وکلای مالی ائمه: تفاوت میان نسخه‌ها

[[متوکل]] نسبت به علی{{ع}} و خاندانش [[کینه]] و [[عداوت]] عجیبی داشت و اگر [[آگاه]] می‌شد که کسی به آن حضرت علاقه‌مند است، [[مال]] او را [[مصادره]] می‌کرد و خود او را به [[هلاکت]] می‌رساند. بر اساس همین ملاحظات بود که حضرت هادی{{ع}} به‌ویژه در [[زمان]] متوکل، فعالیت‌های خود را به صورت سرّی انجام می‌داد. با این همه شیعیان و [[پیروان]] آن حضرت به هر طریقی که بود [[خمس]] [[اموال]] خود را به آن حضرت یا نمایندگانش می‌رساندند.

«[[محمد بن داوود قمی]]» و «محمد طلحی» نقل می‌کنند: اموالی از «[[قم]]» و اطراف آنکه شامل [[خمس]]، نذور، [[هدایا]] و جواهرات بود برای [[امام ابوالحسن]] [[هادی]] حمل می‌کردیم. در راه پیک [[امام]] رسید و به ما خبر داد که بازگردیم؛ زیرا موقعیت برای تحویل این [[اموال]] مناسب نیست. ما بازگشتیم و آنچه نزدمان بود همچنان نگه داشتیم. تا آنکه پس از مدتی امام دستور داد اموال را بر شترانی که فرستاده بود بار کنیم و آنها را بدون [[ساربان]] به سوی او روانه کنیم. ما اموال را به همین کیفیت حمل کردیم و فرستادیم. بعد از مدتی که به [[حضور امام]] رسیدیم، فرمود: به اموالی که فرستادید بنگرید. دیدیم در [[خانه امام]] اموال به همان حال محفوظ است<ref>بحار الانوار، ج۵۰، ص۱۸۵.</ref>.<ref>[[نورالله علیدوست خراسانی|علیدوست خراسانی، نورالله]]، [[منابع مالی اهل بیت (کتاب)|منابع مالی اهل بیت]] ص ۲۳۵</ref>

== منابع ==