نیایش چهل و نهم: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

نیایش چهل و نهم (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۰

۱۶ بایت حذف‌شده ، ‏۹ دسامبر ۲۰۲۳

۱۲۹٬۶۸۱

ویرایش

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 == مقدمه ==
-این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن قهر ایشان. زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع [[دشمن‌شناسی]] پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است.
+این [[نیایش]] [[امام سجاد]] {{ع}} است در دور ساختن [[مکر]] [[دشمنان]] و بازگرداندن قهر ایشان. زمانی که [[زندگی]] [[آدم]] و [[حوا]] در این کره خاکی شروع شد [[خداوند]] به آنها فرمود: مواظب باشید [[دشمن]] دارید و آن دشمن [[شیطان]] بود. شیطان در [[قرآن]] چهارده بار دشمن [[انسان]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] زیادی به موضوع دشمن‌شناسی پرداخته است. در آغاز ۹ [[سوره]] قرآن یعنی سوره‌های [[توبه]]، [[احزاب]]، [[محمد]]، ممتحنه، منافقون، معارج، [[بینه]]، کافرون، و مسد به مسئله دشمن‌شناسی توجه شده است. قصه‌های [[پیامبران]] پر است از مبارزات انبیا با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، محاصره اقتصادی، تهدیدهای [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].
-قصه‌های [[پیامبران]] پر است از [[مبارزات انبیا]] با دشمنانشان، همراه با [[تبیین]] انواع [[توطئه‌ها]]، نیرنگ‌ها، مکرها و خصومت‌ها که اعم است از [[جنگ]]، [[محاصره اقتصادی]]، [[تهدیدهای]] [[اجتماعی]]، [[تهاجم فرهنگی]]، تلاش برای [[تضعیف]] [[ایمان‌ها]] و گمراه‌کردن [[مؤمنان]].
 [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} در این [[دعا]] برای مقابله با این [[دشمنی‌ها]] تنها و [[بهترین]] [[پشتیبان]] را [[خدا]] می‌داند: {{متن حدیث|إِلَهِي‏ هَدَيْتَنِي‏ فَلَهَوْتُ‏، وَ وَعَظْتَ فَقَسَوْتُ، وَ أَبْلَيْتَ الْجَمِيلَ فَعَصَيْتُ...}}؛ «ای خدای من، تو مرا [[هدایت]] کردی و من به [[لهو]] و [[غفلت]] روی آوردم؛ پندم دادی و من سخت‌دلی نمودم؛ نعمت‌های نیکویم دادی و من [[نافرمانی]] کردم؛ آن‌گاه آنچه مرا از آن منع کرده بودی به من شناسانیدی و من شناختم و آمرزش‌طلبیدم و تو [[گناه]] من بخشیدی؛ زان پس من بار دیگر به گناه بازگشتم و تو اغماض کردی؛ پس [[حمد]] باد تو را ای خداوند من.