اختلاس در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

چنان که گفته شد، [[مسئولیت‌های اجتماعی]] و نقش‌هایی که افراد در [[جامعه]] از سوی [[مردم]] به عهده می‌‌گیرند، امانت‌هایی در دست ایشان است و به حکم تقوای [[عقلانی]] و عقلایی و [[شرعی]] می‌‌بایست از هر گونه خیانت در آن [[پرهیز]] شود؛ چراکه [[اخلاق]] و بایدهای عقلانی و عقلایی حکم می‌‌کند که امانت داری پیشه کرده و این [[فضیلت]] و [[ارزش انسانی]] را پاس دارد. همچنین [[قانون]] عقلایی حکم می‌‌کند که از خیانت پرهیز کرده و از آن به عنوان جرم اجتناب کند. از طرفی شریعت این [[حکم اخلاقی]] و قانون عقلایی را [[تأیید]] و [[امضا]] کرده و هرگونه خیانت را به عنوان [[گناه]] معرفی کرده است.