بنی ضبیعة بن زید: تفاوت میان نسخه‌ها

در کنار این مخالفت‌ها، جمعی از بنی ضبیعی‌ها هم در کنار این [[دولت]] در برخی امور دولتی و [[کارگزاری]] به معاضدت و [[همراهی]] با [[حکومت بنی امیه]] برخاستند که از چهره‌های سرشناس و معروف ایشان در این زمینه می‌توان از [[عبدالرحمن بن یزید بن جاریه]] نام برد. او که برخی منابع، از وی به عنوان [[صحابی رسول خدا]]{{صل}}<ref>خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۱۵۰؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۸۵۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۳۹۷.</ref> و بعضی دیگر در شمار [[تابعین]] یاد کرده‌اند<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۶۲؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۵، ص۲۹۹؛ ابن حبان، ثقات، ج۵، ص۱۱۰.</ref>، در دوران [[خلافت]] [[عمر بن عبدالعزیز]] از سوی [[خلیفه]]، عهده‌دار [[منصب قضاوت]] [[مدینه]] گردید<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۶۲.</ref>. احوص [[شاعر]]<ref>او را بواسطه حَوص و تنگی ای که در گوشه چشمش داشت، بدین لقب خوانده‌اند. (ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۴، ص۴۱۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۲، ص۱۹۷-۱۹۸)</ref> یا همان عبدالله بن محمد بن عبدالله بن عاصم بن ثابت بن ابوالاقلع هم، از دیگر بنی ضبیعی‌هایی بود که مراودات دوستانه‌ای با برخی [[خلفای اموی]] برقرار نموده بود. بنا بر نقل منابع، او دیدارهای جداگانه‌ای با برخی از خلفای این دولت همچون: [[ولید بن عبدالملک]] (حک. ۸۶-۹۶ [[هجری]])، عمر بن عبدالعزیز (حک. ۹۹-۱۰۱ هجری) و [[یزید بن عبدالملک]] (حک. ۱۰۱-۱۰۵ هجری) داشته<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۲، ص۱۹۸.</ref>، بنا بر نقل بعضی گزارشات، [[منصب]] ندیمی‌گری [[یزید بن عبدالملک]] را عهده‌دار بوده است<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۸، ص۲۴۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>.

== منابع ==