←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
[[هدایت تکوینی]] [[هدایتی]] است که به امور [[تکوینی]] تعلق میگیرد؛ به این معنا که [[خداوند]] همه موجودات، اعم از جمادات، حیوانات و [[انسانها]] را، بر مبنای [[تدبیر]] و [[ربوبیت]] خود به کمال مطلوبشان [[هدایت]] مینماید: {{متن قرآن|مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«هیچ جنبندهای نیست مگر که او بر هستیش چیرگی دارد؛ به راستی پروردگار من بر راهی راست است» سوره هود، آیه ۵۶.</ref> | [[هدایت تکوینی]] [[هدایتی]] است که به امور [[تکوینی]] تعلق میگیرد؛ به این معنا که [[خداوند]] همه موجودات، اعم از جمادات، حیوانات و [[انسانها]] را، بر مبنای [[تدبیر]] و [[ربوبیت]] خود به کمال مطلوبشان [[هدایت]] مینماید: {{متن قرآن|مَا مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهَا إِنَّ رَبِّي عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ}}<ref>«هیچ جنبندهای نیست مگر که او بر هستیش چیرگی دارد؛ به راستی پروردگار من بر راهی راست است» سوره هود، آیه ۵۶.</ref> | ||
[[غرایز]] حیوانات و انسانها موجب میشود که آنها در مسیر | [[غرایز]] حیوانات و انسانها موجب میشود که آنها در مسیر تعیین شده [[الهی]] قدم بردارند: {{متن قرآن|قَالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطَى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَى}}<ref>«گفت: پروردگار ما کسی است که آفرینش هر چیز را به (فراخور) او، ارزانی داشته سپس راهنمایی کرده است» سوره طه، آیه ۵۰.</ref>. | ||
معنای این [[آیه]] چنین است: خداوند همه موجودات را [[خلق]] کرد و سپس هر یک را به اندازه خویش و به طریق [[زندگی]] و بقایش هدایت نمود. | معنای این [[آیه]] چنین است: خداوند همه موجودات را [[خلق]] کرد و سپس هر یک را به اندازه خویش و به طریق [[زندگی]] و بقایش هدایت نمود. | ||
{{متن قرآن|الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى}}<ref>«آنکه آفرید و باندام ساخت، * و آنکه اندازه کرد و راه نمود» سوره اعلی، آیه ۲-۳.</ref> | {{متن قرآن|الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى * وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى}}<ref>«آنکه آفرید و باندام ساخت، * و آنکه اندازه کرد و راه نمود» سوره اعلی، آیه ۲-۳.</ref> | ||
بنابراین، خداوند همه موجودات را آفرید و راههای زندگی او را مشخص نمود و به سوی کمال وجودیاش [[رهبری]] فرمود. | بنابراین، خداوند همه موجودات را آفرید و راههای زندگی او را مشخص نمود و به سوی کمال وجودیاش [[رهبری]] فرمود. | ||
لفظ {{متن قرآن|كُلَّ شَيْءٍ}} در [[آیه شریفه]] فوقالذکر، شامل همه موجودات، حتی جمادات نیز میشود. در این صورت باید گفت که همه آنها | لفظ {{متن قرآن|كُلَّ شَيْءٍ}} در [[آیه شریفه]] فوقالذکر، شامل همه موجودات، حتی جمادات نیز میشود. در این صورت باید گفت که همه آنها شعور دارند و به راههای کمال خویش هدایت شدهاند. اساساً همه موجودات در حال [[تسبیح خداوند]] هستند؛ اما به زبانی که ما به آن واقف نیستیم: {{متن قرآن|وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا}}<ref>«آسمانهای هفتگانه و زمین و آنچه در آنهاست او را به پاکی میستایند و هیچ چیز نیست مگر اینکه او را به پاکی میستاید اما شما ستایش آنان را در نمییابید؛ بیگمان او بردباری آمرزنده است» سوره اسراء، آیه ۴۴.</ref>. [[تسبیح]] [[پروردگار]] توسط همه موجودات بدین معناست که اولاً، آنها هدایت شده هستند و ثانیاً، با تسبیح خود دائماً از پروردگارطلب [[هدایت]] بیشتر مینماید؛ چنان که واژه [[تسبیح]] نیز بیانگر چنین معنایی است<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۴]]، ص ۲۴۹.</ref>. | ||
[[تسبیح]] [[پروردگار]] توسط همه موجودات بدین معناست که اولاً، آنها هدایت شده هستند و ثانیاً، با تسبیح خود دائماً از پروردگارطلب [[هدایت]] بیشتر مینماید؛ چنان که واژه [[تسبیح]] نیز بیانگر چنین معنایی است | |||
== منابع == | == منابع == | ||