←مفهومیشناسی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
روشهایی را گفتاری مینامند که در آنها [[معلم]] [[آموزهها]] را بیشتر از راه [[سخن گفتن]] به شاگردان منتقل میکند. در این بخش، پنج روش از روشهای گفتاری را بررسی خواهیم کرد. | روشهایی را گفتاری مینامند که در آنها [[معلم]] [[آموزهها]] را بیشتر از راه [[سخن گفتن]] به شاگردان منتقل میکند. در این بخش، پنج روش از روشهای گفتاری را بررسی خواهیم کرد. | ||
===روش [[خطابه]]=== | ===روش [[خطابه]]=== | ||
==== | ====مفهومشناسی==== | ||
«خطابه» - از ماده «خطب» - به معنای [[کلامی]] است که بین دو نفر رد و بدل میشود<ref>معجم مقاییس اللغه، ذیل: «خطب».</ref>. در اصطلاح [[اهل]] [[منطق]]، خطابه از صناعات [[خمس]] به شمار میرود که در آن با سخن گفتن در برابر دیگران میتوان آنان را [[اقناع]] کرد. خطابه از صناعات دیگر ([[برهان]]، [[جدل]]، [[سفسطه]] و [[شعر]]) نافذتر و مؤثرتر است<ref>فرهنگ اصطلاحات منطقی، ص۱۰۷.</ref>. | |||
«[[ارسطو]]» خطابه را چنین تعریف میکند: خطابه، صناعتی است که توسط آن بتوان در هر امری از امور جزئی، دیگران را در حد امکان اقناع نمود<ref>آیین سخنوری و نگرش بر تاریخ آن، ص۳.</ref>. | «[[ارسطو]]» خطابه را چنین تعریف میکند: خطابه، صناعتی است که توسط آن بتوان در هر امری از امور جزئی، دیگران را در حد امکان اقناع نمود<ref>آیین سخنوری و نگرش بر تاریخ آن، ص۳.</ref>. | ||
خطابه، بیشتر برای عموم [[مردم]] به کار میرود و این ممکن است به دلیل موادی باشد که در آن به کار میرود. موادی که در خطابه به کار میرود عبارتند از: مظنونات، مقبولات و مشهوررات و مردم به اینها بیشتر [[عادت]] کردهاند، تا برهان و [[استدلال]]. | خطابه، بیشتر برای عموم [[مردم]] به کار میرود و این ممکن است به دلیل موادی باشد که در آن به کار میرود. موادی که در خطابه به کار میرود عبارتند از: مظنونات، مقبولات و مشهوررات و مردم به اینها بیشتر [[عادت]] کردهاند، تا برهان و [[استدلال]]. | ||