←دلالت آیه
| خط ۵۷: | خط ۵۷: | ||
== دلالت [[آیه]] == | == دلالت [[آیه]] == | ||
=== دلالت بر [[وصایت]] و [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} === | === دلالت بر [[وصایت]] و [[خلافت امیرالمؤمنین]]{{ع}} === | ||
مرحوم علامه حلی این آیه را در کتاب [[منهاج الکرامة]] خود به عنوان دلیل چهارم بر [[اثبات ولایت]] و [[امامت]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} مطرح ساخته و در ذیل آن روایتی را از ابن | مرحوم علامه حلی این آیه را در کتاب [[منهاج الکرامة]] خود به عنوان دلیل چهارم بر [[اثبات ولایت]] و [[امامت]] [[حضرت امیرالمؤمنین]]{{ع}} مطرح ساخته و در ذیل آن روایتی را از ابن مغازلی شافعی آورده است. ایشان مینویسد: «[[فقیه]] علی مغازلی شافعی به اسناد خود از [[ابن عباس]] روایت کرده که گفت: من به همراه جوانانی از [[بنی هاشم]] نزد [[رسول خدا]]{{صل}} نشسته بودیم که ستارهای در حال فرود آمدن بود، رسول خدا{{صل}} فرمودند: هر کس که این [[ستاره]] در منزلش فرود آید، او پس از من [[وصی]] من خواهد بود. آنگاه [[جوانان]] بنی هاشم برخاستند و به ستاره نگریستند و دیدند که دقیقا در [[منزل]] علی بن ابیطالب{{ع}} فرود آمد؛ لذا گفتند: ای رسول خدا، در [[دوست داشتن علی]] به [[بیراهه]] رفتهای! در این هنگام بود که [[خداوند]] این آیه را نازل فرمود: {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى * مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى}}. با توجه به این حدیث، [[آیه شریفه]] به روشنی بر وصایت و [[خلافت بلافصل]] حضرت امیرالمؤمنین{{ع}} دلالت دارد. <ref>علامه حلی، منهاج الکرامة، ص۱۱۹-۱۲۰</ref>.<ref>میلانی، سید علی، جواهرالکلام، ج۵، ص۳۳۷ و ۳۳۸</ref> | ||
=== دلالت بر [[افضلیت امیرالمؤمنین]]{{ع}} === | === دلالت بر [[افضلیت امیرالمؤمنین]]{{ع}} === | ||
ماجرای فرود آمدن [[ستاره]] در [[بیت]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را به هر نحوی که [[تفسیر]] نماییم چه آن را به عنوان معجزهای از سوی [[رسول خدا]]{{صل}} دانسته و چه آن را نشانه و علامتی از سوی [[خدا]] [[متعال]] بدانیم، بر [[برتری]] و افضلیت امیرالمؤمنین{{ع}} دلالت دارد چه اینکه رسول خدا{{صل}} این واقعه را نشانهای بر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از خود دانسته و [[خدای متعال]] نیز آیهای در [[تأیید]] این مسأله نازل کرد. <ref>مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه]][[ امامت]] و [[ولایت]] با [[محمد هادی فرقانی]]</ref> | ماجرای فرود آمدن [[ستاره]] در [[بیت]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} را به هر نحوی که [[تفسیر]] نماییم چه آن را به عنوان معجزهای از سوی [[رسول خدا]]{{صل}} دانسته و چه آن را نشانه و علامتی از سوی [[خدا]] [[متعال]] بدانیم، بر [[برتری]] و افضلیت امیرالمؤمنین{{ع}} دلالت دارد چه اینکه رسول خدا{{صل}} این واقعه را نشانهای بر [[امامت]] و [[خلافت]] پس از خود دانسته و [[خدای متعال]] نیز آیهای در [[تأیید]] این مسأله نازل کرد. <ref>مکاتبه اختصاصی [[دانشنامه]][[ امامت]] و [[ولایت]] با [[محمد هادی فرقانی]]</ref> | ||