←از منظر علمای اهل سنت
| خط ۶۴: | خط ۶۴: | ||
# توسعه و گسترش اسلام در [[جهان]]؛ | # توسعه و گسترش اسلام در [[جهان]]؛ | ||
و همچنین تأمین [[ارزاق]] عمومی، گسترش [[بهداشت]] و درمان، توسعه آموزشهای همگانی، [[نظارت]] بر [[داد و ستد]] و به طور کلی، ارتباطهای عمومی [[جامعه]]. لذا بر این اساس [[امام]] در بسیاری از | و همچنین تأمین [[ارزاق]] عمومی، گسترش [[بهداشت]] و درمان، توسعه آموزشهای همگانی، [[نظارت]] بر [[داد و ستد]] و به طور کلی، ارتباطهای عمومی [[جامعه]]. لذا بر این اساس [[امام]] در بسیاری از شؤون و مسائل دیگر از جمله [[آموزش]] و کسب معارف و [[احکام اسلامی]]، فاقد نقش میگردد. در نتیجه رابطه [[امت]] با [[امام]] در میان [[اهل سنت]] چنین نیست که [[امت]] برای [[تهذیب نفس]] و کسب [[فضائل اخلاقی]]، [[امام]] را به عنوان [[اسوه]] و نمونه عینی تخلق قرار دهند که عاری از هرگونه [[خطا]] و [[گناه]] است<ref>جمعی از نویسندگان، [[امامتپژوهی (کتاب)|امامتپژوهی]]، ص۶۶.</ref>. | ||
در [[جهان بینی اسلامی]]، حیات دنیوی، مقدمه [[حیات]] معنوی است اما [[فلسفه]] نهایی [[امامت]]، سعادت اخروی است. تنها مسئله مورد [[اختلاف]] میان [[شیعه]] و دیگران درباره [[اهداف]] [[امامت]]، [[تبیین]] آن بخش از معارف و [[احکام]] است که در [[نص]] یا ظاهر قرآن و [[سنت]] [[پیامبر]] {{صل}} وارد نشده است<ref>ر.ک: [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[کلام تطبیقی ج۲ (کتاب)|کلام تطبیقی]]، ج۲، ص۲۱۴.</ref>. | در [[جهان بینی اسلامی]]، حیات دنیوی، مقدمه [[حیات]] معنوی است اما [[فلسفه]] نهایی [[امامت]]، سعادت اخروی است. تنها مسئله مورد [[اختلاف]] میان [[شیعه]] و دیگران درباره [[اهداف]] [[امامت]]، [[تبیین]] آن بخش از معارف و [[احکام]] است که در [[نص]] یا ظاهر قرآن و [[سنت]] [[پیامبر]] {{صل}} وارد نشده است<ref>ر.ک: [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[کلام تطبیقی ج۲ (کتاب)|کلام تطبیقی]]، ج۲، ص۲۱۴.</ref>. | ||