سیره تربیتی معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] شده است که فرمود: {{متن حدیث|لَمَّا تُوُفِّيَتْ فَاطِمَةُ{{س}} كَانَ عَلِيٌّ{{ع}} يَزُورُ قَبْرَها فِي كُلِّ يَوْمٍ}}<ref>الفصول المهمه، ص۱۴۰.</ref>؛ «چون [[فاطمه زهرا]]{{س}} وفات کرد، علی{{ع}} هر [[روز]] [[قبر]] او را [[زیارت]] می‌کرد» زیارت [[مزار]] گذشتگان یک نوع [[تجدید عهد]] با آنهاست که [[انسان]] را به یاد رفتگان می‌اندازد و خاطرات آنها را در [[ذهن]] زنده می‌کند. افزون بر آن، آثار [[تربیتی]] فراوانی نیز به همراه دارد؛ [[آدمی]] را به [[یاد مرگ]] و [[عالم قبر]] و [[قیامت]] می‌اندازد، [[محبت دنیا]] را از [[دل]] بیرون می‌سازد، [[یاد خدا]] را در [[قلب]] زنده می‌کند و زمینه‌ای فراهم می‌آورد تا انسان به [[فکر]] رفتن از [[دنیا]] و [[آمادگی]] برای [[جهان]] پس از [[مرگ]] باشد. رفتن به مزار [[همسر]] نیز این خصوصیات را دارد که خاطرات دوره [[معاشرت]] را دوباره در ذهن پدید می‌آورد، باعث می‌شود تا برای همسرش [[طلب آمرزش]] کند و [[غفران الهی]] را برایش بخواهد. این [[رفتار]] در [[سیره معصومین]]{{عم}} هم به روشنی [[مشاهده]] می‌شود که آن بزرگواران به مزار همسر خود می‌رفتند و برایش [[دعا]] می‌کردند.

دعا برای [[آمرزش]] رفتگان، از [[مستحبات]] [[دین اسلام]] است که در متون [[اسلامی]] بدان تأکید ویژه شده است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} هر وقت به یاد همسرش، [[خدیجه]]{{س}} می‌افتاد، برای او [[طلب]] [[استغفار]] می‌کرد. [[عایشه]] نقل کرده است: هرگاه [[پیامبر]]{{صل}} به یاد خدیجه می‌افتاد، از [[مدح]] و استغفار بر او خسته نمی‌شد<ref>الفصول المهمه، ص۱۴۲.</ref>.<ref>[[محمد احسانی|احسانی، محمد]]، [[سیره اخلاقی و تربیتی معصومین (کتاب)|سیره اخلاقی و تربیتی معصومین]]، ص ۱۴۹.</ref>.

== منابع ==