بنی مواجد بن مذکر: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[طایفه]]، از [[اعراب قحطانی]]<ref>عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۵۳. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های [[بنی حاشد بن همدان]] هستند که [[نسب]] از مُواجِد بن مذکر بن یَأم بن أصبَی بن دافع بن مالک بن جشم بن حاشد بن جشم بن خیوان (خیران) بن نوف بن أوسله (همدان) می‌برند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷. نیز ر.ک: ابن درید، الاشتقاق، ص۴۲۴؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۱۵۳.</ref>. هبره و مُواجِد پسران مذکر بن یأم به‌واسطه هم‌قسم شدن با [[برادر]] دیگرشان غز، به «أحلاف» [[شهرت]] داشتند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷.</ref>. مواجد پسرانی به نام أسلوم، حبیب، بغیضه، جحدب (جحدی) و رفده داشت<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷؛ حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۶.</ref> که توسعه‌دهنده [[نسل]] او در [[عرب]] شدند. بنی مواجد بن مذکر در کنار بنی هشام بن مذکر و بنی هبرة بن مذکر - که برخی نام اصلی او را «[[واصل]]» گفته‌اند -<ref>محمد سلیمان الطیب، کتاب موسوعة القبائل العربیه، ج۱۱، ص۹۳۹-۹۴۰.</ref>، سه [[خاندان]] اصلی بنی مذکر بن یأم را تشکیل داده<ref>محمد سلیمان الطیب، کتاب موسوعة القبائل العربیه، ج۱۱، ص۹۳۸-۹۴۰.</ref>، که از فروعات اصلی این شاخه می‌توان از دو شاخه اصلی [[أسلوم بن مواجد بن مذکر بن یام]] و آل الحسن یاد کرد. أسلوم به الخفره، آل [[قریع]]، آل عامر، آل مفلح تقسیم شده است. از زیرشاخه‌های الخفره نیز می‌توان به دو خاندان بزرگ آل قعوان و شیوخ الاسلوم و از شعب و فروعات [[پایین‌تر]] آل مفلح هم می‌توان از صلیع و بنی همیم نام برد<ref>محمد سلیمان الطیب، کتاب موسوعة القبائل العربیه، ج۱۱، ص۹۴۰.</ref>. آل الحسن هم دارای فروعاتی است که آل مهری، آل غانم، آل الحارث، آل رزق و آل أبی الطحین از جمله معروف‌ترین آنهاست<ref>محمد سلیمان الطیب، کتاب موسوعة القبائل العربیه، ج۱۱، ص۹۴۰.</ref>. [[ریاست]] بنی مواجد در دوران معاصر، نخست با ابن قعوان بود. از آنجا که بین آل قعوان و آل سعود (عبدالله بن سعود) مواثیق و عهودی برقرار بود، آنان در [[حمله]] محمد علی پاشا - [[حاکم مصر]] - به الدرعیه - دیار آل سعود - با وجود مشارکت تمام [[طوایف]] بنی یأم، به محمد علی پاشا [[یاری]] نرساندند. از این‌رو حسن بن هبه مکرمی، ابن قعوان را از ریاست بنی مواجد برکنار کرد و ابن نصیب را به جای او بر همه مواجد ریاست داد. از آن [[زمان]] تا کنون آل نصیب عهده دار ریاست و شیخوخیت بنی مواجد شدند<ref>محمد سلیمان الطیب، کتاب موسوعة القبائل العربیه، ج۱۱، ص۹۴۰-۹۴۱.</ref>. از [[رجال]] و شخصیت‌های این [[قوم]] می‌توان از حبیب بن مواجد از شرکت‌کنندگان در [[جنگ]] [[خولان]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۶.</ref>، اسلوم یأمی از تعفف‌پیشه‌گان در [[جاهلیت]] و حرام‌کننده شراب و [[زنا]] بر خود<ref>ابن ابی الدنیا، ذمّ المسکر، ص۴۰؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۳۹؛ صحاری، الأنساب، ج‌۲، ص۴۹۶.</ref> و [[عبیدة بن أجدع بن سلمان بن حبیب بن مواجد]] - از فقهای بنام [[بنی همدان]] - نام برد<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۱۷؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۴۲۴؛ حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۱۶؛ عونبی صحاری، النساب، ج۲، ص۲۹۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.