←دلایل روایی
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
## اهلبیت{{عم}} [[مصون از خطا]] هستند؛ وگرنه کسی که مصون از خطا نباشد، نمیتواند [[مرجعیت]] و [[هدایت]] دیگران را به عهده بگیرد. | ## اهلبیت{{عم}} [[مصون از خطا]] هستند؛ وگرنه کسی که مصون از خطا نباشد، نمیتواند [[مرجعیت]] و [[هدایت]] دیگران را به عهده بگیرد. | ||
## [[سیره]] و [[سنت]] اهلبیت{{عم}} بر همگان [[حجت]] است. پس: [[پیروی]] [[علمی]] از آنان بر همگان [[واجب]] است<ref>حاکم حسکانی، عبیدالله بن أحمد، شواهد التنزیل، ج۱، ص۱۶۸.</ref>.<ref>[[محسن رفیعی|رفیعی]]، [[معصومه شریفی|شریفی]]، [[مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان (مقاله)|مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان]]، ص ۱۶۸.</ref> | ## [[سیره]] و [[سنت]] اهلبیت{{عم}} بر همگان [[حجت]] است. پس: [[پیروی]] [[علمی]] از آنان بر همگان [[واجب]] است<ref>حاکم حسکانی، عبیدالله بن أحمد، شواهد التنزیل، ج۱، ص۱۶۸.</ref>.<ref>[[محسن رفیعی|رفیعی]]، [[معصومه شریفی|شریفی]]، [[مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان (مقاله)|مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان]]، ص ۱۶۸.</ref> | ||
# '''[[حدیث امان]]:''' [[ابنعباس]] از رسول خدا{{صل}} نقل میکند که فرمود: {{متن حدیث|النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، و اهل بيتي أمان لأمّتي من الإختلاف؛ فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}<ref>حاکم نیشابوری، محمد بن محمد، المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۴۹؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. کسی و چیزی میتواند مایه [[هدایت]] و امان و وحدت برای دیگران باشد که خود، بهدور از هرگونه [[انحراف]]، تیرگی، اختلاف و پراکندگی باشد. | # '''[[حدیث امان]]:''' [[ابنعباس]] از رسول خدا{{صل}} نقل میکند که فرمود: {{متن حدیث|النجوم أمان لأهل الأرض من الغرق، و اهل بيتي أمان لأمّتي من الإختلاف؛ فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب إبليس}}<ref>حاکم نیشابوری، محمد بن محمد، المستدرک علی الصحیحین، ج۳، ص۱۴۹؛ متقی هندی، کنزالعمال، ج۱۲، ص۱۰۲.</ref>. کسی و چیزی میتواند مایه [[هدایت]] و امان و وحدت برای دیگران باشد که خود، بهدور از هرگونه [[انحراف]]، تیرگی، اختلاف و پراکندگی باشد. با نگاهی به سیره عقلا درمییابیم که آنان، کسی را که مصون از خطاست و کمترین [[اشتباه]] را دارد، شایسته و بایسته [[مرجعیت علمی]] در [[جامعه]] میدانند. [[دلایل عقلی]] و نقلی بههمراه شواهد و مستندات [[تاریخی]]، تردیدی باقی نمیگذارد که [[اهلبیت]]{{عم}} ـ که تربیتیافته [[مکتب]] [[رسالت]] و از خاندان وحی هستند ـ صلاحیت مرجعیت علمی امت پس از رسول خدا{{صل}} را دارند<ref>[[محسن رفیعی|رفیعی]]، [[معصومه شریفی|شریفی]]، [[مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان (مقاله)|مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان]]، ص ۱۶۹.</ref>. | ||
با نگاهی به سیره عقلا درمییابیم که آنان، کسی را که مصون از خطاست و کمترین [[اشتباه]] را دارد، شایسته و بایسته [[مرجعیت علمی]] در [[جامعه]] میدانند. [[دلایل عقلی]] و نقلی بههمراه شواهد و مستندات [[تاریخی]]، تردیدی باقی نمیگذارد که [[اهلبیت]]{{عم}} ـ که تربیتیافته [[مکتب]] [[رسالت]] و از خاندان وحی هستند ـ صلاحیت مرجعیت علمی امت پس از رسول خدا{{صل}} را دارند<ref>[[محسن رفیعی|رفیعی]]، [[معصومه شریفی|شریفی]]، [[مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان (مقاله)|مرجعیت علمی اهل بیت با تأکید بر حجیت سنت ایشان]]، ص ۱۶۹.</ref>. | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||