←مفهومشناسی
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
«سؤال و جواب» از روشهایی است که [[اهلبیت]]{{عم}} در سیره تعلیمی خود از آن بهره میبردند. این روش نیز از ابداعات دوره اسلامی است و در [[جامعه]] عرب پیش از اسلام سابقهای نداشت؛ اما زمینه [[فرهنگی]] [[عراق]] در ترویج آن بیتأثیر نبود. در ادامه پس از مفهومشناسی سؤال و جواب، موضوع کلی سؤالات و تأثیر زمینههای گوناگون بر آنها بررسی میگردد<ref>[[هناء ذاکر مشهدی|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)|پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۷۲.</ref>. | «سؤال و جواب» از روشهایی است که [[اهلبیت]]{{عم}} در سیره تعلیمی خود از آن بهره میبردند. این روش نیز از ابداعات دوره اسلامی است و در [[جامعه]] عرب پیش از اسلام سابقهای نداشت؛ اما زمینه [[فرهنگی]] [[عراق]] در ترویج آن بیتأثیر نبود. در ادامه پس از مفهومشناسی سؤال و جواب، موضوع کلی سؤالات و تأثیر زمینههای گوناگون بر آنها بررسی میگردد<ref>[[هناء ذاکر مشهدی|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)|پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۷۲.</ref>. | ||
== | == معناشناسی == | ||
روش سؤال و جواب با پرسش و پاسخ امروزی متفاوت است. در روش سؤال و جواب، تلاش اساسی بر عهده متعلّم است و در صورت مطرح نشدن سؤال از سوی او، خود [[معلم]] سؤالی را مطرح میکند. این روش شکل سومی نیز دارد که در آن سؤال و جوابهایی به صورت پیوسته و در راستای رسیدن به پاسخ از جانب هر دو طرف طرح میشود که گاه جنبه [[مناظره]] پیدا میکند؛ اما باید توجه داشت که مناظره حول دو رأی مقابل همدیگر است؛ درحالیکه در سؤال و جواب، غالباً [[متعلم]] [[جاهل]] است و روی دیدگاه خود پافشاری ندارد؛ بلکه به قصد یافتن پاسخی برای سؤال خود به معلم مراجعه میکند؛ لیکن پرسش و پاسخ امروزی، روشی معلممحور است که هیچگاه جنبه مناظره به خود نمیگیرد و همواره بنا به رابطه استاد و شاگردی، سطح [[علمی]] معلم فراتر از متعلم است<ref>حسینیزاده، سیره تربیتی پیامبر{{صل}} و اهلبیت{{عم}} (نگرشی بر آموزش)، ص۱۰۶-۱۰۷.</ref>. نکتهای که در باب تفاوت روش سؤال و جواب قابل توجه میباشد این است که جنبه تعلیمی و [[آموزشی]] سؤال و جواب در مقایسه با مناظره بیشتر است و متعلم غالباً برای رفع ابهام و فهم دقیق مطلب از معلم سؤال میکند<ref>[[هناء ذاکر مشهدی|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)|پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۷۲.</ref>. | روش سؤال و جواب با پرسش و پاسخ امروزی متفاوت است. در روش سؤال و جواب، تلاش اساسی بر عهده متعلّم است و در صورت مطرح نشدن سؤال از سوی او، خود [[معلم]] سؤالی را مطرح میکند. این روش شکل سومی نیز دارد که در آن سؤال و جوابهایی به صورت پیوسته و در راستای رسیدن به پاسخ از جانب هر دو طرف طرح میشود که گاه جنبه [[مناظره]] پیدا میکند؛ اما باید توجه داشت که مناظره حول دو رأی مقابل همدیگر است؛ درحالیکه در سؤال و جواب، غالباً [[متعلم]] [[جاهل]] است و روی دیدگاه خود پافشاری ندارد؛ بلکه به قصد یافتن پاسخی برای سؤال خود به معلم مراجعه میکند؛ لیکن پرسش و پاسخ امروزی، روشی معلممحور است که هیچگاه جنبه مناظره به خود نمیگیرد و همواره بنا به رابطه استاد و شاگردی، سطح [[علمی]] معلم فراتر از متعلم است<ref>حسینیزاده، سیره تربیتی پیامبر{{صل}} و اهلبیت{{عم}} (نگرشی بر آموزش)، ص۱۰۶-۱۰۷.</ref>. نکتهای که در باب تفاوت روش سؤال و جواب قابل توجه میباشد این است که جنبه تعلیمی و [[آموزشی]] سؤال و جواب در مقایسه با مناظره بیشتر است و متعلم غالباً برای رفع ابهام و فهم دقیق مطلب از معلم سؤال میکند<ref>[[هناء ذاکر مشهدی|ذاکر مشهدی، هناء]]، [[پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری (کتاب)|پژوهشی در زمینههای تاریخی اجتماعی سیره تعلیمی اهل بیت تا ۶۱ هجری]]، ص ۱۷۲.</ref>. | ||