وراثت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

در بیشتر مدارک عامه، این [[آیه شریفه]] حمل بر همه [[امت اسلام]] شده است. توضیح آنکه: [[خداوند]] در ابتدای آیه شریفه فرموده است: {{متن قرآن|ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا}} که مراد از [[بندگان]] [[مصطفی]]، همه امت اسلام هستند؛ برخی از آنان [[سابقون]] در [[خیرات]] و برخی دیگر مقتصدند؛ آنان گاه [[مرتکب گناه]] می‌شوند و گاه [[توبه]] می‌کنند؛ گروه سوم نیز [[گناهکاران]] [[امت]] اسلامند. در هر صورت، همگی این گروه‌ها مورد [[عفو]] و [[مغفرت الهی]] قرار می‌گیرند<ref>الدر المنثور فی التفسیر بالماثور(ط، کتابخانه آیة الله مرعشی نجفی، ۱۴۰۴ ﻫ.ق)، ج۵، ص۲۵۱.</ref>.

# مراد همه امت نیستند؛ بلکه [[برگزیدگان]] آنان، یعنی علمای امت مد نظرند<ref>أنوار التنزیل و أسرار التأویل (ط. دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۱۸ ﻫ.ق)، ج۴، ص۲۵۹؛ تفسیر التحریر و التنویر المعروف بتفسیر ابن عاشور (ط. مؤسسة التاریخ العربی، ۱۴۲۰ ﻫ.ق)، ج۲۲، ص۱۶۵.</ref>.

# مراد از امت مصطفی، فقط [[ائمه معصومین]] {{عم}} هستند؛ زیرا اگر مراد همه امت اسلام باشند، لازم می‌آید که برخی [[آیات قرآن]] [[باطل]] شوند؛ زیرا طبق این [[آیات]] خداوند نه تنها برخی افراد امت را [[لعنت]] نمود، بلکه درباره [[منافقین]] از امت به [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمود: «اگر نه یک بار، که هفتاد بار نیز برای آنان [[استغفار]] کنی، هرگز خداوند آنان را نخواهد بخشید و جایگاه آنان برای همیشه در [[آتش جهنم]] است»<ref>شواهد التنزیل (ط. وزارة الثقافة و الإرشاد الإسلامی، ۱۴۱۱ﻫ.ق)، ج۲، ص۱۵۶.</ref>.<ref>[[محمد تقی فیاض‌بخش|فیاض‌بخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۵]]، ص ۴۰۳.</ref>