←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
از دیگر ازدواجهای [[جاهلی]] [[بنی کلاب]] با [[قبایل]] دیگر [[عرب]] میتوان از [[ازدواج]] جعفر بن کلاب با [[خبیه بنت ریاح بن یربوع غنوی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۴.</ref> و ازدواج [[نفیل بن عمرو بن کلاب]] با [[غنی بنت جراء غنوی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰.</ref> از [[بنی غنی بن اعصر]] -از قبایل [[قیس بن عیلان]]- و نیز ازدواج [[خالد بن جعفر]] با [[بره بنت مرة بن اضبط تمیمی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۷.</ref> و [[عبد بن ابوبکر بن کلاب]] با [[هند بنت عمرو بن جابر]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۲.</ref> از [[بنی تمیم]] یاد کرد. ضمن این که ازدواج جعفر بن کلاب با [[ماریه بنت عبدالله بن شیطان]] از [[قبیله نخع]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۶.</ref> و پیمانهای [[زناشویی]] [[عمرو بن عبد بن ابوبکر بن کلاب]] با دختری به نام [[بجیله]] از [[قبیله]] [[بنی بجیله]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۳.</ref> و [[کعب بن ابوبکر بن کلاب]] با [[هند بنت عمرو بن جابر]] از [[بنی فزاره]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۶.</ref> از دیگر ازدواجهای جاهلی این قوم با [[اقوام عرب]] است. بدین ترتیب، [[هوازن]] داییهای بسیاری از مشاهیر [[قریش]]، از جمله [[عباس بن علی بن ابی طالب]]{{ع}}<ref>مادرش را ام البنین دختر حزام بن خالد گفتهاند. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴؛ مصعب زبیری، نسب قریش، ص۴۳؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۸۷)</ref>، [[علی بن حسن مثلث]] -پدر [[شهید فخ]]-<ref>مادرش ام حبان فاطمه بنت عبدالله بن عامر بود. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۴۳)</ref>، حبیب و امیة الاکبر [[فرزندان]] [[عبدشمس بن عبدمناف]]<ref>نام مادرشان تعجز یا نعجه بنت عبید بن رؤاس بود. (مصعب زبیری، نسب قریش، ص۹۷؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱)</ref>، [[بشر]] و عبدالرحمن -فرزندان [[مروان بن حکم]]-<ref>مادرشان قطیّة دختر بشر بن عامر نام داشت. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۶)</ref> و بسیاری دیگر محسوب میشوند<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۱؛ ج۵، ص۲۲، ۲۳، ۲۶، ۱۸۴ و...؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۶۱ و....</ref>. کما این که [[قریش]] هم، داییهای برخی از مشاهیر [[بنی کلاب]] همچون [[عوف بن جعفر بن کلاب]]<ref>مادرش فاطمه بنت عبدشمس بن عبدمناف نام داشت. (هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴)</ref> و... به شمار رفتهاند. | از دیگر ازدواجهای [[جاهلی]] [[بنی کلاب]] با [[قبایل]] دیگر [[عرب]] میتوان از [[ازدواج]] جعفر بن کلاب با [[خبیه بنت ریاح بن یربوع غنوی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۸۴.</ref> و ازدواج [[نفیل بن عمرو بن کلاب]] با [[غنی بنت جراء غنوی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰.</ref> از [[بنی غنی بن اعصر]] -از قبایل [[قیس بن عیلان]]- و نیز ازدواج [[خالد بن جعفر]] با [[بره بنت مرة بن اضبط تمیمی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۷.</ref> و [[عبد بن ابوبکر بن کلاب]] با [[هند بنت عمرو بن جابر]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۲.</ref> از [[بنی تمیم]] یاد کرد. ضمن این که ازدواج جعفر بن کلاب با [[ماریه بنت عبدالله بن شیطان]] از [[قبیله نخع]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۶.</ref> و پیمانهای [[زناشویی]] [[عمرو بن عبد بن ابوبکر بن کلاب]] با دختری به نام [[بجیله]] از [[قبیله]] [[بنی بجیله]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۳.</ref> و [[کعب بن ابوبکر بن کلاب]] با [[هند بنت عمرو بن جابر]] از [[بنی فزاره]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۶.</ref> از دیگر ازدواجهای جاهلی این قوم با [[اقوام عرب]] است. بدین ترتیب، [[هوازن]] داییهای بسیاری از مشاهیر [[قریش]]، از جمله [[عباس بن علی بن ابی طالب]]{{ع}}<ref>مادرش را ام البنین دختر حزام بن خالد گفتهاند. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴؛ مصعب زبیری، نسب قریش، ص۴۳؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۸۷)</ref>، [[علی بن حسن مثلث]] -پدر [[شهید فخ]]-<ref>مادرش ام حبان فاطمه بنت عبدالله بن عامر بود. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۴۳)</ref>، حبیب و امیة الاکبر [[فرزندان]] [[عبدشمس بن عبدمناف]]<ref>نام مادرشان تعجز یا نعجه بنت عبید بن رؤاس بود. (مصعب زبیری، نسب قریش، ص۹۷؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۵، ص۱)</ref>، [[بشر]] و عبدالرحمن -فرزندان [[مروان بن حکم]]-<ref>مادرشان قطیّة دختر بشر بن عامر نام داشت. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۶)</ref> و بسیاری دیگر محسوب میشوند<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۴، ص۳۱؛ ج۵، ص۲۲، ۲۳، ۲۶، ۱۸۴ و...؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۱، ص۶۱ و....</ref>. کما این که [[قریش]] هم، داییهای برخی از مشاهیر [[بنی کلاب]] همچون [[عوف بن جعفر بن کلاب]]<ref>مادرش فاطمه بنت عبدشمس بن عبدمناف نام داشت. (هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴)</ref> و... به شمار رفتهاند. | ||
بنی کلاب در [[عهد]] [[جاهلی]] از تاثیرگذارترین [[قبایل]] [[بنی عامر بن صعصعه]] و بلکه یک شاخه بالاتر، کل [[قبیله هوازن]] بودند. چندان که نقل است در [[دوران جاهلیت]]، قبیل [[هوازن]] تنها به [[ریاست]] چهار نفر [[اجتماع]] کردند؛ این چهار نفر که [[خالد بن جعفر بن کلاب]]، [[عروة الرحال بن عتیبة بن جعفر]]، [[احوص بن جعفر]] و [[عامر بن مالک جعفر]] نام داشتند، همگی از [[قبیله]] بنی کلاب و از [[طایفه]] بنی جعفر بن کلاب بودند<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>. [[ابن حبیب بغدادی]] در بخش دیگر کتاب خود از خالد بن جعفر بن کلاب و احوص بن جعفر به عنوان جراران [[مضر]] یاد کرده که در جنگهای بزرگی همچون [[یوم]] النفراوات و یوم شعب جبله [[قوم]] خود را [[رهبری]] کردند<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | بنی کلاب در [[عهد]] [[جاهلی]] از تاثیرگذارترین [[قبایل]] [[بنی عامر بن صعصعه]] و بلکه یک شاخه بالاتر، کل [[قبیله هوازن]] بودند. چندان که نقل است در [[دوران جاهلیت]]، قبیل [[هوازن]] تنها به [[ریاست]] چهار نفر [[اجتماع]] کردند؛ این چهار نفر که [[خالد بن جعفر بن کلاب]]، [[عروة الرحال بن عتیبة بن جعفر]]، [[احوص بن جعفر]] و [[عامر بن مالک جعفر]] نام داشتند، همگی از [[قبیله]] بنی کلاب و از [[طایفه]] بنی جعفر بن کلاب بودند<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>. [[ابن حبیب بغدادی]] در بخش دیگر کتاب خود از خالد بن جعفر بن کلاب و احوص بن جعفر به عنوان جراران [[مضر]] یاد کرده که در جنگهای بزرگی همچون [[یوم]] النفراوات و یوم شعب جبله [[قوم]] خود را [[رهبری]] کردند<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۴۹.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
==جایگاه اجتماعی قبیله بنی کلاب در جاهلیت و صدر اسلام== | |||
[[زندگی]] [[مردم]] قبیله هوازن و قبایل مرتبط آنان -از جمله بنی کلاب- در [[دوران جاهلی]]، از جنبههای [[اجتماعی]] در بسیاری از موارد با سایر [[اقوام]] تفاوتی نداشت و همان خصوصیات و خُلقیاتی را داشتند که دیگر [[اعراب جاهلی]]. با این وجود، [[منابع تاریخی]]، آنان را به برخی ویژگیهای خاص ممتاز کردهاند که از جمله آن میتوان به [[شجاعت]] و [[کرم]] و [[فصاحت]] آنان اشاره کرد. قبیله هوازن و طوایفش به دلیل کثرت سوارانش، در شجاعت و [[جوانمردی]] معروف بودند. تا آنجا که نام برخی از ایشان مانند [[عامر بن طفیل]]، [[جزیرة العرب]] را در نوردید و در خارج از [[عربستان]] به [[قیصر روم]] رسید<ref>ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ج۴، ص۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۴، ص۴۵۸؛ بغدادی، خزانة الادب، ج۳، ص۸۰.</ref>. | |||
علاوه بر شجاعت و سوارکاری، جمعی از مردان [[بنی کلاب]] چونان بسیاری از معاریف هوازنی به فصاحت و [[درایت]] ممتاز بودند؛ و این از کثرت ارسال مردان ایشان -از جمله [[هبیرة بن مشمرج کلابی]]- جهت [[مذاکره]] با متخاصمین آشکار است. نقل است که قتیبة بن مسلم در ادامه [[فتوحات]] خود در [[سال ۹۶ هجری]] چون به [[مرز]] چین رسید، به درخواست [[خاقان]] چین، هبیره را جهت مذاکره با [[پادشاه]] چین، به این [[سرزمین]] فرستاد، تا وی را از [[دین]] و [[آیین]] [[مسلمانان]] [[آگاه]] سازد<ref>طبری، تاریخ الرسل والملوک ج۶، ص۵۰۱-۵۰۵؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۵-۶.</ref>. [[لبید بن ربیعه]] را هم از جمله شعرای معروف و فصحای این [[قوم]] و صاحب یکی از معلقات سبع گفتهاند<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۲۲۰. معلقات سبع نام «هفت قصیده» از شاعران فصیح و بلیغ عرب است که از روی تفاخر بر دروازه کعبه آویخته بودند تا وارد و خارج شوندگان هر دیار مشاهده نمایند. عرب بر آن است که در عهد جاهلیت هفت قصیده از هفت شاعر مقبولِ همگان بود و آن هفت بر جمیع اشعارِ دیگر شاعران رجحان داشت و در حقیقت معرف روح و نشاط حیات عرب بود. از اینرو آنها را نوشته و بر خانه کعبه آویختند، و بدین مناسبت آنها را «معلقات سبع» و گاه «سبع طِوال» نامیدهاند. (ر.ک: ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۲۱۹-۲۲۰)</ref>. [[سخاوت]] نیز از دیگر صفات پسندیدهای بود که هوازنیان و [[طوایف]] مرتبط آن -از جمله [[بنی کلاب بن ربیعه]]- بدان [[ستوده]] شدهاند. [[آلوسی]] به نقل از [[ابن عربی]] «مطاعیم الریح» در [[دوران جاهلیت]] را چهار تن برشمرده که [[لبید بن ربیعه عامری]] -صاحب معلقه مشهوره- از جمله ایشان بود<ref>آلوسی، بلوغ الأرب، ج١، ص۱۰۷.</ref>. [[خویلد بن نفیل بن عمرو بن کلاب]]، معروف به «[[صعق]]» نیز از دیگر بزرگان این قوم بود که گزارشاتی از [[اطعام]] [[مردم]] حاضر در [[بازار]] [[عکاظ]] توسط او در دوران جاهلیت در دست است<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||