افشای راز: تفاوت میان نسخه‌ها

== افشای عیوب اشخاص ==

از نظر [[قرآن]]، هر کسی [[عیب]] و نقصی دارد و کسی نباید دنبال [[کشف]] عیوب دیگری باشد؛ چه رسد که آن را افشا کرده و برملا سازد. [[خداوند]] در [[آیه]] ۱۴۸ [[سوره نساء]] افشاگری نسبت به عیب و نقص دیگری را [[حرام]] و [[گناه]] دانسته و فرموده است: {{متن قرآن|لَا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ}}<ref>«خداوند بانگ برداشتن به بدگویی را دوست نمی‌دارد مگر (از) کسی که بر او ستم رفته است و خداوند شنوایی داناست» سوره نساء، آیه ۱۴۸.</ref>.

در این [[آیه]] به صراحت از [[حرمت]] و [[گناه]] بودن، افشای بدی‌ها دیگران سخن به میان آمده است. به این معنا که اگر کسی عیبی دارد نباید آشکار کرد و او را به سخنانی بلند [[رسوا]] نمود؛ چراکه [[ناخشنودی خداوند]] در عبارت {{متن قرآن|لَا يُحِبُّ اللَّهُ}} کنایه از [[نهی الهی]] و [[جعل]] حرمت نسبت به این امور است. پس وقتی [[خداوند]] از عدم علاقه‌مندی و [[محبت]] خویش به این شخص یا امور سخن می‌‌گوید به معنای [[نهی]] از آن کار و [[رفتاری]] است که شخص انجام می‌‌دهد.