←مقدمه
(←منابع) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
مسئله [[معاد]] در تمام [[ادیان الهی]] به عنوان یکی از [[اصول اعتقادی]] معرفی شده است. [[قرآن کریم]] در [[آیات]] بسیاری از معاد و بازگشت انسانها به [[جهان آخرت]] [[سخن]] گفته است. [[متکلمان]] و حکمای اسلامی کوشیدهاند مباحثی مانند: چگونگی [[حشر]]، [[میزان]]، حساب، [[صراط]] و بازگشت به [[عالم آخرت]] را از راه ظواهر [[کتاب و سنت]] بیان کنند<ref>[[سید علی احمدی امیری|احمدی امیری، سید علی]]، [[معاد - احمدی امیری (مقاله)|مقاله «معاد»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص۴۰۲–۴۱۴.</ref>. | |||
== معناشناسی == | |||
«معاد» اسم [[زمان]] یا اسم مکان از ماده «عود» به معنای بازگشت است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ماده «عود»،ص ۵۹۴.</ref> یا هر چه به آن رجوع شود<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغه، ۴/۱۸۱.</ref> یا مصدر میمی به معنای بازگشتن است<ref>زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ۵/۱۳۴.</ref>. همچنین گاهی به معنای گردیدن و صیرورت به کار میرود<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ۳/۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی احمدی امیری|احمدی امیری، سید علی]]، [[معاد - احمدی امیری (مقاله)|مقاله «معاد»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص۴۰۲–۴۱۴؛ [[زینالعابدین قربانی لاهیجی|قربانی لاهیجی، زینالعابدین]]، [[معاد - قربانی (مقاله)| مقاله «معاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۲]] ص ۳۸۱.</ref> بر [[عالم آخرت]] نیز معاد اطلاق میشود<ref>لسانالعرب، ج ۹، ص۴۶۰، «عود».</ref>؛ زیرا بازگشت [[مردم]] به آنجاست. | «معاد» اسم [[زمان]] یا اسم مکان از ماده «عود» به معنای بازگشت است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ماده «عود»،ص ۵۹۴.</ref> یا هر چه به آن رجوع شود<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغه، ۴/۱۸۱.</ref> یا مصدر میمی به معنای بازگشتن است<ref>زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، ۵/۱۳۴.</ref>. همچنین گاهی به معنای گردیدن و صیرورت به کار میرود<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ۳/۳۱۷.</ref>.<ref>[[سید علی احمدی امیری|احمدی امیری، سید علی]]، [[معاد - احمدی امیری (مقاله)|مقاله «معاد»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۹ (کتاب)| دانشنامه امام خمینی ج۹]]، ص۴۰۲–۴۱۴؛ [[زینالعابدین قربانی لاهیجی|قربانی لاهیجی، زینالعابدین]]، [[معاد - قربانی (مقاله)| مقاله «معاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۲]] ص ۳۸۱.</ref> بر [[عالم آخرت]] نیز معاد اطلاق میشود<ref>لسانالعرب، ج ۹، ص۴۶۰، «عود».</ref>؛ زیرا بازگشت [[مردم]] به آنجاست. | ||
«معاد» در اصطلاح به معنای بازگشت دوباره انسانها برای حضور در قیامت است و در [[حقیقت]] آن [[اختلاف]] است. [[متکلمان]] و [[فقیهان]] [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]] معتقدند که [[معاد جسمانی]] است؛ زیرا آنان [[روح]] را جسمی میدانند که در بدن جریان دارد همانند جریان [[آتش]] در زغال و آب در گل و روغن در [[زیتون]]. معظم [[فلاسفه]] و [[پیروان]] مشائین معتقدند که معاد فقط [[روحانی]] است. بسیاری از بزرگان حکما و عرفا و عدّهای از متکلمان و بسیاری از عالمان شیعه همانند [[شیخ مفید]] [[شیخ طوسی]]، [[سید مرتضی]] [[علامه طوسی]] و... معتقدند معاد جسمانی و روحانی است؛ زیرا روح امری است مجرّد به بدن باز میگردد<ref>المبدأ والمعاد، ملاصدرا، ص۴۶۳ ـ ۴۶۵؛ بحارالانوار، ج ۷، ص۴۷ ـ ۵۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، واژه «معاد».</ref> | «معاد» در اصطلاح به معنای بازگشت دوباره انسانها برای حضور در قیامت است و در [[حقیقت]] آن [[اختلاف]] است. [[متکلمان]] و [[فقیهان]] [[اهل سنت]] و [[اهل حدیث]] معتقدند که [[معاد جسمانی]] است؛ زیرا آنان [[روح]] را جسمی میدانند که در بدن جریان دارد همانند جریان [[آتش]] در زغال و آب در گل و روغن در [[زیتون]]. معظم [[فلاسفه]] و [[پیروان]] مشائین معتقدند که معاد فقط [[روحانی]] است. بسیاری از بزرگان حکما و عرفا و عدّهای از متکلمان و بسیاری از عالمان شیعه همانند [[شیخ مفید]] [[شیخ طوسی]]، [[سید مرتضی]] [[علامه طوسی]] و... معتقدند معاد جسمانی و روحانی است؛ زیرا روح امری است مجرّد به بدن باز میگردد<ref>المبدأ والمعاد، ملاصدرا، ص۴۶۳ ـ ۴۶۵؛ بحارالانوار، ج ۷، ص۴۷ ـ ۵۴.</ref>.<ref>[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، واژه «معاد».</ref> | ||
== مرحله اول: [[مرگ]] == | == مرحله اول: [[مرگ]] == | ||