خلاد غیر منسوب: تفاوت میان نسخه‌ها

به وی [[خلاد انصاری]] و [[خلاد ابو عبدالرحمن]] نیز گفته‌اند<ref>ابونعیم، معرفة الصحابة، ج۲، ص۹۶۴؛ ابن اثیر، اسدالغابة، ج۲، ص۱۸۰.</ref>. [[مدرک]] [[صحابی]] بودنش روایتی است که [[حارث بن ابی‌اسامه]] (م ۲۸۲) و صاحب کتاب [[مسند]] در باب [[امامت]] [[زن]] در [[نماز جماعت]]، از طریق فرزندش عبدالرحمن بن خلاد، از او نقل کرده است<ref>ابونعیم، معرفة الصحابة، ج۲، ص۹۶۴؛ ابن اثیر، اسدالغابة، ج۲، ص۱۸۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۸۷؛ نمود فقهی روایت را بنگرید: حلی، تذکرة الفقهاء، ج۴، ص۲۸۵؛ نووی، المجموع فی شرح المهذب، ج۴، ص۱۹۹.</ref>. در حالی که این [[روایت]] از طرق دیگری که خلاد هیچ نقشی در آنها ندارد نیز نقل شده است<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۶، ص۴۰۵؛ ابوداود، سنن، ج۱، ص۱۴۲؛ ابن خزیمه، صحیح، ج۳، ص۸۹.</ref> و [[سند حدیث]] هم مورد [[اختلاف]] [[دانشمندان]] [[رجال]] است<ref>ر.ک: ابن حبان، کتاب الثقات، ج۵، ص۹۸؛ ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۵۶۸؛ ابن قدامه، الشرح الکبیر، ج۱، ص۳۹۰.</ref>. بر این پایه، صحابی دانستن عنوان مدخل، محل [[تأمل]] است.<ref>[[رحمت‌الله بانشی|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «خلاد غير منسوب»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۲۴۹-۲۵۰.</ref>