بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
نوح گفت: پروردگارا! آنها مرا [[نافرمانی]] کردند و پیرو کسی شدند که [[مال]] و فرزندش چیزی جز خسارت بر او نیفزوده است». بزرگترین [[نیرنگها]] را به کار بردند، و گفتند: «از معبودان خود دست بر ندارید، مخصوصا «[[ودّ]]» و «[[سواع]]» و «یغوث» و «[[یعوق]]» و «[[نسر]]» را رها نکنید». | نوح گفت: پروردگارا! آنها مرا [[نافرمانی]] کردند و پیرو کسی شدند که [[مال]] و فرزندش چیزی جز خسارت بر او نیفزوده است». بزرگترین [[نیرنگها]] را به کار بردند، و گفتند: «از معبودان خود دست بر ندارید، مخصوصا «[[ودّ]]» و «[[سواع]]» و «یغوث» و «[[یعوق]]» و «[[نسر]]» را رها نکنید». | ||
اینها را مؤنث قرار نداده است بلکه ضمیر مذکر به آنها ارجاع داده و گفته است: «و | اینها را مؤنث قرار نداده است بلکه ضمیر مذکر به آنها ارجاع داده و گفته است: {{متن قرآن|وَقَدْ أَضَلُّوا كَثِيرًا}}<ref>«و بیگمان بسیاری را گمراه کردند، و ستمگران را جز گمراهی میفزای» سوره نوح، آیه ۲۴.</ref>. سپس [[نفرین]] نوح علیه آنها را ذکر نموده است: {{متن قرآن|وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا ضَلَالًا}}<ref>«و بیگمان بسیاری را گمراه کردند، و ستمگران را جز گمراهی میفزای» سوره نوح، آیه ۲۴.</ref> و جز [[گمراهی]] بر [[ستمکاران]] نیفزا. | ||
بنابراین لغت «ودّ» به قبل از معینیهای [[یمن]] (اوایل هزاره اول قبل از میلاد) و به قبل از [[قوم ابراهیم]] در [[بابل]] [[عراق]] (اوایل هزاره سوم قبل از میلاد) و به قبل از [[طوفان]] (اوایل هزاره چهارم قبل از میلاد) بر میگردد. و از حیث مکان، نزدیک مکان [[حضرت ابراهیم]] در بابل عراق، در [[کوفه]]<ref>در روضه کافی از امام صادق{{ع}} آمده است: حضرت نوح کشتیاش را در مسجد کوفه ساخت... و سپس با دست به موضعی اشاره کرد و گفت: در اینجا بتهای قوم نوح: یغوث و یعوق و نسر نصب شده بود. المیزان، ج۲۰، ص۳۵. به این ترتیب شاید بتوان گفت که این اسمها آرامی بوده است که در لغت معینیها داخل شده است.</ref> بوده است، برای همین [[شیخ طوسی]] رحمه [[الله]] در التبیان، از ضحاک، از [[ابن زید]] و [[قتاده]]، از [[ابن عباس]] نقل کرده است: «این بتهای مذکور را [[قوم نوح]] میپرستیدند و سپس [[عرب]] به [[پرستش]] آنها پرداخت»<ref>التبیان، ج۱۰، ص۱۴.</ref>. | بنابراین لغت «ودّ» به قبل از معینیهای [[یمن]] (اوایل هزاره اول قبل از میلاد) و به قبل از [[قوم ابراهیم]] در [[بابل]] [[عراق]] (اوایل هزاره سوم قبل از میلاد) و به قبل از [[طوفان]] (اوایل هزاره چهارم قبل از میلاد) بر میگردد. و از حیث مکان، نزدیک مکان [[حضرت ابراهیم]] در بابل عراق، در [[کوفه]]<ref>در روضه کافی از امام صادق{{ع}} آمده است: حضرت نوح کشتیاش را در مسجد کوفه ساخت... و سپس با دست به موضعی اشاره کرد و گفت: در اینجا بتهای قوم نوح: یغوث و یعوق و نسر نصب شده بود. المیزان، ج۲۰، ص۳۵. به این ترتیب شاید بتوان گفت که این اسمها آرامی بوده است که در لغت معینیها داخل شده است.</ref> بوده است، برای همین [[شیخ طوسی]] رحمه [[الله]] در التبیان، از ضحاک، از [[ابن زید]] و [[قتاده]]، از [[ابن عباس]] نقل کرده است: «این بتهای مذکور را [[قوم نوح]] میپرستیدند و سپس [[عرب]] به [[پرستش]] آنها پرداخت»<ref>التبیان، ج۱۰، ص۱۴.</ref>. | ||