[شورا]] و مانند آنها در حال کار هستند و عزیزان و [[مؤمنان]] را کنار زده‌اند و [[اجازه]] نمی‌دهند تا کاری برای [[مردم]] کنند.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[فساد اقتصادی و علل پیدایش آن (مقاله)|فساد اقتصادی و علل پیدایش آن]].</ref>.

== منابع ==