فساد اجتماعی: تفاوت میان نسخه‌ها

رواج فساد در هر جامعه‌ای آثار و پیامدهای گوناگونی دارد. [[قرآن کریم]] فساد و [[طغیان]] را مایه هلاکت [[فرعون]] و [[قوم]] او و اقوامی نظیر عاد و [[ثمود]]<ref>سوره فجر، آیه ۶–۱۳.</ref>، پدیدآورنده بلایای طبیعی و برهم‌زننده نظام طبیعی عالم<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۶/۱۹۵.</ref> و مایه بروز [[اختلاف]]<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۲/۹۷.</ref> برشمرده و منشأ فساد را میل‌ها و گرایش‌های مختلف [[انسان]] دانسته که هر یک او را به سمت [[رفتار]] خاصی می‌کشند<ref>سوره شمس، آیه ۷–۸.</ref>. از نگاه [[قرآن]]، اموری چون آدم‌کشی، شراب‌خواری، [[قماربازی]] و [[فحشا]] تباه‌کننده جامعه‌اند<ref>سوره مائده، ایه ۳۲ و ۹۰.</ref>. در منابع روایی نیز برخی از [[مفاسد]]، موجب تباهی[[دین]] و [[روح]] و جسم انسان معرفی شده‌اند. [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، وجود شراب‌خواری، [[زنا]]، [[خیانت]] و [[دزدی]] در هر خانه‌ای را عامل خرابی و قطع [[برکت]] از آن [[خانه]] شمرده است<ref>صدوق، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ۲۴۲.</ref> و به گفته ایشان شیوع فحشا و مفاسد، دردها و بیماری‌های جدید را به دنبال می‌آورد<ref>کلینی، الکافی، ۲/۳۷۳.</ref>. در همین‌باره امام صادق{{ع}} [[زورگویی]] و [[سرکشی]] را سبب [[تغییر]] [[نعمت‌ها]]، [[قتل]] را سبب [[پشیمانی]]، شراب‌خواری را سبب از بین‌رفتن [[حیا]]، [[زنا]] را از بین‌برنده روزی، [[قطع رحم]] را سبب نزدیکی [[مرگ]]، و [[آزار]] والدین را سبب اجابت‌نشدن [[دعا]] و تیرگی فضا معرفی کرده است<ref>کلینی، الکافی، ۲/۴۴۷–۴۴۸.</ref>.<ref>[[محمد کاظم کریمی|کریمی، محمد کاظم]]، [[مفاسد اجتماعی (مقاله)|مقاله «مفاسد اجتماعی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص ۴۲۵–۴۳۱.</ref>

# '''راهکار [[مدیریتی]]:''' مفاسد و [[مصالح]] از [[حکومت]] سرچشمه می‌گیرد<ref>امام خمینی، صحیفه، ۹/۱۳۵ و ۲۷۵.</ref> و [[اصلاح امور جامعه]] نیز در گروی [[اصلاح]] [[حاکمیت]] است و مبارزه با مفاسد باید از هیئت [[حاکم]] آغاز شود. [[حاکمان]] [[صالح]]، افراد صالح را برای اداره [[کشور]] به کار می‌گیرند<ref>امام خمینی، صحیفه، ۵/۳۱۴.</ref>. جلوگیری از ورود افراد بی‌صلاحیت و دارای سابقه فساد، به درون ارکان تصمیم‌گیری، از شیوع و [[گسترش فساد]] در [[جامعه]] خواهد کاست<ref>امام خمینی، صحیفه، ۱۰/۲۶۰.</ref> و کسانی که به [[فساد]] ادامه می‌دهند، باید کنار گذاشته شوند و افراد صالح جایگزین آنان شوند<ref>امام خمینی، صحیفه، ۷/۳۸.</ref>. سیاست‌های اسلام در [[مبارزه با فساد]] در راستای [[حفظ]] نظم جامعه و [[مراقبت]] از [[سلامتی]] و [[امنیت]] کشور است و [[مفسدان]] مانند علف‌های هرز یا عضوی [[فاسد]] هستند که وجودشان برای سلامت جامعه مضر است و باید با برطرف‌کردن آنها به سلامتی و [[امنیت جامعه]] کمک کرد؛ بنابراین ضروری است [[دولت اسلامی]] در راستای [[اصلاح]] و خدمت به جامعه، سیاست‌هایی برای مبارزه با فساد در پیش گیرد<ref>امام خمینی، صحیفه، ۱۰/۱۰۲–۱۰۳.</ref>.<ref>[[محمد کاظم کریمی|کریمی، محمد کاظم]]، [[مفاسد اجتماعی (مقاله)|مقاله «مفاسد اجتماعی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص ۴۲۵–۴۳۱.</ref>