بنی کلاب بن عامر: تفاوت میان نسخه‌ها

پس از [[رحلت پیامبر اکرم]]{{صل}} و در پی آن، [[ارتداد]] [[دینی]] و [[سیاسی]] بسیاری از [[قبایل]]، جمعی از کلابی‌ها همراه با برخی از بنی اعمام خود از [[طایفه]] [[بنی کعب]]، به [[طلیحة بن خویلد اسدی]] -از [[پیامبران دروغین]]- پیوستند و با [[پیروی از پیامبر]] دروغینِ [[سرزمین نجد]]، از [[اسلام]] روی گرداندند. [[ریاست]] این گروه کلابی را [[علقمة بن علاثه]] بر عهده داشت. [[علقمه]] در [[دوران پیامبر]]{{صل}} طی وفدی به [[مدینه]]، [[مسلمان]] شده بود؛ اما دیری نگذشت که [[مرتد]] شد. او در پی [[شکست]] هوازنیان در معرکه حنین و محاصره [[طائف]]، به [[شام]] گریخت و پس از دریافت خبر [[رحلت نبی اکرم]]{{صل}} با [[شتاب]] به موطن خود بازگشت و ریاست کلاب و [[اتباع]] آنها را در این واقعه بر عهده گرفت. با روی آوردن بنی کلاب بدو، [[ابوبکر]]، [[قعقاع بن عمرو]] و به نقلی [[قعقاع بن سور]] را به [[جنگ]] آنها فرستاد. علقمه چون از این امر اطلاع یافت، گریخت و قعقاع، [[خانواده]] و [[فرزندان]] او را به [[اسارت]] گرفت و به مدینه فرستاد. در مدینه خانواده او [[پیروی]] از علقمه را رد کردند و پس از [[تبری]] جستن از [[باورها]] و [[کردار]] وی، از اسارت [[آزاد]] شدند<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الأمم و الملوک، ج۳، ص۲۶۲؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۳۴۹.</ref>. علقمه هم پس از مدتی بازگشت و بار دیگر اظهار [[مسلمانی]] کرد<ref>ابن قتیبه، المعارف، ص۳۳۱؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۵۸۳؛ ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۷، ص۱۴۲.</ref>. او به مرور [[زمان]] [[جایگاه اجتماعی]] خود را باز یافت و توانست با [[جلب اعتماد]] [[دستگاه خلافت]]، در دوران [[خلافت عمر]] به امارت [[حوران]] دست یابد<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵؛ ابن قتیبه، المعارف، ص۳۳۱؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴.</ref>.