عصر امام سجاد: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۸۷: خط ۸۷:


==[[جامعه‌شناسی]] عصر امام سجاد{{ع}}==
==[[جامعه‌شناسی]] عصر امام سجاد{{ع}}==
[[حادثه کربلا]] و [[ایثار]] و [[فداکاری]] گل‌های باغ [[حسینی]]، [[اسلام]] را از ورطه نیستی و فنا بیمه کرد. ولی [[حکومت امویان]] بدون هیچ تغییری در ساختار و ترکیب آنها، همچنان [[زمامداری]] [[جامعه اسلام]] را در قبضه داشتند. گرچه یزید به [[مجازات]] جنایاتش سه سال بیشتر [[خلافت]] نکرد و از بین رفت ولی [[مروانیان]] هم ادامه دهنده [[امویان]] با همان مشی گذشته به فشار و ایجاد تضییقات برای [[اهل بیت]]{{عم}} به پیش می‌رفتند.
[[حادثه کربلا]] و [[ایثار]] و [[فداکاری]] [[شهیدان کربلا]]، [[اسلام]] را از ورطه نیستی و فنا بیمه کرد. ولی [[حکومت امویان]] بدون هیچ تغییری در ساختار و ترکیب آنها، همچنان [[زمامداری]] [[جامعه اسلام]] را در قبضه داشتند. گرچه یزید به [[مجازات]] جنایاتش سه سال بیشتر [[خلافت]] نکرد و از بین رفت ولی [[مروانیان]] هم ادامه دهنده [[امویان]] با همان مشی گذشته به فشار و ایجاد تضییقات برای [[اهل بیت]]{{عم}} به پیش می‌رفتند.
حادثه کربلا از زاویه دید [[حکومت]]، زهرچشمی بود برای [[انقلابیون]] و داعیه‌داران حکومت و سوژه‌ای شد جهت [[ارعاب]] و فشار بر [[شیعیان]]، به ویژه نآدمین و توابینی که در حادثه کربلا حضور پیدا نکرده بودند و از زاویه دیگر حادثه کربلا عصر یخبندان و انجماد [[فکری]] و [[خفقان]] [[اموی]] را [[شکست]]، به ویژه برخورد اهل بیت در دوران [[اسارت]] که فضای قفل شده [[کوفه]] و [[شام]] را باز کردند و زیر سر نیزه [[خلافت جور]] ولی با [[شهامت]] کامل اهداف [[مقدس]] [[سیدالشهداء]] را تعقیب کردند و فجایع و [[زشتی‌ها]] و ددمنشی‌های حکومت را به طور واضح به [[گوش]] [[مردم]] و [[تاریخ]] رساندند و بذر [[نهضت‌های آزادی‌بخش]] را در [[جامعه]] پاشیدند.
حادثه کربلا از زاویه دید [[حکومت]]، زهرچشمی بود برای [[انقلابیون]] و داعیه‌داران حکومت و سوژه‌ای شد جهت [[ارعاب]] و فشار بر [[شیعیان]]، به ویژه نآدمین و توابینی که در حادثه کربلا حضور پیدا نکرده بودند و از زاویه دیگر حادثه کربلا عصر یخبندان و انجماد [[فکری]] و [[خفقان]] [[اموی]] را [[شکست]]، به ویژه برخورد اهل بیت در دوران [[اسارت]] که فضای قفل شده [[کوفه]] و [[شام]] را باز کردند و زیر سر نیزه [[خلافت جور]] ولی با [[شهامت]] کامل اهداف [[مقدس]] [[سیدالشهداء]] را تعقیب کردند و فجایع و [[زشتی‌ها]] و ددمنشی‌های حکومت را به طور واضح به [[گوش]] [[مردم]] و [[تاریخ]] رساندند و بذر [[نهضت‌های آزادی‌بخش]] را در [[جامعه]] پاشیدند.


خطبه‌های [[حضرت سجاد]]{{ع}} و [[زینب]] مظلومه در کوفه و شام، طرح سؤالات عمیق و افشاگرانه در بین مردم، پاسخ‌های [[حکیمانه]] و روشنگرانه اهل بیت به مردم، شیوه‌های انتساب‌شان به [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، [[افشای]] نقطه وصل حسین{{ع}} و [[شهداء]] به [[خاتم الانبیا]]، بیان [[عشق]] و [[محبت پیامبر]] به حسین{{ع}} و [[روشنگری]] بر هزاران [[ظلم]] فاحش و بیّن در ده [[روز]] توقف اهل بیت در [[کربلا]] و سپس کوفه و مسیر اسارت تا شام، فضای تاریک اذهان عمومی را قدری شفاف کرد و [[تنفر]] عمومی مردم را از حکومت امویان برانگیخت ولی [[ساختار حکومت]] با [[نهضت]] فکری حسین{{ع}} عوض نشد و این نهضت می‌بایست به یک [[انقلاب]] تبدیل شود که حلقه مفقوده داشت.
[[خطبه‌های حضرت سجاد]]{{ع}} و [[زینب]] مظلومه در کوفه و شام، طرح سؤالات عمیق و افشاگرانه در بین مردم، پاسخ‌های [[حکیمانه]] و روشنگرانه اهل بیت به مردم، شیوه‌های انتساب‌شان به [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، [[افشای]] نقطه وصل حسین{{ع}} و [[شهداء]] به [[خاتم الانبیا]]، بیان [[عشق]] و [[محبت پیامبر]] به حسین{{ع}} و [[روشنگری]] بر هزاران [[ظلم]] فاحش و بیّن در ده [[روز]] توقف اهل بیت در [[کربلا]] و سپس کوفه و مسیر اسارت تا شام، فضای تاریک اذهان عمومی را قدری شفاف کرد و [[تنفر]] عمومی مردم را از حکومت امویان برانگیخت ولی [[ساختار حکومت]] با [[نهضت]] فکری حسین{{ع}} عوض نشد و این نهضت می‌بایست به یک [[انقلاب]] تبدیل شود که حلقه مفقوده داشت.
حکومت امویان برای [[حفظ]] کیان ننگین خود توسط مهره‌های [[خبیث]] و آلوده‌ای مثل [[ابن زیاد]] و [[مروان]] و سایر [[والیان]] دنیاخواه با تمام [[قدرت]] برای [[سرکوب]] [[جنبش‌ها]] و قیام‌های آزادی‌بخش به صحنه آمدند و [[دیکتاتوری]] را استمرار بخشیدند. آنها تلاش می‌کردند که موضوع [[قیام سیدالشهداء]] به [[فراموشی]] سپرده شود و هیچ‌کس از دستاوردهای سازنده آن ذکری به میان نیاورد. آنها می‌دانستند [[یاد حسین]]{{ع}} یعنی [[نفی]] [[حکومت ظلم]] [[امویان]] و آنها بودِ خود را در [[نسیان]] و فراموشی یاد حسین{{ع}} می‌دانستند. [[حادثه کربلا]] از نظر [[روحی]] [[شکست]] بزرگی برای [[شیعه]] بود و به ظاهر این‌گونه مطرح شد که دیگر [[شیعیان]] نمی‌توانند سر برآورند، [[کوفه]] که مرکز گرایش‌های [[شیعی]] بود توسط ابن زیاد تبدیل به مرکزی جهت سرکوب شیعه گردید.
حکومت امویان برای [[حفظ]] کیان ننگین خود توسط مهره‌های [[خبیث]] و آلوده‌ای مثل [[ابن زیاد]] و [[مروان]] و سایر [[والیان]] دنیاخواه با تمام [[قدرت]] برای [[سرکوب]] [[جنبش‌ها]] و قیام‌های آزادی‌بخش به صحنه آمدند و [[دیکتاتوری]] را استمرار بخشیدند. آنها تلاش می‌کردند که موضوع [[قیام سیدالشهداء]] به [[فراموشی]] سپرده شود و هیچ‌کس از دستاوردهای سازنده آن ذکری به میان نیاورد. آنها می‌دانستند [[یاد حسین]]{{ع}} یعنی [[نفی]] [[حکومت ظلم]] [[امویان]] و آنها بودِ خود را در [[نسیان]] و فراموشی یاد حسین{{ع}} می‌دانستند. [[حادثه کربلا]] از نظر [[روحی]] [[شکست]] بزرگی برای [[شیعه]] بود و به ظاهر این‌گونه مطرح شد که دیگر [[شیعیان]] نمی‌توانند سر برآورند، [[کوفه]] که مرکز گرایش‌های [[شیعی]] بود توسط ابن زیاد تبدیل به مرکزی جهت سرکوب شیعه گردید.
دکتر شیبی درباره [[مظلومیت شیعه]] در طول [[تاریخ]] می‌نویسد: {{عربی|و نجد تاريخ الشيعة منذ كراثة كربلا عبارة عن سلسلة لا تنقطع التعذيب و الاضطهاد}}<ref>الصله بین التشیع و التصوف، ص۹۶.</ref>
دکتر شیبی درباره [[مظلومیت شیعه]] در طول [[تاریخ]] می‌نویسد: {{عربی|و نجد تاريخ الشيعة منذ كراثة كربلا عبارة عن سلسلة لا تنقطع التعذيب و الاضطهاد}}<ref>الصله بین التشیع و التصوف، ص۹۶.</ref>
۲۲۴٬۹۰۳

ویرایش