بنی ثور بن مالک: تفاوت میان نسخه‌ها

این طایفه از [[اعراب قحطانی]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۲۰۱؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۱۵۴. نیز ر.ک: ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۲.</ref> و از شاخه‌های بنی بکیل بن همدان]] هستند که نسب از ثَور بن مالک بن معاویه بن دومان بن بکیل بن جشم بن خیران (خیوان) بن نوف بن أوسله(همدان) می‌‌برند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۲۳؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۱، ص۲۴۵؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۱۵۴. قلقشندی با اندکی اختلاف نسب او را «ثور بن مالک بن معاویة بن رومان بن بکیل» ذکر کرده است. (قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب العرب، ج۱، ص۲۰۱)</ref>. [[ثور بن مالک]] - که نام اصلی او را «زید» و ثور را لقبش گفته‌اند، -<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۲۳؛ زرکلی، الاعلام، ج۲، ص۱۰۲؛ بامطرف، الجامع(جامع شمل أعلام المهاجرین المنتسبین إلی الیمن و قبائلهم)، ج۱، ص۲۶۳.</ref> [[فرزندی]] به نام صَهلان [[[الکبیر]]] داشت.<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۲۳؛ حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸.</ref> از صهلان هم، پسرانی به اسامی مانع، نحیان و [[حی]] متولد شدند<ref>هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۲۳. همدانی از «نحیان» با نام «غیان» یاد کرده است. (حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸)</ref> که هر یک سرشاخه [[طوایف]] بزرگی به همین نام شدند.<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۱، ص۳۱۹ و ج۳، ص۹۰۱ و ج۳، ص۱۰۳۴.</ref> این طایفه از شاخه‌ها و فروعات بسیاری تشکیل یافته که از جمله مهمترین آنان می‌‌توان به طوایفی چون بنی نشق<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸.</ref>، [[بنی یمجد بن نشق]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۶۸.</ref>، [[بنی ذو الجراب بن نشق]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸؛ عمر رضا کحاله، معجم قبائل العرب، ج۳، ص۱۲۸۳.</ref>، [[بنی ربیعة بن نشق]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸.</ref>، بنی المجاتل<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸.</ref> [[بنی الصوالع]]<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸.</ref> و [[بیت]] بزرگ [[آل]] ذی لعوه<ref>«آل ذی لعوة،و هو عامر بن مالک بن معاویة بن دومان بن بکیل بن جشم،و هم بالیمن کثیر». (ابن‌حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۹۶.) نیز ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۵۲۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۱۹۸. همدانی از ایشان با نام «بنی لعف» یاد کرده است. (حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸)</ref> یاد کرد. بنی نشق، بیت بزرگی و [[شرف]] بود و بزرگان شان همواره عهده‌دار [[زعامت]] و پادشاهانی این [[قوم]] در [[یمن]] بودند<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸؛ زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۲۰.</ref>. آنان [[بانی]] قصرهای بزرگی در یمن بودند که از جمله مشهورترین این قصرها می‌‌توان از روثان، السوداء، [[البیضاء]]، [[عمران]] در جوف و [[مأرب]] یاد کرد<ref>حسن بن احمد همدانی، الإکلیل من أخبار الیمن و أنساب حمیر، ص۲۸؛ زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۲۰.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>